میز شش (۲)
میز شش (۲) 1398/12/2 #دوست_پسر #دنباله_دار ...قسمت قبل قبل از رسیدن به کافه به سامان مسج دادم که بیاد دم در وسایلو بگیره. چشمامو با دست مالیدم. با نزدیک شدن به کافه سامانو دیدم که منتظر بود. ترمز گرفتم و صندوقو زدم تا خریدارو برداره. فکرم همه جا بود و هیچ جا! به شب قبل فکر کردم، به عرفان، به نوازش هاش، به دستای گرمش، چشمای روشنش و موهای بورش. به شبی که میتونست بهترین شب رابطهامون باشه. تصویرا از جلوی چشمام رد میشدن، منی که حمله عصبی کردم، عرفانی که سعی داشت آرومم کنه، منی که جیغ میکشیدم و هلش میدادم و فکر میکردم دوباره قراره همون اتفاق بیفته، دوباره قراره یه جسم سنگین روم باشه و نفسمو بند بیاره. نگاهای عجیب همسایه ای که صبح دیدمش، عرفان که به زور فرستادمش بره بخوابه، منی که تب داشتم، غم داشتم..و کل دیشبو با مسکن و آرامبخش صبح کرده بودم. حمومی که طول کشید و پوست ملتهبم که نتیجه شستن چندباره بود. با صدای انگشتای سامان روی پنجره ماشین از جا پریدم. نگام کرد، و اون خوب میدونست من تو چه حالیم.. به جای پارک خالی اشاره کرد.. ماشینو پارک کردم و باهم رفتیم تو کافه. نفسم سبک تر شد، بغضم کمتر. ورودی ای که سامان پیشنهادشو داده بود.. قبل از وارد شدن به حیاط پله میخورد و میرفتی پایین.. دو طرف پله هارو گلدون گذاشته بودیم. شمعدونیای بدبو ولی خوشگل. چقد بحث کردم باهاشون که نمیخوام به ترکیب قدیمی این خونه که الان کافه بود دست بزنم.. حوض مستطیلیشکل رو همونجوری نگهداشتیم با کلی ماهی قرمز کوچولو و اون فواره بامزه، درست وسط حیاط. دور تا دور حوض میز چوبی گذاشته بودیم و آخر حیاطم آشپزخونمون بود که پیشخوان مانع دیدن کاملش میشد. سامان منو از فکرام کشید بیرون:" شیدا، بیا بشین. من برات یه چیزی درست کنم بخوری میام." بی حرف ولو شدم رو صندلی پشت پیشخوان. سرم داشت میترکید. نفهمیدم سامان کی رفت و کی اومد.. کی من زدم زیر گریه، کی اون بغلم کرد.. کلمات راهشونو پیدا میکردن و هرجور میخواستن از دهنم میومدن بیرون:" من گناهم چیه؟ من چرا نمیتونم عادی باشم؟ چرا من سامان؟ چرا من؟ چرا تموم نمیشه؟ کاشکی خودم تموم شم سامان.. کاشکی تموم بشم..ای خدا.. میبینی؟ نه نمیبینی...نمیبینی که من حال و روزم اینه.. خستمه.. خیلی خستمه.." لیوانو گرفت جلوی لبام:" یکم بخور شیدا." اشکامو پاک کردم و لیوانو ازش گرفتم. با صدای پایی سامان ازم جدا شد، عرفان با قیافه ای آشفته تر از من، اومد پیشم. نترسیدم، از هم پاشیدم. گریه کردم، نشستم رو زمین و گریه کردم. عرفان منو تو آغوشش جا داد، تو گوشم حرف زد، منو بلند کرد. با هم از کافه رفتیم بیرون. سوار ماشینش شدیم و مسیر آشنا نشون از این داشت که داریم میریم خونه ی اون. دستمو لحظه ای ول نکرد. چشماش قرمز بود. باهام حرف زد، شوخی کرد، من سکوت کردم. رسیدیم و رفتیم تو خونه. تو آینه خودمو نگاه کردم. موهای مشکی کوتاهم، چشمای تیره ام و پوستی که از همیشه سفید تر بود و رنگ پریده تر. بی حوصله شالمو از سرم کشیدم، دکمه های پیرهنمو باز کردم و انداختمش رو تخت عرفان. تاپ مشکیمو صاف کردم و دستی به موهام کشیدم و رفتم بیرون. عرفان از تو آشپزخونه با دوتا ماگ اومد طرفم، رفتیم تو هال و روی مبل نشستیم. بی اختیار تکیه دادم بهش. دستشو باز کرد و بغلم کرد. حالا دیگه به قول خودش مثل جوجه تو بغلش گوله شده بودم. دست از نوازشم برنداشت. بهش نگاه کردم. موهاشو از رو صورتش زدم کنار:" عرفان من همیشه به تو حسودیم میشد. به اینکه پدر مادری داری که اینجوری ازشون تعریف میکنی. نه که من ندارما..ولی خب. تا اونجایی که یادمه خونه ما دعوا بود همیشه..اگه هم نبود، یا مامانم خونه نبود یا بابام..بابا..اون دنبال چیزایی بود که میخواست براش مهم نبود یه زن باشه یا پروژه بعدی عمرانش.. مامان خیلی زود طاقتش تموم شد و رفت.. طلاق غیابی وبعدش.." عرفان پرید وسط حرفم:"میدونی که من ازت نپرسیدم و برام مهم حال توئه نه چیز دیگه ای." نگاش کردم، دروغ نمیگفت ولی راستم نمیگفت. ادامه دادم:" بابا دوباره زن گرفت، دوتا بچه ام داشت. دوقلوها، سامان و ساسان...دوسال از من بزرگتر بودن.. هرچقدر که سامان خوب بود، ساسان..دختر باز بود، هیز بود، شبیه بابا بود...اون.." صدام لرزید.. عرفان منو به خودش فشار داد:" چیزی نیست.. من اینجام.. نفس بکش گل من، عزیزدل من.." حس دستاش روی کمرم.. حس نفساش جایی نزدیک گردنم مسخم میکرد. آروم میشدم.. رام میشدم و جادو میشدم.. ولی فکرا و خاطراتم خیلی زود راهشونو پیدا میکردن و میومدن تو ذهنم:" اون روز میخواستم برم تولد دوستم. یه مهمونی دخترونه. کفش پاشنه بلند پوشیده بودم، یه پیرهن قرمز تنم بود، دوبنده، تا اینجام(دستمو گذاشتم وسط رونم) رژ قرمز داشتم .." مکث کردم. نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم لرزش بدنمو کنترل کنم:" ساسان نمیدونم از کجا پیداش شد. سامان دانشگاه بود. پدر و نامادریمم(خندیدم) نبودن #دنباله_دار
داستانهای مشابه
- دوست پسرزید دزدی (۱)اجتم زید دزدی (۱) دوست پسر
- دوست پسرعشق خام (۲)اجتم عشق خام (۲) دوست پسر
- دوست پسرزندگی و سکس سوسن (۱)اجتم زندگی و سکس سوسن (۱) دوست پسر
- دوست پسرساکاجتم ساک دوست پسر
- دوست پسرگرازِ وحشی(۳ و پایانی)اجتم گرازِ وحشی(۳ و پایانی) دوست پسر
- دوست پسرگرازِ وحشی (۲)اجتم گرازِ وحشی (۲) دوست پسر
- خاطراتدختر خوب (۳)اجتم دختر خوب (۳) خاطرات
- اروتیکاروتیک یا رمانتیک (۱)اجتم اروتیک یا رمانتیک (۱) اروتیک
- دنباله داربهم توجه کن (۱)اجتم بهم توجه کن (۱) دنباله دار
- دنباله دارپرفسور کوچک (۱)اجتم پرفسور کوچک (۱) دنباله دار
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.