شرافت یا هرزگی
شرافت یا هرزگی 1402/06/16 #اجتماعی دخترک جوان، با تلاطم های ذهنی و تپش قلبی که دیگر ناشی از نگرانی و اضطراب نبود، پله های ساختمان را با پاهایی لرزان به سمت پایین طی می نمود. شدت اضطراب در چهره ی معصومانه دختر دیگر دیده نمی شد. گویی تمام تشویش های ذهنی قبل از قرار، دیگر از یادش رفته بودند. در حالی که با خستگی از پله ها پائین می آمد، گوشی تلفن همراهش را از داخل کفش درآورد. با نگاه به صفحه ی گوشیش بار دیگر تیش قلبش، دو چندان شد. شماره ای که بر روی صفحه ی تلفش نقش بسته بود تلفن خانه شان بود. می دانست قطعا مادرش درباره دلشوره و نگرانی او را دارد. 4 تماس بی پاسخ. در طول مدت زمان رابطه به هیچ چیز فکر نکرده بود، گویی در یک خلاء زمانی و مکانی قرار گرفته بود. خلاء ای که حتی باعث شده بود برای مدتی به مادر بیمار و خواهر و برادرش هم فکر نکند. با دستانی لرزان و حسی توام با نگرانی شماره تلفن خانه شان را گرفت. پس از چند بوق، تلفن برداشته شد. خواهرش بود، ملیکا. ملیکا دیگر حالا ۱۳ سالش شده بود. درست مانند هفت سال قبل خودش. دلهره و نگرانی در دل دختر، حالا دیگر رنگ و بویی شدید تر به خود گرفته بود. با لرزشی که حالا بیشتر درگلویش نقش بسته بود و دلهره و دل آشوبی که هر لحظه بر شدت آن افزوده میشد پاس خواهرش را داد -الو، سلام ملی. خوبی، مامان کجاست؟ +عه سلام آبجی، کجایی؟ -ملی ازت پرسیدم مامان کجاست؟ وقتی ازت سوال میپرسم خواهشا جوابم رو بده +خب حالا، مامان رفته خوبه محبوبه خانم -اونجا واسه چی؟ +راستش نفیسه دختر محبوبه خانم اومد دنبال مامان، میگفت برای ماه دیگه واسه خواهرش مراسم عقد کنون دارن میخوان مامان براشون لباس مجلسی بدوزه. -خوب چرا خودشون نیومدن خونه ما؟ چرا مامان باید بره اونجا؟ +نمی دونم آبجی، تو که محبوبه خانم و خانوادش رو میشناسی، انگاری توی این محله از دماغ فیل افتادن، حتما کسر شان شون بوده بیان خونه ما. وای چقدر از این خانواده پر فیس و افاده بدم میاد. -وا ملی این حرفا چیه، اولا خوب نیست که آدم پشت سر دیگران اینجوری حرف بزنه، درست نیست چون تو توی مدرسه با نفیسه سر شاگرد اول شدن رقابت داری بخوای این طوری ازشون متنفر باشی. بعدم مگه من چند بار نگفتم مامان با اون حالش لازم نیست بره دیگه برای کسی خیاطی کنه. من خودم دارم کار میکنم که مامان و شما راحت باشین. +آبجی به خدا میدونم تو خیلی داری برای ما زحمت میکشی، به خدا بهش گفتم بیای ببینی نیستش ناراحت میشی. گفت به خدا شرمنده ام. آبجیت داره اینجوری زحمت میکشه و واسه راحتی شما توی اون شرکت از صبح تا غروب کار میکنه و من بخوام بشینم خونه کار نکنم. میرم تا نیومده میام. تو هم بهش چیزی نگو. -خب حالا، نوید کجاست؟ +طبق معمول، مامان حریفش نشد، رفته توی کوچه با بچه ها فوتبال بازی کنه -باشه ملي مراقب باش. من دارم از سر کار میام امروز حقوق گرفتم اگه مامان اومد بگو شام چیزی نذاره میخوایم بریم بیرون غذا بخوریم. امشب قراره خوش باشیم +باشه آجی مهربونم، قربونت بشم من -فعلا خداحافظ +خداحافظ پس از قطع تلفن، گویی تمام آرامشی که در تماس تلفنی دختر با خواهرش بود در کسری از ثانیه از بین رفت. حالا او تنها مانده بود در میان انبوهی از مشکلات. توانی برای رفتن به خانه را در خود احساس نمی کرد. حتی روی نگاه کردن به چشمان مادرش را نداشت. مادری که در طول زندگیش تمام تلاشش را برای بهتر زندگی کردن او، خواهر و برادرش کشیده بود. نمی دانست اگر روزی خانواده اش راز او را بدانند چه باید بکند، اصلا باید کاری انجام دهد یا نه؟ در میان هجمه ای از تلاطم های ذهنی گیر کرده بود، هر لحظه بیشتر از قبل ذهن
داستانهای مشابه
- اجتماعیناگزیراجتم ناگزیر اجتماعی
- اجتماعیسرنوشت های تلخاجتم سرنوشت های تلخ اجتماعی
- اجتماعیماجرای یک خیانت (۲)اجتم ماجرای یک خیانت (۲) اجتماعی
- اجتماعیحاجیاجتم حاجی اجتماعی
- اجتماعیشرمگاه یعنی چی؟!اجتم شرمگاه یعنی چی؟! اجتماعی
- اجتماعیخطر مرگ، نزدیک نشوید! (۲)اجتم خطر مرگ، نزدیک نشوید! (۲) اجتماعی
- اجتماعیخوشی های تلخاجتم خوشی های تلخ اجتماعی
- اجتماعیخطر مرگ، نزدیک نشوید! (۱)اجتم خطر مرگ، نزدیک نشوید! (۱) اجتماعی
- اجتماعیکانون نفرت (۱)اجتم کانون نفرت (۱) اجتماعی
- اجتماعیقرقیاجتم قرقی اجتماعی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.