نورِ تاریک (۳)
نورِ تاریک (۳) 1401/03/14 #دنباله_دار #معمایی #زن_شوهردار قسمت قبل ... (کلیک کنید) محکم در رو میکوبید و اسم دالیا رو صدا میزد. چند لحظه بعد، دانیال در رو باز کرد. من هم به طرف پلهها رفتم که ببینم جریان چیه. کنار در، یه زن با چهرهی شکسته و لباسهای مشکی ایستاده بود. عصبانیت توی صورتش موج میزد. چشماش توی یه حفرهی سیاه فرو رفته بودن و در نگاه اول، آدم رو میترسوندن. وقتی دانیال رو دید حالت چهرهش زود عوض شد و سعی کرد که اون رو بغل کنه. اما دانیال با دستاش مانع این کار شد. چندی نگذشت که فریبا هم بهم ملحق شد و کنار من، به اون زن نگاه میکرد. فحشهایی که زیر لب به اون زن میداد رو میشنیدم. اون زن با دیدن فریبا صداش رو کمی بلندتر کرد و گفت: دالیا رو صدا کن، میخوام برم. فریبا در جوابش گفت: دالیا جایی نمیره و همینجا میمونه. نکنه باز میخوای به عنوان حمل کنندهی موادت ازش سوءاستفاده کنی؟ دانیال هم مثل من فقط یه نظارهگر بود و حرفی نمیزد. حتی حضور من هم برای اونها فرقی نداشت. سر و صداها، دالیا رو هم بیدار کرد و دیدمش که با چشمهای خوابآلود به کنار ما میاومد. با دیدن اون زن فقط یه حرف زد: من باهات نمیام! بعد از گفتن این حرف دوباره به اتاقش برگشت. فریبا بهش گفت: بیا! خودش هم نمیخواد باهات بیاد. بهتره برگردی پیش همون شوهر الدنگت. آهان یادم نبود که گرفتنش و تو رو هم از خونهشون پرت کردن بیرون. خودت این بلا رو سر خودت آوردی نادیا. یه حسی بهم میگفت که حضورم اونجا کمی آزار دهندهس. برای همین از پلهها پایین اومدم؛ رفتم کنار دانیال و آروم بهش گفتم: من میرم بیرون، یکم دیگه برمیگردم. درحالی که داشت به نادیا نگاه میکرد جوابم رو داد: نه تو جایی نمیری. اونی که باید بره یه نفر دیگهست. من هم سکوت کردم و منتظر ادامهی ماجرا شدم. نادیا با شنیدن این حرف، اشک توی چشماش حلقه زد. با یه لحن گرفته که دل سنگ رو هم به رحم میآورد گفت: ولی شما بچههای منید! با شنیدن این حرف کمی جا خوردم و تعجب کردم. پس نادیا، مادر دانیال و دالیا بود ولی چه اتفاقی افتاده بود که کار به اینجا رسیده بود رو نمیدونستم. دانیال گفت: آره! بچههای مادری که ولشون کرد. الان هم نوبت ماست که ولت کنیم. برو و لطفاً برنگرد. اگه پدرم بفمه که برگشتی… نادیا بغض توی گلوش رو قورت داد، سرش رو انداخت پایین و از در بیرون رفت. دانیال هم محکم در رو بست. نزدیکای شام بود. تا اون موقع کل خونه توی سکوت فرو رفته بود و کسی حرفی نمیزد. البته دانیال و فریبا گهگاهی با هم یه صحبتهای ریزی داشتن که من چیزی ازشون نمیفهمیدم. حس کنجکاوی آروم و قرار رو ازم گرفته بود. دلم میخواست همه چیز رو در مورد این خونواده بفهمم! دانیال به اتاق اومد و کنارم نشست. خودش دوتا سیگار رو روشن کرد و یکیش رو به دست من داد. وقتی کنارم نشست، طاقت نیوردم و سکوت رو شکستم. ازش پرسیدم: دانیال پدرت کجاست؟ بهم گفت: خارج از کشوره! +اونجا چیکار میکنه؟ _داره کار میکنه! فریبا براش اونجا یه کار جور کرده. خیلی کم به اینجا برمیگرده اما پولش ارزش دوری رو داره. ازش پرسیدم: این خونه مال کیه؟ _این خونه مال پدرمه. قبل از ازدواج پدرم با فریبا، اینجا یه جورایی فاحشهخونه بوده ولی وقتی پدرم با فریبا ازدواج کرد، همه چی تغییر کرد. ما هم چون خیلی وقتها میریم سفر و کم اینجا میمونیم، توش زندگی میکنیم. +مادرت؟ _نگو مادر! بگو فرشتهی عذاب. اون پدرم رو به خاطر یه مرد دیگه ول کرد و ما رو تنها گذاشت. کمی نگذشت که شوهر جدیدش رو با صد کیلو شیشه گرفتن و الان هم توی زندانه. جدیداً فکر کنم خودش هم داره مصرف میکنه. حتی یه بار ک #معمایی #زن_شوهردار
داستانهای مشابه
- دنباله دارقصابِ نیکوکار (۱)اجتم قصابِ نیکوکار (۱) دنباله دار
- دنباله دارزنگ انشا ۳اجتم زنگ انشا ۳ دنباله دار
- دنباله دارزنگ انشا (۲)اجتم زنگ انشا (۲) دنباله دار
- دنباله داررسم روزگار (۱)اجتم رسم روزگار (۱) دنباله دار
- دنباله دارسرگذشت من و مامانم (۱)اجتم سرگذشت من و مامانم (۱) دنباله دار
- دنباله دارنورِ تاریک (۱)اجتم نورِ تاریک (۱) دنباله دار
- دنباله دارانتقام نابرابر (۴)اجتم انتقام نابرابر (۴) دنباله دار
- دنباله دارگاییدن زن درجه دار (۳)اجتم گاییدن زن درجه دار (۳) دنباله دار
- دنباله دارافسون چشمانش (۱)اجتم افسون چشمانش (۱) دنباله دار
- دنباله دارروایت نابرابر (۵ و پایانی)اجتم روایت نابرابر (۵ و پایانی) دنباله دار
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.