بیش از لایک ها سریالی درباره شخصیت های رسانه های اجتماعی است که سعی می کنند کارهای مثبتی برای جامعه خود انجام دهند.
این ویدیو مانند بسیاری دیگر در اینستاگرام با یک مربی و یک هالتر شروع می شود. اما سپس، زمانی که کیسی جانستون، مربی، هالتر – 45 پوند، به اضافه وزن 160 پوند دیگر – را به کمرش میبرد، حاشیهنویسی در گوشهای ظاهر میشود: «چیزهایی که باید مرتباً آنها را برداریم که وزنشان بیش از 25 پوند است.» سپس نمونه هایی مانند چمدان، کولر، مبلمان و غیره را فهرست می کند.
خانم جانستون، 36 ساله، یک جامعه آنلاین ایجاد کرده است که هم از مزایای عملکردی تمرینات قدرتی دفاع می کند و هم از نوعی ورزش که می تواند برای افراد بیرونی ترسناک باشد، راز زدایی کند. برای خانم جانستون، لیفتینگ به معنای مالکیت بر بدن است.
او مانند بسیاری از اینفلوئنسرهای تناسب اندام، راز داشتن عضلات شکم یا کمر باریک تر را قول نمی دهد. خانم جانستون، در عوض، بیش از 34000 برای او فراهم می کند اینستاگرام فالوور و نزدیک به 25000 مشترک او او یک خبرنامه هیولا است با ابزارهایی برای ساختن بدنی که بتواند به طور یکپارچه تر در زندگی روزمره حرکت کند. و او برداشت های تیز و دقیقی از گفتمان مدرن پیرامون تناسب اندام، غذا خوردن و سایر موضوعات مرتبط می نویسد.
![خانم جانسون، با لباس تمرینی مشکی و سبز و کفش های ورزشی صورتی، هالتر بزرگی را که وزنه هایی روی آن قرار دارد، بلند می کند. پشت سر او یک دیوار چوبی و آجری است که با نورهای کوچک پوشیده شده است.](https://static01.nyt.com/images/2023/07/17/multimedia/17influencers-swolewoman-kgjw/17influencers-swolewoman-kgjw-articleLarge.jpg?quality=75&auto=webp&disable=upscale)
«اغلب احساس گناه، گناه، گناه است. شما هرگز به اندازه کافی کار نمی کنید. برای او، جلسات بدنسازی «به این معنی نیست که بیشترین دردی را که می توانید تحمل کنید، تجربه کنید. آنها در مورد ایجاد یک مهارت اساسی هستند که برای همه قابل دسترسی است.”
در تجربه خانم جانستون، این تفاوت به نوبه خود می تواند به سلامت عاطفی و روانی بهتر منجر شود. او میگوید: «این به یک حلقه بازخورد خوشحالکننده تبدیل میشود، جایی که مانند، اوه، «من میتوانم قویتر شوم، و بدن من فقط برای اینکه یک کیسه گوشت باشد که مغزم را در آن نگه میدارد یا برای دیگران جذاب به نظر برسد، وجود ندارد».
خانم جانستون که از سال 2014 تا 2018 ویراستار Wirecutter، یک شرکت نیویورک تایمز که محصولات را بررسی میکند، شروع به نوشتن کرد. از یک زن متورم بپرس ستون برای سایت Hairpin در سال 2016 (“نفخ” به معنای بسیار عضلانی است). او متوجه شد که نوشتههایش در میان خوانندگان تشنهی نوشتارهای تناسب اندام در دسترستر طنینانداز شده است، و پس از بسته شدن سایت در اوایل سال 2018، ستون او قبل از تبدیل شدن به بخشی از نسخه پولی خبرنامهاش به اطراف پراکنده شد. او همچنین یک کتاب الکترونیکی نوشته است، “LIFTOFF: نیمکت به هالتر“، که به عنوان “راهنمای وزنه برداری برای بقیه ما” به فروش می رسد (بیش از 10000 نسخه فروخته شده است)، و او یک کانال در برنامه اجتماعی Discord دارد که در آن مستقیماً با خوانندگان ارتباط برقرار می کند.
خانم جانستون قبل از اینکه ورزش را شروع کند، روی دویدن و محدود کردن کالری به عنوان راهی برای دنبال کردن بدنی که در اواخر دهه 1990 و اوایل دهه 2000 در دوران بزرگ شدنش تجلیل شده بود، تمرکز کرد. این تعقیب همراه با منفی بود.
خانم جانستون گفت: «فکر میکنم افرادی که تقریباً همسن من هستند، از نظر نحوه رفتار رسانهها با زنان در دوران بسیار دشواری بزرگ شدهاند و آنها را به خاطر کوچکترین نقصها مورد تمسخر قرار میدهند.» «در رسانه ها چنین حقی وجود داشت که از ظاهر زنان یا نحوه رفتار آنها در انظار عمومی پلیس آگاهی داشته باشند. بریتنی اسپیرز احتمالا متعارف ترین مثال ما در این مورد است، جایی که به طور مداوم سرفصل هایی در مورد نوسان وزن او وجود داشت.
در سال 2013، خانم جانستون به طور اتفاقی به پستی در Reddit برخورد کرد که در آن یک بدنساز زن حضور داشت که علاقه او را برانگیخت. او برای تغییر آماده بود: زیاد غذا نمیخورد و دستها و پاهایش اغلب سرد بودند. او متوجه شد که از طریق بلند کردن وزنه می تواند به طور هوشمندانه تری بین مصرف غذا و ورزش خود تعادل ایجاد کند. اما او اینجا نیست تا سایر رویکردها را قضاوت کند.
من به شدت هر کاری را که مردم بخواهند انجام دهند، می پذیرم. خانم جانستون در مورد کسانی که سایر اشکال ورزش را به وزنهبرداری ترجیح میدهند، گفت: تنها موضع من این است که فکر میکنم تمرینات قدرتی رپ بدی به همراه دارد.
اولین باری که او به باشگاه رفت – یک “مکانی ترسناک” – به گفته او – احساس ناامنی خود را کنار زد و سه تمرین انجام داد: اسکات، نیمکت و ردیف، سه ست از هر پنج “تکرار” یا تکرار.
سپس، او گفت، او یک خط خطی برای بودگا درست کرد. خانم جانستون گفت: «من خیلی گرسنه شدم. بدن من پس از رفتن به جنگ، خواستار جشن خود است.
خانم جانستون به زودی شروع به تنظیم وعدههای غذایی حول تمرینات بدن خود کرد و پروتئین و کربوهیدرات بیشتری مصرف کرد. او از قدرت تازه یافته اش خوشحال شد.
سیموس مک کیرنان، شریک زندگی او، گفت: “او دائماً به بدن خود به عنوان این سیستم فکر می کند.” «چه خبر است؟ و چه کاری می توانید انجام دهید؟ و چگونه میتواند باعث شود احساس بهتری داشته باشید و کارهای بیشتری انجام دهید؟»
خانم جانستون گفت که پلتفرمهای او به افراد «مکانی را میدهد که میدانند با افراد دیگری که در همان صفحه هستند، هستند، جایی که آنها به سمت عملکرد بیشتر و یک تمرین پایدار جهتگیری میکنند».
دوست او، Choire Sicha، سردبیر مجله نیویورک و سردبیر سابق بخش Styles در نیویورک تایمز، کتاب الکترونیکی خانم جانستون را در سال 2021 خرید. پس از اینکه ساعتهای طولانی پشت میزش نشست در طول همهگیری، متوجه شد بدنش در آستانه “تخریب” است و او را مجبور به انجام کاری کرد. او یک آتشنشان داوطلب شد اما متوجه شد که نیاز به ایجاد قدرت دارد.
او به راهنمای خانم جانستون برای لیفتینگ مراجعه کرد و متوجه شد که فلسفه ای که زیربنای کار او بود طنین انداز شده است.
آقای سیچا گفت: «او میداند که همه ما قهرمان وزنهبرداران نخواهیم شد، و او میداند که وقتی این کار را انجام میدهیم، زیبا به نظر نخواهیم رسید». این فقط بسیار ضد زیبایی شناسی اینستاگرام است. این بسیار طرفدار انسان است.»
دیدگاهتان را بنویسید