کمیته تحقیق روسیه روز یکشنبه پنجم شهریور کشته شدن یوگنی پریگوژین، رهبر گروه مزدوران واگنر در سقوط هواپیمای جت خصوصی در شمال مسکو را به شکل رسمی تأیید کرد.
این کمیته که از طرف سازمان هواپیمایی روسیه موظف به تحقیق شده بود، اعلام کرد هویت همه ۱۰ سرنشین این هواپیما تأیید شده و با فهرست مسافران این پرواز «مطابقت» دارد.
مقامهای روسیه پیش از این گفته بودند پریگوژین و دیمیتری اوتکین، یکی از فرماندهان ارشد واگنر، از مسافران این هواپیما بودند که از مسکو عازم سن پترزبورگ بود.
در بیانیۀ کمیته تحقیق آمده است که آزمایشهای «مولکولی-ژنتیک» که بخشی از این تحقیقات بودند، کامل شده و بر اساس نتایج آن، هویت ۱۰ قربانی با فهرست مسافران یکسان است.
در همین حال، کانالهای تلگرامی حامی گروه واگنر دربارۀ این که پریگوژین در آن جت خصوصی واقعاً حضور داشته ابراز تردید کردهاند.
حامیان مزدوران واگنر اینگونه استدلال کردهاند که پریگوژین با توجه به این که میدانست احتمال سوءقصد به او وجود دارد و اقدامهای امنیتی و احتیاطی لازم را رعایت میکرد، بعید است سوار هواپیما شده باشد.
مقامهای مسکو هنوز دلیل سقوط این هواپیما را اعلام نکردهاند.
سخنگوی کرملین روز سوم شهریور سقوط جت خصوصی یاد شده را «مصیبتبار» خواند و گمانهزنیها درباره دست داشتن حکومت روسیه و نقش ولادیمیر پوتین در آن را که از طرف کشورهای غربی مطرح شده بود، «دروغ محض» دانست.
یک روز پیشتر، دو مقام آمریکایی که نام آنها فاش نشد احتمال دادند یک «موشک زمین به هوا» که از داخل خاک روسیه شلیک شد، باعث سقوط این هواپیما شده است.
آقای پوتین، در همان روز با شکستن سکوت خود درباره سقوط هواپیما، به خانواده یوگنی پریگوژین تسلیت گفت و از او با افعال گذشته یاد کرد.
از سوی دیگر، الکساندر لوکاشنکو، رئیسجمهور بلاروس، نیز روز سوم شهریور دخالت ولادیمیر پوتین در کشته شدن پریگوژین را «ناممکن» دانست.
سقوط هواپیمای حامل رهبر گروه واگنر در روز یکم شهریور و دو ماه بعد از آن رخ داد که او و نیروهایش به دلیل مخالفت با شیوۀ روسیه در جنگ علیه اوکراین، شورشی علیه ارتش، وزارت دفاع و حکومت مرکزی به راه انداختند و بعد از تسخیر شهر روستوف، حتی تا ۲۰۰ کیلومتری مسکو پیش رفتند.
پوتین این اقدام را «خنجر از پشت» توصیف کرد، اما چند روز بعد با پریگوژین در کرملین دیدار کرد و بر اساس توافقی با مشارکت رئیس جمهور بلاروس، افراد واگنر به این کشور رفتند.
اما این شورش به عنوان مهمترین چالش ولادیمیر پوتین در بیش از دو دهۀ حضورش در قدرت شناخته شد.
محل اقامت پریگوژین بعد از پایان شورش علیه روسیه ناشناخته بود، اما گمانهزنیها حکایت از آن داشت که او بین بلاروس و روسیه در رفت و آمد بوده است.
او روز ۳۰ مرداد ویدئویی از خود منتشر کرد که به گفتۀ او در آفریقا ثبت شده بود و او را در این قاره نشان میداد.
دیدگاهتان را بنویسید