دو زن در یک آینه
دو زن در یک آینه #زن_شوهردار #مرد_متاهل #خیانت پنج سال از اون روز میگذره. بعد از مدتها درمان و انتظار، تازه رسیده بودم به هفتهی هفتم بارداری؛ به جایی که فکر میکردم دیگه میشه یه نفس راحت کشید. اما پرستار برگه رو سمتم چرخوند و با لحن خسته و سردی که انگار صد بار تو روز تکرارش میکرد گفت: «متأسفم» همین. انگار بخشی از درون من کنده شد و جاش برای همیشه خالی موند. دلم میخواست گریه کنم، جیغ بزنم، یه چیزی رو بشکنم، اما فقط به دیوار روبهرو خیره مونده بودم. پرستار رفت و من موندم با یه سکوت عجیب که کل اتاق رو پر کرده بود. بعد از اون بود که صبحها ناخودآگاه دستم میرفت روی شکمم. نه اینکه واقعاً منتظر چیزی باشم؛ بیشتر شبیه یه عادت شده بود. توی حموم زیر آب میایستادم و به بدنم نگاه میکردم. قطرات آب از روی شکمم سر میخورد و پایین میرفت و من هر بار با خودم فکر میکردم چطور ممکنه یه آدم، یه روز چیزی رو توی وجودش احساس کنه و روز بعد فقط جای خالیش رو. بهرام تقریباً یه ساعت بعد رسید. کتوشلوار قهوهایش تنش بود و انگار به یه جلسه کاری اومده بود. نشست کنار تخت و دستم رو گرفت، دستش سرد نبود، فقط غریبه بود؛ یه لمس کوتاه و محتاط، انگار نمیدونست باید با این موقعیت چیکار کنه. گفت: «نازنین جان، دنیا که تموم نشده… دوباره تلاش میکنیم.» نگاهش موقع حرف زدن گاهی میرفت سمت مانیتور، سمت برگههای روی میز یا سمت هر چیز دیگهای که توی اتاق بود؛ بجز چشمای من. میدونستم که گاهی آدما وقتی طاقتِ دیدنِ درد رو ندارن، نگاهشون رو ازش میدزدن. اون لحظه من هیچکس نبودم بجز زنی که دلش میخواست شوهرش نگاش کنه، حسش کنه، در آغوشش بگیره. چند دقیقه نشست و بعد به ساعتش نگاه کرد و گفت یه جلسه داره که نمیتونه عقب بندازه. رفت. خیلی آروم رفت، اما برای من شبیه یه فرار عجولانه بود. من موندم و نور سفید اتاق بیمارستان که هر بار چشمام رو میبستم، یه جایی پشت پلکهام روشن میشد. دلم میخواست یه لحظه بغلم کنه. نه اینکه چیزی رو درست کنه؛ فقط بغلم کنه. یه جمله بگه که درد رو از بین نبره، ولی باعث بشه کمتر تنها به نظر برسم و اینجوری بیکس نمونم. مدام از خودم میپرسیدم: من کاری کردم؟ تقصیر من بود؟ میدونستم جوابش نهه. بارها همین حرف رو به زنهایی گفته بودم که روبهروم نشسته بودن. میدونستم واکنش آدما همیشه از قانونِ انصاف پیروی نمیکنه. اما دونستن همیشه به دردِ خود آدم نمیخوره. یه جایی توی وجودم، جایی دور از منطق و تحلیل، آروم زمزمه میکرد: «شاید چیزی کم بوده. شاید من کم بودم.» چند هفته بعد که وسط شب از خواب پریده بودم توی نوی کمرنگ راهروی اتاق، بهرام رو دیدم که ایستاده بود. پشتش به من بود و شونههاش خیلی آروم تکون میخورد. چند ثانیه نگاهش کردم. دلم خواست صداش کنم، ولی نکردم. وقتی برگشت سمت اتاق، صورتش دوباره همون صورت همیشگی بود؛ مرتب و آروم، انگار نه انگار چیزی ترک برداشته. دستش سمت من دراز شد. ذوقِ در آغوش کشیده شدن بعد از هفتهها دوید توی قلبم. اما از بالای سرم لیوان آب رو برداشت و نوشید. دلم میخواست بغلم کنه، نوازشم کنه، ولی نکرد. دلم خواست توی تاریکی داد بزنم: نگاهم کن. منو ببوس یا لااقل یه چیزی بگو. بگو که برات کم نیستم. بگو که تقصیر من نبوده. حتی فقط دوباره بگو: «نازنین جان، دنیا که تموم نشده…» اما صدام انگار یه جایی بین سینه و گلو گیر کرده بود. بعد از اون اتفاق، زندگی مشترکمون کمکم شبیه نمایش تمرین شدهای شده بود که هر روز با دقت تکرار میشد؛ نه از روی شوق که از روی عادت. صبحانه، کار، شام، اخبار، چای شب و خواب. همهچیز سرِ جاش بود، فقط انگار خودِ ما دیگه سرِ جای خودمون نبودیم. دیگه موقع حرف زدن، بهرام توی چشمام نگاه نمیکرد. نگاهش روی لبام و پیشونیم میموند یا از کنار صورتم رد میشد و محکم به دیوار پشت سرم میخورد. یادم میاد توی یکی از کلاسهام گفته بودم آدما وقتی از دردِ چیزی میترسن، گاهی اصن بهش نگاه نمیکنن؛ نه چون براشون مهم نیست، اتفاقاً برعکس؛ چون زیادی مهمه. بهرام صبحها قبل از من بیدار میشد و میرفت. من حدود یه ساعت بعد بلند میشدم، چای میذاشتم، در سکوت تنهایی صبحانه میخوردم و راهی دانشگاه میشدم. شبها کنار هم مینشستیم و حرف میزدیم؛ اون از قراردادها و سود و سهام و جلسهها و کارمندهاش میگفت، من از دانشجوهام و مقالهها و پایاننامهها. حرف میزدیم، اما دیگه با هم حرف نمیزدیم. هرکدوممون فقط صدای خودش رو تا آخر جمله تعقیب میکرد. همهچی از یه کنفرانس شروع شد. #مرد_متاهل #خیانت
داستانهای مشابه
- زن شوهردارسکس با زن داداش خانمماجتم سکس با زن داداش خانمم زن شوهردار
- زن شوهردارسکس من و همکار شوهرماجتم سکس من و همکار شوهرم زن شوهردار
- خیانتامتحان به یاد ماندنیاجتم امتحان به یاد ماندنی خیانت
- خیانتشهوترانی های متاهلانه با طعم خیانتاجتم شهوترانی های متاهلانه با طعم خیانت خیانت
- خیانتلذت داغ پاییزیاجتم لذت داغ پاییزی خیانت
- خیانتفال قهوه (۲)اجتم فال قهوه (۲) خیانت
- خیانتفال قهوه (۱)اجتم فال قهوه (۱) خیانت
- خیانتاز فانتزی تا بگایی (۲)اجتم از فانتزی تا بگایی (۲) خیانت
- خیانتاز فانتزی تا بگایی (۱)اجتم از فانتزی تا بگایی (۱) خیانت
- خیانتبا خانم وکیلاجتم با خانم وکیل خیانت
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.