سایهی یک شک
سایهی یک شک 1402/06/23 #اروتیک #انتقام «یارم به یک لا پیرهن خوابیده زیر نسترن / ترسم که بوی نسترن، مست است هشیارش کند» چهار بلندگوی کوچک نصب شده بر چهارگوشه سقف آزمایشگاه-البته اگر میشد با اطمینان به آن آزمایشگاه گفت- ذرات هوای خفه را با صدای نامجو مرتعش میکردند و رقصرقصان هل میدادند وسط سالن. اگر تصنیف بود، یک چیزی؛ ولی رقص با آواز شوشتری، هیچجوره نمیخواند. البته هیچ چیز در آن به اصطلاح آزمایشگاه، با هم نمیخواند. یک طرف را فسیل جانورهای مختلف چیده بودند؛ یک طرف مواد شیمیایی قرار داشتند؛ و طرف دیگر در قُرُق چندتا کامپیوتر قدیمی و جدید سِیر میکرد. آزمایشگاه، یک جور وصلهپینه شخصی بود که کاوه؛ یک استادیار روانشناسی ساده؛ برای خود دست و پا کرده بود تا بتواند گاهگاهی به بقیه علایقش بها بدهد. «ای آفِتاب آهسته نِه پا به حریم یار من / ترسم صدای پای تو، خواب است بیدارش کند» با اینکه بلندترین صدایی که در آزمایشگاه شنیده میشد، همان صدایی بود که بلندگوها از خود به هوا میریختند؛ اما صدای بوسههای نامنظم و پیاپی که سحر، همسر کاوه، از سر و صورت او میگرفت، به محیط کمنور آزمایشگاه به گوش میخزید؛ همانطور که تن لخت سحر، روی تن کاوه میخزید و بالا و پایین میشد. تخت با صدای قژقژ ریزی، با هر تکان، آنها را همراهی میکرد. تقریبا یکسالی میشد که کاوه، تخت را زیر نورگیر مات تعبیه شده روی سقف آزمایشگاه جا داده بود و بعضی شبها آنجا میخوابید. دقیقا از وقتی که کار روی چیز مهمی را شروع کرده بود. البته میدانست خوابیدن در آزمایشگاه چندان کار بیخطر و درستی نیست؛ اما خب کاوه بود. کاوه نصفهنیمه خواب بود و سحر سعی میکرد بیدارش کند. البته چیزی که بین پاهای کاوه قرار داشت؛ مثل خود کاوه نبود که بشود گفت نیمی را از خواب گرفته و نیمی را از بیداری. بیدار بیدار بود؛ سفت و راست. سحر سفتی آن را به شکم کاوه فشار میداد؛ همانطور که خود کاوه را سخت به تخت میفشرد و نرمی لبهایش را محکم، جفتِ لبهای کاوه میکرد. لبهای درشت کاوه را خوب میمکید و گاهگاهی هم زبانش را به زبان کاوه میرساند. گردی سینههایش بر سینه تخت کاوه، پهن بود و نرم و آرام جابهجا میشد. نور سرد آفتاب صبح بهمنماه، از نورگیر به داخل میتراوید و تنها جایی که میتوانست روشن کند؛ سفیدی انحناهای کمر زن، و گردی باسنش بود که گاهگاهی حین پیچ و تاب دادن بدنش روی تن مرد، بالاتر میآمد؛ درزهایش کمی باز میشد و دوباره پایین میرفت. زن که با تلاشهای کاوه برای مکیدن زبانش، متوجه بیدار شدن شوهرش شد؛ بوسه ناتمامشان را کامل کرد و گردن سفیدش را چند لحظه بالا کشید:«تولدت مبارک». و سپس خنده کوتاهی و بوسه بعدی. دندانهایش را با لبهایش همراه کرد و آرام، لب پایین کاوه را بین دندانهایش گرفت و کشید. مرد در حالی که سریعتر شدن حرکات دست سحر روی کیرش را متوجه شده بود؛ گفت:«یا اومدی قبل اینکه پیامک بانک رو بخونم، اولین نفری باشی که بهم تبریک میگی؛ یا لنگ ظهر شده و از 4 صبح تا الان خوابم.» زن سر روی گردن مرد برد و شروع به دندان کشیدن و زبان زدن کرد:« نه جناب خرگوش سختکوش، گفتم قبل خوندن اساماس تبریک بانک، برسم خودم با لبام بهت تبریک بگم.» صدای مکش پوست مرد بین لبهای زن، و آه کشیدنهای مرد بلند شد. کاوه دو دستش را تکانی داد، صدای تیک تیک زنجیر از هر دو طرفش بلند شد:« آخه با اینا تبریک میگن خانوم محترم؟» دستهای مرد با زنجیر به بالای تخت بسته شده بود. سحر دستش را از سفتی کیر مرد جدا کرد و کامل روی تن کاوه خوابید. در حالی که نرمی بین پاهایش را روی سفتی کیر ک #انتقام
داستانهای مشابه
- اروتیکسردترین انتقاماجتم سردترین انتقام اروتیک
- اروتیکنازگلاجتم نازگل اروتیک
- اروتیکهوای تازه انتقاماجتم هوای تازه انتقام اروتیک
- اروتیکآبانی انتقامجو و کینه ایاجتم آبانی انتقامجو و کینه ای اروتیک
- اروتیکآمسترداماجتم آمستردام اروتیک
- اروتیکپیش باختهاجتم پیش باخته اروتیک
- اروتیکبه رنگ ارغواناجتم به رنگ ارغوان اروتیک
- اروتیکحُکماجتم حُکم اروتیک
- اروتیکمردانهی تلخ بدبواجتم مردانهی تلخ بدبو اروتیک
- اروتیکهفده سالگیاجتم هفده سالگی اروتیک
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.