تراوشات یک مغز زنگ زده
تراوشات یک مغز زنگ زده 1401/11/13 #خیانت #جنایت #گی انتظار انتظاری بس بیپایان برای پایان دادن به یک تلخی بیپایان. گفتم پایان؟ فکر کنم که دیگه پایانی وجود نداشته باشه، چون این دیگه آخرشه. * بوی حال بههمزنی که از خونهای ریخته شده روی زمین بود، حالت تهوع بهم دست میداد. حالت تهوع؟ نه، نه! بهتره اسمش رو بذاریم حالت طبیعی. طبیعی نه از بابت فیولوژیکی، بلکه از بابت انسانی. * دیوانهوار قهقهههای سرمستانه سر میکشد. این خونه رو بوی گند گرفته، باید سرتا سرش رو شست. آره! باید تمیزش کنم. باید بگردم دستمالها رو پیدا کنم. فکر کنم باید توی اتاق، یه مقدار دستمال کاغذی باشه. وایسا ببینم. اوخی! خونی شدند. فکر کنم باید روتختی هم عوض بشه. دیر کردند. الان درست ۱۴:۳۴ ثانیه از تماسی که با اپراتورشون گرفتم میگذره. تمام پروندهها، همینجوری پیگیری میشه؟ آخی! آبمیوهشون رو هم نخوردند و مشغول به کار شدند! * انتظار، انتظار و باز هم … صدا میاد. رسیدند. * +قربان عنوان گزارش رو چی بنویسم؟ -قتل ۲ نفر با چاقو در ساختمان مذکور. +قربان گزارش تمومه! -ببریدش توی ماشین، منتقلش کنید انفرادی تا تکلیفش مشخص بشه. * انتظار، انتظار و باز هم انتظار. هیچوقت فکر نمیکردم یک مسیر میتونه چقدر طولانی باشه. از بچگی از انتظار متنفر بودم، هر چیزی رو که میخواستم، باید به دست میآوردم. یعنی، یا باید مال من بود، یا هیچکس. این درست همون اخلاقی بود که الان من رو به اینجا کشونده بود، جایی که هیچوقت توی زندگیم فکر نمیکردم روش قرار بگیرم ، جایی که توی سلول انفرادی ، من رو با برچسب قاتل صدا بزنند. گفتم من؟ خنده داره! نه؟ چیزی از من باقی نمونده. اینا فقط و فقط تراوشات یک ذهن زنگزده است! * سلول انفرادی، آنقدرها که میگند بد نیست! یه چاردیواری تنگ و تاریک که میتونی تا مدتهای زیادی بشینی و با خودت خلوت کنی، خلوت کنی و ببینی چی شد که اینجوری شد؟ چی شد که من اینجام؟ شاید بعضیها پشیمون باشند، شاید بعضیهاشون، اگه برگردند دوباره هم اون کار رو انجام بدند! شاید هم بعضی هاشون دیگه براشون فرقی نکنه که چی شده و چی میخواد بشه! مثل حال الان من. گاهی وقتا با خودم فکر میکنم کاشکی … +بلند شو باید بریم مرتیکه! -کجا؟ دیگه سوالی نپرسیدم، چون فکر کنم جواب سوالی رو که میخواستم بپرسم، خودم از قبل میدونستم، اون احتمالاً من رو میخواست ببره پیش بازپرس * +فرزان حسنی، دانشجوی سال دوم برق، دانشگاه صنعتی شریف! رتبهی ۷ کنکور و متهم به قتل! -بله! +چی شد؟ چرا باید یک نخبه، دست به قتل ۲ نفر آدم بیگناه بزنه؟ اون هم بدون هیچ دلیلی! -اونها بیگناه نبودند جناب بازپرس! +فقط قانونه که میتونه بگه کی گناهکاره، کی بی گناه! خودکاری و کاغذی گذاشت جلوم: +بنویس! -چی رو؟ هر چیزی رو که اتفاق افتاد، از روز اول. -هر چیزی…؟ +هررررر چیزی! -همه چی از ۳ سال پیش شروع میشه +فرزان چه حسی داری؟ -به چی؟ +به آینده، به دانشگاه. -نمیدونم رامین، واقعا هیچی نمیدونم. +یعنی تا حالا بهش فکر نکردی؟ یکدرصد فکر کن تهران قبول نشی! اونوقت میخوای چیکار کنی؟ -قبول نشدن نداریم! یا میشه، یا باید بشه. حالت دومی برای من وجود نداره. +من که هرچی به این کنکور کیری نزدیکتر میشیم استرسم بیشتر میشه! -جوووون! تو فقط استرس بگیر. +خاک برسر! یهکم جدی باش! اوه! اتوبوس رفت، من برم، خداحافظ -رسیدی زنگ بزن. +خفه شو جاکش خان! خداحافظ. -خدا مرگت بده شهنااااز! جفتمون کم مونده بود کف خیابون غش کنیم. من و رامین تقریبا از بچگی باهم بزرگ شدیم. تلخی و شیرینیهای زیادی رو باهم گذروندیم. درسته خیلی شبیه همدیگه نبودیم، #جنایت #گی
داستانهای مشابه
- خیانتفساداجتم فساد خیانت
- خیانتتقابلاجتم تقابل خیانت
- خیانتمواد ویرانگر (۱)اجتم مواد ویرانگر (۱) خیانت
- خیانتقانون طبیعتاجتم قانون طبیعت خیانت
- خیانتشوهر خائن مناجتم شوهر خائن من خیانت
- خیانتزندگی پنهانی یک زنانه پوش متاهل (۴)اجتم زندگی پنهانی یک زنانه پوش متاهل (۴) خیانت
- خیانتخیانت فمبویاجتم خیانت فمبوی خیانت
- خیانتسرگذشت یک کون سفیداجتم سرگذشت یک کون سفید خیانت
- خیانتفریبخورده (۱)اجتم فریبخورده (۱) خیانت
- خیانتنمیدونم تقصیر من بود یا زنماجتم نمیدونم تقصیر من بود یا زنم خیانت
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.