تهران بهشت گمشده من (۱)
تهران بهشت گمشده من (۱) 1402/05/02 #دنباله_دار #دوست_دختر #تریسام قسمت اول «این یک داستان واقعی نیست و تمامی اشخاص و اتفاقات آن خیالی میباشند هرگونه تشابه صرفا تصادفی میباشد» [تقدیم به علی و ندا بهترین دوستانم که همیشه سعی میکنم با گذاشتن اسمشون روی شخصیت های اصلی یادشون زنده نگه دارم] لعنت به جبر جغرافیا ۸ میلیارد جمعیت دنیاست ۸۰ میلیون جمعیت ایران یعنی احتمالا اینکه جز این ۸۰ میلیون باشی ۱ درصده فقط ۱ درصد توی ایران تو یه شهر مرزی خیلی کوچک که جمعیتش نهایتا ۲ هزار نفر بود تو غرب کشور اواسط دهه شصت به دنیا اومدم پدرم یه آدم دیکتاتور بود که اگه کوچکترین اعتراضی به شرایط میکردی سریع در خونه رو بهت نشون میداد و میگفت اگه ناراحتی میتونی بری یه ضرب المثل خیلی مزخرف هم همیشه تو این شرایط میگفت که حتی بعد این همه سال الان هم میشنوم عصبی میشم میگفت کلاغ که از باغ قهر کنه یه گردو به نفع باغبونه و همیشه با این جواب دهنم میبست چون عملا پول تو جیبی نداشتم و هر جایی هم که میخواستم کار کنم بابام میرفت یه جوری منو پیش اونا خراب میکرد که از روز بعد میگفتن دیگه نیا حالا استدلالش واسه این کارش چی بود؟پسر حاج حسن بره پیش نمیدونم مثلا پسر غلامعلی خیاط کار کنه؟مردم چی میگن؟هر دفعه هم بهش میگفتم شما که به من پول تو جیبی نمیدین چرا نمیزارین برم کار کنم میگفت تو الان کارت درس خوندنه درس از هر چیزی مهمتره اینجوری ۱۸ سال تمام منو زیر سلطه خودش نگه داشت خواهر برادرهای کوچکترم اصلا این شرایط نداشتن بزرگتر ها هم که عروس داماد شده بودن رفته بودن سر خونه زندگیشون این وسط من که دقیقا بچه وسط هم بودم ۱۸ سال زجر کشیدم و شکنجه و تحقیر شدم مادرم هم این وسط بدتر از پدرم بود تا وقتی سنم کم بود که دائم به بهونه های مختلف کتکم میزد وقتی هم بزرگتر شدم دائم با نادیده گرفتنم آزارم میداد همیشه جلوی جمع های خانوادگی منو تحقیر میکردن جوری شده بود که عمو و عمه و خاله و دایی همه زبونش روی من دراز بود وقتی تو سن بلوغ بودم همه ظاهرم مسخره میکردن جوری که عملا وقتی ۱۸ سالم شده بود هیچ اعتماد به نفسی نداشتم و هیچ دوستی هم نداشتم به خاطر اینکه همیشه بی پول بودم و لباس هام کهنه و پاره بود خجالت میکشیدم برم سمت کسی فکر میکردم تقدیرم اینه که همه از من بدشون بیاد واسه همین کل کارم بود مدرسه خونه و هیچ جای دیگه ای نمیرفتم بابام خیلی وضع مالیش خوب بود کل خانوادش توی جنگ کشته شده بودن و کلی زمین که حتی خیلیاشون اصلا نمیدونست کجا هست همش رسیده بود بهش ولی مثل گداها زندگی میکردیم تا اواخر دهه ۷۰ حتی تلویزیون نداشتیم تو خونه یا مثلا من تا زمانی که ۱۸ سالم شد و دانشگاه اومدم تهران رستوران نرفته بودم هتل نرفته بودم موز نخورده بودم پیتزا نخورده بودم و کلی نخورده بودم های دیگه … خلاصه ۱۸ سالگی کنکور دادم و تهران دانشگاه دولتی قبول شدم وقتی پرسوجو کردم فهمیدم خوابگاه هم داره با خودم گفتم میرم تهران اونجا دیگه کسی نیست بخواد جلو کار کردنم بگیره یه کاری پیدا میکنم و با خودم میگفتم هر اتفاقی هم بیوفته از این وضعیتی که هستم بهتره چون تا اون موقع هر شب حداقل ۱۰ دقیقه به خودکشی فکر میکردم پس چیزی واسه از دست دادن نداشتم اومدم تهران و رابطه ام کلا با خانواده ام قطع کردم اون زمان هنوز موبایل خیلی کم بود و منم نداشتم از طرفی شماره خوابگاه هم به کسی ندادم پس منتظر کسی هم نبود وقتی وارد دانشگاه شدم فهمیدم اونقدر ها هم که فکر میکردم زشت و بد قیافه نیستم چون همه دختر ها و پسرها یه جوری با لبخند نگاهم میکردن و چون واقعا آدم ساده ای هم بودم و چون خیلی از بچگی تحت سلطه بودم شخصیت آ #دوست_دختر #تریسام
داستانهای مشابه
- دنباله دارخاطرات امیر (2)اجتم خاطرات امیر (2) دنباله دار
- دنباله داردختر آویزون یا عاشق !؟ (۱)اجتم دختر آویزون یا عاشق !؟ (۱) دنباله دار
- دنباله دارپرفسور کوچک (۱)اجتم پرفسور کوچک (۱) دنباله دار
- دنباله داریک زندگی جدید (۱)اجتم یک زندگی جدید (۱) دنباله دار
- دنباله دارخاطرات مامانم (۵ و پایانی)اجتم خاطرات مامانم (۵ و پایانی) دنباله دار
- دنباله دارشروع آشنایی با بانوی باند مافیا (۱)اجتم شروع آشنایی با بانوی باند مافیا (۱) دنباله دار
- دنباله دارپدرام یا پریچهر (۴ و پایانی)اجتم پدرام یا پریچهر (۴ و پایانی) دنباله دار
- دنباله دارکویر پر ماجرا (۱)اجتم کویر پر ماجرا (۱) دنباله دار
- دنباله دار16 سالگی السانا (۳)اجتم 16 سالگی السانا (۳) دنباله دار
- دنباله دارمرضیه (۳)اجتم مرضیه (۳) دنباله دار
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.