هنجار (۲)
هنجار (۲) 1399/05/29 #دنباله_دار #ضربدری #تابو ...قسمت قبل سکوت مطلقی که به وجود اومده بود با صدای نفس های تندمون می شکست. تو چند ثانیه دوتا شُک بزرگ رو تجربه کردیم؛ اولی به خاطر ارگاسم و دومی به خاطر حرفی که از دهنم پرید! چند ثانیه تو همون حالت روی دامونِ شکه شده خشکم زده بود و توی اون لحظات فستیوالی از حس های مختلف رو تجربه میکردم؛ بهت و حیرت، شور، لذت و البته بزرگترینش، ترس! ترس از عکسالعمل دامون در حالی که هنوز اون حس لذت اعجاب انگیز از تنم نرفته بود، فلجم کرده بود. زیر لب نالیدم : _ بدبخت شدم با حرف من تازه از شُک خارج شد : +تا… تارا… تو… تارا ! بیچاره زبونش بند اومده بود. با تردید برگشتم سمتش. کیرش که نمیدونم چرا هنوز سفت بود و حتی حس میکردم از قبل هم سفت تر شده از سوراخم بیرون اومد. _ دامون… بخدا از دهنم پرید! ازم فاصله گرفت : +هیچی نمیخوام بشنوم _ اما… قسم میخو… +گفتم هیچی نمیخوام بشنوم! با فریاد بلندش خفه خون گرفتم. به این فکر کردم که کاش میشد زمان رو به عقب برگردوند تا این گند رو پاک کنم. بدون حرف لباس پوشید و رفت سمت در. طاقت نیاوردم : _ کجا میری نصف شبی؟ برگشت و نگاه تند و تیزی بهم انداخت. چیزی نگفتم تا اوضاع ازین بی ریخت تر نشه! صدای بسته شدن در که اومد به خودم اومدم و تازه ماجرا رو درک کردم؛ به صورت کامل! اشک هام به سرعت گونه هام رو خیس کرد و نالیدم : _ بدبخت شدم… بی چاره شدم… دامون اون شب خونه نیومد. و همینطور دو روز بعد رو. ساعت 5 عصر بود و تمام این دو سه روز رو گریه و خود خوردی می کردم. گوشیش رو هم با خودش نبرده بود. نگار اما بهم خبر داد که دامون رفته خونه شون. راستش تعجب کردم. میتونست خونه هرکسی بره به جز فرداد و حالا یه راست رفته بود خونه ی اونها! خودم متوجه بودم که چه فاجعه ای به بار آوردم. حقم بود که دامون همون شب یه بلایی سرم بیاره اما دستش روم بلند نشد. همین یه امیدواری بود برام که دامون رو برگردونم. یه لحظه یاد این افتادم که ممکنه دامون ازم طلاق بگیره. با این فکر اشکهام با سرعت بیشتری سرازیر شدند. نه! امکان نداشت دامون با من همچین کاری بکنه. اون برمیگشت و من با عذر خواهی و رفع سو تفاهم همه چی رو مثله قبل میکردم. صدای دستگیره در منو از هپروت بیرون کشید. با صورتی درهم و نگاهی رو به پایین وارد خونه شد. از جام پریدم و رفتم سمتش : _ عزیزم کجا بودی این چند روز؟ نمیگی چی به روز من میاد؟ رفتم سمتش تا بغلش کنم اما ازم رو برگردوند! با اینکه اونو محق میدونستم اما باز هم غرورم با این حرکتش جریحه دار شد. با ناامیدی نالیدم : _ دامون؟ باز هم جوابمو با سکوت داد. حقی برای اعتراض نداشتم. خطای من بزرگتر از این حرفها بود اما چیزی که منو مضطرب میکرد ترس از آینده بود. اینکه قراره چه اتفاقی بیوفته؟! یک هفته! یک هفته ی عذاب آور گذشت اما دامون حتی یک کلمه هم با من حرف نزد. بارها سعی کردم خودم رو بهش نزدیک کنم و از دلش دربیارم اما نشد. نشسته بود روی مبل و با لب تاپش کار میکرد. با رفتار دفاعی که داشت من هم کمی ازش فاصله گرفته بودم. روبروش نشسته بودم و زل زده بودم به چهره ی جذاب اما اخم آلودش. نگاهش میخ لب تاپ بود و مطلقا به من توجهی نداشت! دلم گرفت. سابقه نداشته بود انقدر از هم دور باشیم. دلم براش تنگ شده بود و حقیقتا تحملم سر اومده بود! با تکرار جمله ی “دیگه نمیتونم” تو ذهنم از جام بلند شدم و رفتم سمتش. روبه روش نشستم. لب تاپ. رو از روی پاش برداشتم و گذاشتم طرف دیگه. این کارم باعث شد بعد از 7 روز لعنتی دوباره نگاهم کنه! دستامو گذاشتم رو پاهاش و زل زدم تو چشماش. همزمان که شروع کردم به حرف زدن بغضم شکست و اشکهام جاری شد : _ دامون بخدا دیگه طاقت ندارم… دیگه نمیتونم تحمل کنم. میدونم من اشتباه کردم اما تو ازم رو برگردون. دیگه به اینجام رسیده و سرمو گذاشتم روی پاش و اشکهام شدت گرفت اما این دیگه گریه نبود، شیوَن بود! چهره ش از اون خشکی در اومد و کمی مبهوت و منعطف شد. احتمالا فکر نمیکرد زنی که توی سکس شون اسم یه مرد غریبه رو به زبون آورده انقدر عاشقش باشه! کمی نگاهم کرد و گفت : +تارا دارم سعی میکنم این قضیه رو هضم کنم. سنگینه و نیاز به زمان دارم _ تا کی دامون؟ من میترسم از دستت بدم +دارم با خودم کنار میام. در مورد اون اتفاق هم… دوست ندارم چیزی در موردش بشنوم تو هم نگران چیزی نباش. فقط بهم زمان بده. یادت نره جیمی همیشه سرسی رو دوست داره! بعد از مدت ها لبخند زدم. اشکهامو پاک کردم و گفتم : _ عاشقتم دامون! چیزی نگفت و لب تاپشو برداشت و دوباره مشغول شد. با اینکه انتظار بوس و بغل داشتم و این حرکتش تو ذوقم زده بود اما باز هم خوشحال بودم. چند روز بعد رفتار دامون باهام نرم تر شده بود. هرچند بیشتر وقتش رو تو شرکت و کنار نگار و فرداد میگذروند و این حرکتش حس حسودی من رو تحریک میکرد! تقریبا ما دو تا زوج هر هفته رفت و آمد داشتیم و خیل #ضربدری #تابو
داستانهای مشابه
- دنباله دارهنجار (۳ و پایانی)اجتم هنجار (۳ و پایانی) دنباله دار
- دنباله دارچگونه حشری شدم (۱)اجتم چگونه حشری شدم (۱) دنباله دار
- دنباله داراو برادرم نیست (۱)اجتم او برادرم نیست (۱) دنباله دار
- دنباله دارچیزی که کم بود (۳ و پایانی)اجتم چیزی که کم بود (۳ و پایانی) دنباله دار
- دنباله دارچیزی که کم بود (۲)اجتم چیزی که کم بود (۲) دنباله دار
- دنباله دارچیزی که کم بود (۱)اجتم چیزی که کم بود (۱) دنباله دار
- دنباله دارجرقه (۲)اجتم جرقه (۲) دنباله دار
- دنباله دارجرقه (۱)اجتم جرقه (۱) دنباله دار
- دنباله داربازی مرکب (۵ و پایانی)اجتم بازی مرکب (۵ و پایانی) دنباله دار
- دنباله داربازی مرکب (۴)اجتم بازی مرکب (۴) دنباله دار
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.