دلفین سیاه
دلفین سیاه 1402/03/20 #جنایت #دنباله_دار اسم من آرشام عباسیه. یه پسر ۳۸ ساله که از ۱۶ سالگی برنامه نویسی رو شروع کردم و الان ۲۲ ساله که دارم به صورت حرفه ایی این کار رو انجام میدم و از این راه پول درمیارم. یه گروه حرفه ایی هم دارم که تشکیل شده از ۳ نفر دیگه بجز خودم. خودم که سردسته گروه هستم، لیلا که ۲۸ سالشه و یه جورایی نزدیک ترین فرد به منه. استعداد بالایی داره و همیشه منو سورپرایز میکنه با کاراش. از اوناست که هیچوقت نمیتونی پیشبینی کنی چیکار میخواد بکنه و همچنین خواهر ناتنی منم حساب میشه. یه زن و شوهر هم توی گروهمون هستن به اسم های اسما و مهرداد. مهرداد آدم شوخ طبعی هست برعکس اسما که سالی یه بار هم نمیخنده و تو کارش خیلی جدیه و مسئولیت پذیر. مهرداد هم کارش با کامپیوتر بد نیست بیشتر کارای سخت افزاری انجام میده ولی گاهی کمک زنش میکنه توی تکمیل پروژه. پروژه هایی که میگیریم معمولا از خارج از کشور هست و درآمدش بین چهارتامون تقسیم میشه. ولی من کارای شخصی هم برای خودم انجام میدم. وقتی ۱۶ سالم بود یادمه بابام کشته شد به دست افراد یه باند به اسم دلفین سیاه. اون موقع ها فکر میکردم بابام کارش سرکشی به املاکمونه و از مغازه هایی که بهش ارث رسیده پول درمیاره و این تفکر با من بود تا وقتی که مرد و بخاطر مراسمی که براش گرفتن فهمیدم عضو سازمان اطلاعات بوده و عامل نفوذی بود توی باندی که قرار بود چند تا از مراکز مهم رو توی یه روز خاص منفجر کنن که بابام با دستکاری چندتا از پیام ها نمیذاره این اتفاق بیفته و لو میره و اونام میکشنش. بعد از اون منو مامانم تنها شدیم تا ماه بعدش که داییم از انگلیس برگشت پیشمون. یه جورایی تنها فامیلمون بود. اون موقع ها کله شق بودم و میخواستم انتقام بابامو بگیرم. داییم برنامه نویس بود و وقتی اومد پیش ما منم تمام زندگیم شد برنامه نویسی. توی ۱۷ سالگی خیلی ادعام میشد و یواشکی به سایت اطلاعات نفوذ کردم و اطلاعاتی که از اون باند میخواستم رو برداشتم. سعی کردم به تلفن های افراد رده پایین باند نفوذ کنم و همینطوری پله پله برسم به قاتل بابام. متوجه شدم همه تلفن ها و پیامک ها از یه سیستم ارسال میشه و منم به شبکه نفوذ کردم و فهمیدم که یه تله بیشتر نبود. توی اون سرور هیچ اطلاعاتی وجود نداشت و بهم اجازه خروج نمیداد. سریع لپ تاپ رو از برق کشیدم و باطریشو درآوردم و یه نفس راحت کشیدم. مطمئن بودم به اندازه ایی توی سرور نبودم که موقعیت مکانی رو پیدا کنن. از طرفی نمیتونستم به کسی چیزی بگم پس بیخیالش شدم. اون موقع ها یادمه یکی از همکارای بابام به اسم اسماعیل فرجی اومد خونمون و به داییم گفت یکی از آدرس خونمون به سایت نفوذ کرده و فهمیدن که کار من بوده. همه چیزو به آقای فرجی گفتم و اونم چندتا مامور دم خونمون گذاشت تا امنیت مارو در صورت نیاز تامین کنن که کارشون بی فایده بود. یادمه به توصیه آقای فرجی قرار شد شب بریم توی مراکز عمومی شهر. در حال آماده شدن بودیم که ماشین محافظامون منفجر شد و همون لحظه صدای شکستن در اومد. در اتاقمو قفل کردم و از سوراخ قفل دیدم دایی و مامانم رو گرفتن. چندتا مرد با لباسهای سیاه که روی گردن یکشون خالکوبی دلفین بود. انگاری که اون رئیسشون بود. مامانم یه یقه اسکی پوشیده بود و شلوار جین. داییمم لباس تنش نبود و یه شلوار جین پوشیده بود. یکیشون اومد سمت اتاق من. فکری به سرم زد و سریع پنجره رو باز کردم. خونمون یه طبقه بود پس ممکن بود طرف فکر کنه رفتم بیرون. توری رو پاره کردم و رفتم زیر تخت قایم شدم. طرف با چند تا لگد در رو شکوند و با دیدن پنجره باز و توری پاره فکر کرد فرار کردم #دنباله_دار
داستانهای مشابه
- جنایتبه زلالی خون (۲)اجتم به زلالی خون (۲) جنایت
- جنایتبه زلالی خون (۱)اجتم به زلالی خون (۱) جنایت
- جنایتمحافظ (۲ و پایانی)اجتم محافظ (۲ و پایانی) جنایت
- جنایتگلوله سرخ (۲)اجتم گلوله سرخ (۲) جنایت
- اروتیکخاطرات قتل (۱)اجتم خاطرات قتل (۱) اروتیک
- عاشقیغروب تلخ یک زندگی (۱)اجتم غروب تلخ یک زندگی (۱) عاشقی
- دنباله دارترنج (۵ و پایانی)اجتم ترنج (۵ و پایانی) دنباله دار
- دنباله دارترنج (۴)اجتم ترنج (۴) دنباله دار
- دنباله دارترنج (۳)اجتم ترنج (۳) دنباله دار
- دنباله دارترنج (۲)اجتم ترنج (۲) دنباله دار
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.