پریماه (۲ و پایانی)
پریماه (۲ و پایانی) قسمت قبل 1402/08/17 #اجتماعی #دنباله_دار هوا تاریک شده بود و رو به سردی میرفت و اون پسره که منو انداخته بود تو این اتاق هنوز برنگشته بود از بیرون صداهایی میومد ولی از ترسم جرات نداشتم صدا کنم. دم دمای صبح بود که اومد، یه کاپشن خلبانی پوشیده بود و هیبت ترسناکی داشت. اومد نزدیکم و گفت: مثل اینکه دختر حرف گوش کنی هستی. آفرین، حالا میخوام خبری بهت بدم هرچند به مزاجت خوش نمیاد. دیدن پسره دنبال تو اومده و بعدم ریق رحمتو سر کشیده و تو هم از دیشب تاحالا گم و گور شدی. باباش گفته هرجا این دختره ی جنده رو دیدم از گیساش دارش میزنم. مامانتم گفته من دختر گیس بریدهایی به این اسم دیگه ندارم هرجا ببینمش خودم با ناخن هام چشماشو درمیارم. گفتم: علی مُرررررد؟؟؟ گفت: آره، شرمنده دیگه خیلی سوسول بود. همونجا زدم زیرگریه و میزدم تو سر خودم که بدبخت شدم. گفت: ناله و زاری بسه اسم من خسرو است. الانم میخوام برم اگه دوست داری بامن بیا تا زنده بمونی اگرم نه برو تا دارت بزنن. گفتم: کجا برم؟ کجارو دارم که برم کاش یه خونواده درست حسابی داشتم. بی فکر گفتم: باهاتون میام اقا خسرو. گفت: باریکلا ازت خوشم اومد معلوم آدم چیزفهمی هستی. حالا جلدی پاشو تا آفتاب نزده وگرنه اینا بیدار بشن سرنوشتت با خودته. تو تاریک و روشنای صبح سوار یه ماشین شدیم و حرکت کردیم . سعی کردم موقعیتمو بشناسم ولی منه فلک زده تا سر کوچمون بیشتر جایی رو بلد نبودم.نفهمیدم کجا رفتیم دم یه خونه ی ویلایی دو طبقه نگه داشت پیاده شدیم رفتیم داخل. چندتا دخترو پسر داشتن صبحونه میخوردند. خسرو گفت: تو هم برو یک روزه هیچی نخوردی با اینکه از گرسنگی دلم ضعف میرفت ولی نرفتم و گفتم: سیرم.خسرو گفت: خوددانی ما اینجا ناز کسی رو نمیکشیم. نشستم گوشه ی اتاق و پاهامو تو دلم جمع کردم،صورت علی از جلوی چشمم کنار نمی رفت. چه مظلومانه کشته شد،کاش من بجاش میمردم. سرمو گذاشته بودم رو پاهام و اشک میریختم که دیدم یه دختر هم سن و سال های خودم اومد کنارم و یه لقمه نون و پنیر دستش بود. گفت: سلام، خوش اومدی من مهری ام، غصه نخور عادت میکنی همه اولش همینجوری اشک میریزن ولی بعدش که نون این کارو خوردن بیعار میشن. حالا بیا اینو بخور وگرنه از حال میری. با تعجب نگاهش کردم و گفتم : چه کاری؟ مگه اینجا چیکار میکنن؟ مهری گفت: نمیدونی؟ پس واسه چی اومدی اینجا؟ یهو دیدم خسرو مثل اجل معلق بالاسرمون حاضر شد و گفت: اوی مهری، بیشتر از کوپنت حرف زدیااا!! حواست هست؟؟؟ امشب زیرخواب اکبر شیرهای میشی تا دیگه زر مفت نزنی. مهری التماس کنان از خسرو خواست این کارو باهاش نکنه ولی خسرو فقط گفت : از جلوی چشام گمشو و مهری با گریه از ما دور شد. تازه داشت دوزاریم افتاد اینجا چه خبره برگشتم به خسرو گفتم: اینجا جنده خونه اس؟ گفت: به به، جیگر طلا بالاخره لب وا کرد. یه چیزیه تو همین مایه ها، منتهی من نمیخواستم فعلا بهت حرفی بزنم هرچی باشه ناسلامتی تو عزادار اون بچه سوسولی، ولی خودت داری کنجکاوی میکنی، تو میتونی مثل اینا نباشی! انتخاب خودته میتونی سوگلی اینجا بشی، آخه چشمات خعلی قشنگه، از وقتی دیدمت هنوز نتونستم رنگشو حدس بزنم. باز زدم زیر گریه و گفتم: کاش دنبالت نیومده بودم، مردنم شرف داشت به این زندگی ازت متنفرم. گفت: میتوونی بری راه باز جاده دراز البته اگه چیزیت به خونتون برسه میدونی چند تا سگ هار تشنه ی تن و بدن تو اون بیرونن؟ و زد زیر خنده و بلند شد و گفت : میدم اعظم آماده ات کنه امشب میخوای بری حجله. اسم حجله که اومد یادم به پریدخت افتاد، تمام بدنم مور مور میشد و داشتم میلرزیدم. با خودم گفتم: جهنم ،کاش زیرش بمیرم اگه خو #دنباله_دار
داستانهای مشابه
- اجتماعیخطر مرگ، نزدیک نشوید! (۲)اجتم خطر مرگ، نزدیک نشوید! (۲) اجتماعی
- اجتماعیلیلی (۲ و پایانی)اجتم لیلی (۲ و پایانی) اجتماعی
- اجتماعیلیلی (۱)اجتم لیلی (۱) اجتماعی
- اجتماعیمدیر عامل (۴)اجتم مدیر عامل (۴) اجتماعی
- اجتماعیمدیر عامل (۳)اجتم مدیر عامل (۳) اجتماعی
- اجتماعیگلایول (۱)اجتم گلایول (۱) اجتماعی
- اجتماعیمدیر عامل ( ۲)اجتم مدیر عامل ( ۲) اجتماعی
- اجتماعیمدیر عامل (۱)اجتم مدیر عامل (۱) اجتماعی
- اجتماعیپناه قلب (۱)اجتم پناه قلب (۱) اجتماعی
- اجتماعیواقـــعـــیـــت پــــنهــــان(۱)اجتم واقـــعـــیـــت پــــنهــــان(۱) اجتماعی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.