نادر (احمد) قندهاری

**ملیت:** ايران **مذهب:** بدون باور مذهبی ملاحظات تصحیح و یا تکمیل کنید اطلاعات در باره آقای نادر قندهاری (با نام مستعار احمد) ازیادنامه در كتاب "شهیدان ما در راه آزادى، در راه سوسیالیسم" از انتشارات راه كارگر گرفته شده است. وی متولد تهران و دارای دیپلم متوسطه بود. پس از انقلاب در کانون دیپلمه‌های بیکار فعالیت می‌کرد و از هواداران چریکهای فدایی خلق بود که در سال ١٣٥٩ به سازمان کارگران انقلابی ایران، راه کارگر پیوست. خبر اعدام آقای قندهاری در ضمیمۀ شمارۀ ۲٦۱ نشریۀ مجاهد، چاپ سازمان مجاهدین خلق ایران، به تاریخ ۱٥ شهریور ۱۳٦٤ نیز به چاپ رسید. این ضمیمه شامل فهرست ۱۲٠۲۸ نفر است که اکثراً وابسته به گروه‌های سیاسی مخالف رژیم بوده‌اند. این اشخاص از تاریخ ۳٠ خرداد ۱۳٦٠ تا زمان چاپ نشریه مجاهد اعدام شده و یا در درگیری با قوای انتظامی جمهوری اسلامی کشته شده‌اند. "راه کارگر" یا "سازمان کارگران انقلابی ایران" در تیرماه ١٣٥٨ اعلام موجودیت کرد. این سازمان از افرادی از گروه های مختلف چپ گرا تشکیل شد که مشی چریکی را رد کرده و طرفدار مبارزه سیاسی بودند و خود را مارکسیست ـ لنینیست، طرفدار انقلاب سوسیالیستی و حاکمیت طبقه کارگر معرفی می‌کردند. تفاوت آنها با حزب توده (حزب کمونیست طرفدارشوروی) بر سر مخالفت با جمهوری اسلامی و رهبری خمینی بود. دستگیری و بازداشت به نوشته این یادنامه، آقای نادر قندهاری در ١٠ و یا ١١ مهر ١٣٦٠ در مقابل خانه اش دستگیرو به زندان اوین منتقل شد. در مدت یک هفته ای که تا زمان اعدام در زندان بود، خانواده اش از محل نگهداری او بی اطلاع بودند. دادگاه اطلاعی درباره جلسه یا جلسات دادگاه در دست نیست. اتهامات از اتهامات عنوان شده علیه آقای نادر قندهاری اطلاعی در دست نیست. در شرایطی که حداقل تضمین های دادرسی رعایت نمی شود و متهمین از یک محاکمه منصفانه محرومند، صحت جرایمی که به آنها نسبت داده می شود مسلم و قطعی نیست. مدارک و شواهد در گزارش این اعدام نشانی از مدارک ارائه شده علیه متهم نیست. دفاعیات از دفاعیات متهم اطلاعی در دست نیست. حکم از جزئیات این حکم اعدام اطلاعی در دست نیست. به نوشته یادنامه مذکور، آقای نادر قندهاری در ١٨ مهر ماه ١٣٦٠ در زندان اوین تیرباران شد. خانواده اش که از اعدام او مطلع نشده بودند، پس از دوندگی های بسیار اطلاع پیدا می‌کنند که در زندان اوین است. برایش مسواک و حوله می برند اما با خبر تیربارانش روبرو می‌شوند. در قسمتی از وصیت نامه اش که نیمی از آن توسط مسئولان خط خورده می نویسد "من زندگى، تحرك، دوستی و شادی را می پرستیدم و از مرگ نفرت دارم. اما حالا كه ناگزیر شده است چاره‌ ای نیست، به هر حال روزی می مردم". تصحیح و یا تکمیل کنید ❯