جنگ با معشوقه، معاشقه ممنوعه
جنگ با معشوقه، معاشقه ممنوعه #اجتماعی #عاشقی #گی #سرگردون اولاش فقط بوی ادکلن و آدامس میاد، بعدش کم کم بوی ادکلن با عرق قاطی میشه و آخراش بوی ادکلن های اکثرا فیک تو بوی بدن های خیس و عرق کرده گم میشه و همیشه بوی عرق و گاهی مخلوطی از بوی عرق و خون به دماغ آدم میرسه!.. اینجا طبیعیه که ابرو بشکافه، بینی بشکنه، پا پیچ بخوره یا مچ و انگشت در بره! باشگاه مون رو میگم، باشگاه کشتی؛ یه باشگاه بزرگ تو یه شهر کوچک ولی پرجمعیت حومه تهران؛ شهری که به دلیل ارزونی خونه و اجاره پایین نسبت به تهران آدمای زیادِ کم درآمد و نسبتا فقیری که به دلیل همین وضع نابسامان مالی، اکثرا کم فرهنگ و کم سوادن و از گوشه کنار ایران به استان پایتخت مهاجرت کردن رو تو خودش جا داده، ما خودمون هم یکی از این خانواده هاییم!.. درسته اینجا مردم از قوانین شهرنشینی و راهنمایی و رانندگی و کلا هر از قانون دیگه ای پیروی نمیکنن، ولی برا خودشون یه قانون نانوشته دارن که به هیچ عنوان هم ازش سرپیچی نمیکنن، قانون جنگل، بخور تا خورده نشی، من خودم با این قانون بزرگ شدم و اینجا تونستم زنده بمونم و دووم بیارم و قد کشیدم و واسه خودم کسی شدم! البته که هنوز هیچ پُخی نیستم؛ بزارید یکم از خودم بگم تا بیشتر بشناسید منو، من اسمم شاهرخ، بیست سالمه، دیپلم ردی و شاگرد مکانیکم، از بچگی ام عاشق کشتی بودم و کشتی گیرم، صد و هشتاد سانت قدمه و هشتادونه کیلو وزنمه، موهای مشکی کم پشت کوتاه و ریش و سبیل پرپشت مشکی ای دارم، یکی از ابروهام و دوتا گوشام شکسته که تو محل ما خیلی به این چیزا افتخار میکنن، تو خانواده و فامیل و مدرسه و مکانیکیِ اوستا هیچکس منو آدم حساب نکرده تا حالا، جز بچه های باشگاه و مربیم، من تو باشگاه یه آدم دیگه ام کلا، اعتبار دارم و همه روم حساب میکنن و تحویلم میگیرن، اینا بی دلیلم نیست چون هر وزنی تو باشگاه یه نفر اصلی داره و نفر اصلی وزن79تا منم، اینم بی دلیل و شانسی نیست من همه ی هم وزن های خودمو تو باشگاه زدم و ازم حساب میبرن، هنوزم میزنم، بهترینِ این وزن تو باشگاه خودمون و کل این شهر کوچک و پرجمعیت خودم بودم… ولی داستان از جایی شروع شد که یه روز غروب که مثل همه ی روزا رفتم باشگاه لباسامو عوض کردم واومدم بین بچه ها یه سلام احوالپرسی ای کنم دیدم یه پسره نه تنها جدید و غریبه، بلکه عجیبم هست! باشگاه ما یعنی کلا شهرما پسر این شکلی نداره، به آدمای این مدلی عادت نداریم ما جلوشون معذبیم اصلا، اینجا پسرا همه سیاه و آفتاب سوخته ان، سلمونی هاش همه از ته میزنن، ولی این تازه وارده موهای لخت پرپشت طلایی تقریبا بلند داشت که تا روی سرشونه هاش میرسیدن، پسرا اینجا نود و نه درصد عشق ریش دارن و تا پشت لبشون سبز میشه ریش و سیبیل میزارن ولی این تازه وارده رو اگه تو کل صورت و بدنش یه تار مو حتی نازک و کرک مانند پیدا میکردی جایزه داشتی، استایل بدنشم با همه فرق میکرد، معلوم بود چند ساله کشتی گیره ولی بدنش عضله نداشت، چربی ام نداشت، گوشت بود، گوشت خالص خوش فرم و سفید که نرم بودنشو حتی از دور و بدون لمس کردنش هم میشد حس کرد! ولی یه نکته بزرگ داشت، کونش! کونش زیادی نسبت به بدنش بزرگ و گرد و قلمبه بود، طوری که اولین باری که چشمم خورد به کونش نتونستم چشممو ازش بردارم و دلم ضعف رفت، رنگ کتونی و دوبنده اش رو هم با رنگ چشماش که آبی روشن بود ست کرده بود… از مربی و بچه ها راجبش پرس و جو کردم و اینا دستگیرم شد که اسمش شادمهره هجده سالشه و تازه اومدن شهرما و چند سالم هست کشتی گیره و کارشم خوبه اتفاقا، ولی این وسط یه بدبختی یا شایدم خوشبختی بزرگی وجود داشت اونم این بود که هم وزن منه باید برای بهترین بودم با خودم بجنگه؛ تا اینو فهمیدم باهاش از همون روز اول لج افتادم و آزارش میدادم و اذیت و مسخرش میکردم، ما تو باشگاه بین خودمون شوخی داریم، ولی کم و بجا و قابل تحمل، ولی من شادمهرو رسما قهوه ای میکردم و مسخرش میکردم طوری که همه بهش بخندن و ضایع شه ولی اون همیشه با قیافه تو دل برو و مظلومش یه لبخند زورکی میزد و جوابی بهم نمیداد و با چشمای درشت آبیش خیره بهم نگاه میکرد! این شده بود کار هر روزمون، میومدیم باشگاه تمرین می کردیم من به هر طریقی این بدبختو آزار میدادم و تحقیرش می کردم به هر نحوی، بعدش میرفتیم خونه؛ حدود یک ماهی اینطوری گذشت، با این کارا من خودمو تو دل شادمهر حسابی منفور و آشغال کرده بودم، ولی خودم روز به روز بیشتر بهش علاقه مند میشدم و اون تو دل من محبوب و دوست داشتنی تر میشد!.. تو این یک ماه اون هر روز عملکردش تو کشتی و باشگاه بهتر میشد و مربی ازش راضی بود و تعریفشو میکرد،همه ی هم وزن هامون رو تو باشگاه برده بود و نفر دوم این وزن بود اما هنوز با من کشتی نگرفته بود، ولی من هر روز ضعیف تر میشدم و بدنم افت کرده بود! تو یکی از همین روزا بود که یه روز قبل تمرین مربی #عاشقی #گی #سرگردون
داستانهای مشابه
- گیدو راهی کردن یا نکردن (۱)اجتم دو راهی کردن یا نکردن (۱) گی
- گیعشق دوم (۲)اجتم عشق دوم (۲) گی
- گیآدم فضایی (۲)اجتم آدم فضایی (۲) گی
- گیتنها تویی (۱)اجتم تنها تویی (۱) گی
- عاشقیباران شهداجتم باران شهد عاشقی
- اجتماعیخوشی های تلخاجتم خوشی های تلخ اجتماعی
- اجتماعیعشق ها شده پولیاجتم عشق ها شده پولی اجتماعی
- اجتماعیگلایول (۱)اجتم گلایول (۱) اجتماعی
- اجتماعیخاطره جونماجتم خاطره جونم اجتماعی
- اجتماعیآخه چرا من؟ (۲ و پایانی)اجتم آخه چرا من؟ (۲ و پایانی) اجتماعی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.