عاشقتم داداشی!
عاشقتم داداشی! 1399/1/26 #خواهر #اجتماعی هفده سالم بود. من و آبجی کوچیکه یک اتاق حدودا مشترک داشتیم. مثلا اتاق جفتمون محسوب میشد اما بیشتر وقتها بهش اجازه نمیدادم که تو اتاق باشه. البته خودش هم بیشتر ترجیح میداد که دور و بر مادرم و تو هال وقتش رو بگذرونه. یک بار و یکهویی از من شاکی شد که دارم بهش زور میگم و اتاق، حق اونم هست! البته زیرآبم رو پیش مادرم زد. خودش اینقدر شهامت نداشت که علنی بهم بگه. منم حال و حوصله بحث با مادرم رو نداشتم. به اندازه کافی سر موارد دیگه با هم بحث داشتیم. از بازوی آبجیم گرفتم و هُلش دادم توی اتاق و بهش گفتم: «بیا همهاش واسه تو.» از دستم ناراحت شد و حتی بغض کرد. اما اون روزا از نظر روانی، داغون تر از این حرفها بودم که نقش یک آبجی مهربون رو بازی کنم و دلم براش بسوزه. سعی میکردم بیشتر توی هال باشم و کمتر برم توی اتاق. به نرگس هم گفتم چند وقتی نیاد خونهمون. چون نرگس رو بدون اتاق خالی نمیخواستم. خیلی وقت بود که به پیشنهاد نرگس، از توی کیف مادرم یواشکی پول بر میداشتم. نرگس بهم یاد داده بود که کم بردارم تا یه وقت تابلو نشه. بعد از چند ماه پولم به حدی رسید که باهاش یک واکمن ساده خریدم. به مادرم گفته بودم که به خاطر درس دادن به دختر دایی نرگس، این رو از طرف زن داییاش هدیه گرفتم. البته مواقعی که پدرم تو خونه بود، نمیشد موزیک گوش داد. از نظر پدرم هر مدل موزیکی حرام بود. حتی موزیکهایی که از تلویزیون حکومت پخش میشد. برای همین وقتهایی که تو خونه بود، کسی حق نداشت تلویزیون رو روشن کنه، مگه داداشهام و فقط برای فوتبال دیدن. حالا بماند که پدرم ته دلش به همون هم راضی نبود. چون لباس فوتبالیستها رو مناسب نمیدونست. اما خب به خاطر داداشهام سکوت میکرد و فقط حرص میخورد. هندزفری تو گوشم بود و داشتم یک آهنگ تکنو گوش میدادم. معمولا سرم رو هم زمان با آهنگ تکون میدادم. مادرم هم سرش رو به علامت تاسف تکون میداد. از نظر مادرم، دو تا دختر دیگهاش نجیب و حرف گوش کن و سر به راه بودن اما این دخترش که من باشم، یاغی و سرکش و آهنگ گوش کن بودم. البته این نظر بقیهی اعضای خانواده هم بود. طبق توصیههای نرگس، سعی میکردم که به این نگاه و رفتارهای تحقیرآمیزشون محل ندم. گرچه این سعی کردن، انرژی زیادی از من میگرفت. هم زمان با ریتم موزیک، مشغول تکون دادن سرم بودم و وارد اتاق شدم. داداش بزرگ شماره دو توی اتاق بود. به داداش بزرگ اولی که بزرگ ترین فرزند خانواده بود، میگفتم "داداش بزرگ شماره یک". به دومین فرزند یا پسر خانواده که همراه خواهر بزرگم، به دنیا اومده بود و دوقلو بودن، میگفتم "داداش بزرگ شماره دو". همهاش چند دقیقه از آبجی بزرگه زودتر به دنیا اومده بود اما اصرار داشت بگه که فرزند دوم خانواده است! داداشهام از این مدل صدا زدن من خوششون نمیاومد. من هم هر بار که بهم زور میگفتن یا مثل پدرم محدودم میکردن، اینجوری صداشون میزدم. داداش بزرگ شماره دو دستش رو انداخته بود دور گردن آبجی کوچیکه. مثلا داشت کتاب درسش رو توضیح میداد. اینکه دستش دور گردن آبجی کوچیکه بود، من رو به شک ننداخت. اینکه بعد از دیدن من، تا اون اندازه هول شد و خیلی سریع دستش رو برداشت، برام عجیب بود. به روی خودم نیاوردم. به سمت دراور رفتم. حوله و لباسهام رو برداشتم و رفتم حموم. چند روز گذشت. مدرسه به خاطر نبودن دبیر، کلاس ما رو زودتر تعطیل کرد. وارد خونه شدم. رفتم توی اتاق. دوباره داداش بزرگ شماره دو رو دیدمش. باز هم کنار آبجی کوچیکه نشسته بود. اینبار دستش، روی رون پاش بود! من رو که دید باز هول کرد. از جاش بلند شد و با عصبانیت گفت: «توی آشغال، عمدا آروم میایی تو خونه که چی بشه؟» از نوع بلند شدن و لحن نسبتا خشنش، نترسیدم. تو چشمهاش زل زدم و گفتم: «عمدا آروم نیومدم. مدل من اینطوریه.» داداش بزرگ شماره دو یک تنهی محکم بهم زد و از اتاق بیرون رفت. شونه و کتفم درد گرفت اما به روی خودم نیاوردم. به آبجی کوچیکه نگاه کردم. فهمیدم که معذب و تحت فشاره. اینقدر حالیم بود که بتونم تا حدی یک دختر چهارده ساله رو آنالیز کنم. رفتم کنارش نشستم و گفتم: «داره باهات ور میره؟» نه تایید کرد و نه تکذیب. لحنم رو خشن و دستوری کردم و گفتم: «لالی؟ یا کری؟ داره باهات ور میره؟ آره؟» آب دهنش رو قورت داد و سرش رو به علامت تایید تکون داد. از عصبانیت پاشدم و یک لگد محکم به در نیم باز اتاق زدم. دوست داشتم جیغ بزنم. داداش بزرگ شماره دو محبوب ترین بچه پیش پدرم بود. نماز اول وقتش توی مسجد محل ترک نمیشد. نماز شب خوندنهاش ورد زبون همه بود. روزههایی که غیر از ماه رمضون میگرفت رو پدرم تو چشم همه میکرد. تو حوزه درس میخوند و چیزی نمونده بود تا معمم بشه. خلاصه کلام که سوگلی خونه بود و از نظر پدرم، همهی اعضای خانواده، آدم بودن و راه درست رو باید از داداش بزرگ شماره دو یاد میگ #اجتماعی
داستانهای مشابه
- خواهرکون آبجی کوچیکهاجتم کون آبجی کوچیکه خواهر
- خواهرخواهرم رو بُکُنم یا نه؟اجتم خواهرم رو بُکُنم یا نه؟ خواهر
- خواهرلباس مجلسی برای خواهرم (۱)اجتم لباس مجلسی برای خواهرم (۱) خواهر
- خواهرمزاحمت برای خواهرماجتم مزاحمت برای خواهرم خواهر
- خواهرهمراه خواهرم در اولین شبشاجتم همراه خواهرم در اولین شبش خواهر
- خواهرآبجی سپیدهاجتم آبجی سپیده خواهر
- خواهرمن همه چی خواهرمو دیدماجتم من همه چی خواهرمو دیدم خواهر
- خواهرخواهر بیگناه و رفیق نامرداجتم خواهر بیگناه و رفیق نامرد خواهر
- خواهربیتا با پاهای بی همتااجتم بیتا با پاهای بی همتا خواهر
- خواهرکوراجتم کور خواهر
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.