راز دو چهره (۵ و پایانی)
راز دو چهره (۵ و پایانی) 1402/03/28 #دنباله_دار قسمت پنجم: انتخاب ابدی چشامو که وا کردم فقط نور سفید اذیتکنندهای رو دیدم که بعداً فهمیدم مهتابیه، بوی محیط استریلشده و صدای خفیفی که یه دکتر رو پیج میکرد، مشخصه که توی بیمارستانم! حیف. چرا باید هنوز زنده باشم؟ مگه نه اینکه بمحض خوب شدنم یه بلای دیگه سرم میارن؟ من نمیخوام خوب شم، میخوام همینجا تمومش کنم. ازشون خواستم منو شوهر بدن عوضش با چاقو زدنم، پس دلیلی ندارم برا زنده موندن. کمی که چشام به نور مهتابی عادت کرد دور و اطرافمو نگاه انداختم: یه لولهٔ تنفسی بهم وصله و یه دستگاه که ضربان قلبمو نشون میده، یه سرم هم به دستم وصله. بیاختیار دستمو بالا آوردم اما اونقدی سسته که نمیتونم کنترلش کنم، دوباره دستمو بردم بالا و به زحمت اول لوله رو از دماغم جدا کردم. سوزن سرم رو از دست چپم بیرون کشیدم که کمی خون زد بیرون. بدون اهمیت دادن به عواقبش دستمو دراز کردم سمت دستگاه کنار تخت، نمیدونم میخوام چیکارش کنم ولی اونقدر دکمههاشو میزنم تا یه اتفاقی بیفته و مجبور نباشم برگردم خونه. نوک انگشت اشارهام به دکمهٔ سفیدی خورد اما دکمه رو حس نمیکنم، شاید بخاطر دارویی چیزی باشه، حتی نمیدونم چه مدت بیهوش بودم! انگشتمو بدون هیچ حسه لامسهای به دکمه فشار دادم ولی یهو سیم برقی که از دستگاه به پریز وصل بود نظرمو جلب کرد، چرا کلاً از برق نکشمش؟ دستمو انداختم روی سیم و شروع کردم با چپ راست کردنش یواش یواش از پریز درش بیارم چون توان بیرون کشیدن رو نداره انگشتام. تقریباً دوشاخه رو تا نوک در آوردم که یه دست اومد جلو و دوشاخه رو کامل کرد داخل پریز و دستمو گرفت و آروم گذاشت رو تخت! دسته مامانمه، قبل دیدن صورتش مطمئن شدم خودشه، آخه آستینش یه گلدوزی داره که خودم دوختم رو مانتوش. شک دارم صورتش ناراحت باشه، هرچی نباشه من زندم واسه بیآبرو کردنشون. با اکراه صورتشو نگاه کردم، اما جز شرمندگی چیزی نصیبم نشد: چشماش گود افتاده و سرخ شده از اشک، و اونقد خستهاس که مشخصه چند شبه نخوابیده. با دیدن صورت خسته و سرخش بیاختیار زدم زیر گریه و گفتم: -مامان بزار برم، توروخدا اون دوشاخه رو از پریز بکش، من نمیخوام برگردم خونه. -اینجوری نگو مامانی، دیگه این حرفو نزن. تو نفس مایی. -آدم نفسشو با چاقو میزنه؟ آدم دخترشو میکُشه اونم فقط چون گفته شوهرم بدین؟ وقتی گفتم «دخترش» اشک از چشمانش سرازیر شد اما هیچی نگفت، هیچ بحثی نکرد باهام. تمام چیزی که گفت: -مامانی الان وقت این بحث نیست فعلاً بهم قول بده خوب شی، بعدش راجبش صحبت میکنیم، باشه؟ با حرکت سرم موافقت کردم ولی میدونم چیکار کنم، بمحض اینکه بخوابه یا بره غذا بخوره یه بلایی سر خودم میارم! اما اون شب مامانم کنار تختم خوابید و نتونستم کاری کنم، در واقع تا روز مرخص شدنم از بیمارستان از کنارم تکون نخورد و نتونستم کاری کنم، واقعاً نگران سلامتیم بود و من اشتباه میکردم. چهار روز بعد با اجازهٔ دکتر مرخص شدم. وقتی بابام دنبال کارای ترخیص و تسویه حساب بیمارستان بود، مامانم یه آب زد صورتش و در حالی که با حوله خشک میکرد صورتشو اومد کنارم نشست، یه دستمو گرفت و با لبخند گفت: -الان وقتشه -خب طبیعیه من یازده روز اینجا بودم دیگه خوب شدم. -ترخیص رو نمیگم، الان وقتشه راجب اون بحث اصلی صحبت کنیم عزیزم. با بهت و حیرت بهش نگاه کردم و گذاشتم ادامه بده حرفشو، اونم بعد از یه نفس عمیق، ادامه داد: -مامانی، من زنم میدونم چی میخوای، شاید بابات و داداشت ندونن، اما من میدونم چی میکشی و دلت چه حالیه. باور کن خیلی سخته با درد یه پسر بدنیا بیاری بعد پسرت بهت بگه شوه
داستانهای مشابه
- دنباله دارنامی از نام های شیطان (۲)اجتم نامی از نام های شیطان (۲) دنباله دار
- دنباله دارپشیمانی (۱)اجتم پشیمانی (۱) دنباله دار
- دنباله دارآدرنالین (۱)اجتم آدرنالین (۱) دنباله دار
- دنباله دارمحافظ (۱)اجتم محافظ (۱) دنباله دار
- دنباله دارتقدیر(۲ و پایانی)اجتم تقدیر(۲ و پایانی) دنباله دار
- دنباله داراعترافات ذهن خطرناک من (۲)اجتم اعترافات ذهن خطرناک من (۲) دنباله دار
- دنباله داراعترافات ذهن خطرناک من (۱)اجتم اعترافات ذهن خطرناک من (۱) دنباله دار
- دنباله دارعشق و خون (۱)اجتم عشق و خون (۱) دنباله دار
- دنباله دارمسیر بهشت از جهنم آغاز میشود (۲ و پایانی)اجتم مسیر بهشت از جهنم آغاز میشود (۲ و پایانی) دنباله دار
- دنباله دارشهوتناک و وحشتناک (۲)اجتم شهوتناک و وحشتناک (۲) دنباله دار
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.