بیوه ی سرخ (۱)
بیوه ی سرخ (۱) 1398/10/17 #عاشقی #اروتیک لهستان ۷ سپتامبر ۱۹۳۹ شهر ویلون : آسمون قلبش گرفته بود و زمین با رودهایی جاری ازخون بیقراری میکرد. اینجا خبری از صدای پرنده های خوش صدا و خروش آب ویستولا نبود.. اینجا خبری از بوی گل و عطر تلخ فاحشه ی های خیابون پورنسالوف نبود. اینجا فقط بارون گلوله بود و صدای خمپاره. بوی باروت بود و دود و خون. برای آخرین بار به بارتوش خیره شدم دستای خونیش مچ دستم رو گرفته بود و ملتمسانه نگاهم می کرد. با دست لرزونش ساعت جیبیش و یه پاکت نامه از جیب اُورکتش بیرون آورد و به زحمت اونهارو به سمتم گرفت . عاجز و مستاصل بهش خیره شدم.... بارتوش توشاک سِن سرباز وظیفه ی اهل وَرشو از همون روز اول اعزامش به جبهه بیقرار بود. بیقرار همسر زیباش ژاکلین و دختر کوچولوش رُز که تازه ۶ ماهش رو تموم کرده بود. توی این مدت بخاطر روحیات شبیه به هم دوستای خوبی برای هم شده بودیم . گاهی سر پست نگهبانی درحالی که دود سیگارای سبز رو با تمام وجود میبلعیدیم ساعت جیبیش رو در میاورد و چند دقیقه به تصاویر روی در فلزیش خیره میشد و بعدش اون رو به سمت من میگرفت . چشماش پر از اشک میشد و میگفت : ببین ایوان من بهترین خانواده ی دنیارو دارم. منم درحالی که سعی میکردم چشمام رو ریز کنم که بهتر تصاویر رو ببینم به نشونه ی تایید حرفش لبخند میزدم و سپس جفتمون به نازی ها ناسزا میگفتیم که باعث دوری از خانواده هامون شدن. راستش فقط برای اینکه احساس کنن منمخانواده ای دارم باهاشون احساس نفرتم رو نسبت به آلمان ها بروز میدادم.. و من تنها دلیل تنفرم از نازی ها و نیرو های آلمان رو دوری خانوادم میدونستم. درحالی که خانواده ای نداشتم .من یه پسر بچه ی یتیم تو یکی از آشغالدونی های شهر شچچین بزرگ شده بودم و هیچوقت مفهومخانواده رو درک نکرده بودم. هیچوقت دستای نوازشگونه ی مادرم روی گونه هام کشیده نشده بود و حتی از محبت های پدرانه هم بی نصیب بودم. شاید بهترین مکان برای کسی مثل من لا به لای جنگ بود . بارتوش نفس های آخرش رو داشت میکشید و با صدایی که به زحمت شنیده میشد و از ته گلوش خارج میشد اسم ژاکلین و رز رو صدا زد . بعدش خاموش شد و اِنگار به خواب عمیقی رفته باشه. دشمن هر لحظه داشت پیشروی میکرد . زخمیای زیادی روی زمین افتاده بودن و جنازه ها مثل عروسکای کهنه و بی دست و پا هرجایی پخش شده بود. نمیتونستم بیشتر بمونم .نیروهای خودی خیلی دور شده بودن . دستم رو از دست بارتوش خارج کردم و نامه و ساعت فلزیش رو توی جیب اُور کتم گذاشتم ترکشی که به بازوم خورده بود حسابی اذیتم میکرد و ریزش خون لحظه ای قطع نمیشد و من انگار سرگردون بین مرگو زندگی بودم. اسلحه ام رو برداشتم و با زحمت شروع به دویدن کردم. صدای گلوله و خمپاره گوش هام رو به خودشون عادت داده بودن . از دور به میدان نبرد خیره شدم . تشخیص جسد بارتوش حالا دیگه غیر ممکن بود. بین اونهمه سرباز سبز پوش که روی زمین توی خون غلتیده بودن. فرصتی برای موندن نبود و باید سوار هامبِر زرهی میشدم . صدای چرخای ماشین به گوشم میرسید که با سرعت از زمین ناهموار و پر گل و لای مسیر خودش رو پیدا میکرد در حالی که با دست زخمیم کلاه فولادی گشاد روی سرم رو محکم نگه داشته بودم که حرکتش اطراف سرم ، جمجمه ام رو مثله یه تیکه سوسیس زیرپا مونده لِه نکنه و تا لحظه ی آخر اجساد رو نگاه کردم...... ۱۸دسامبر ۱۹۳۹ وَرشو نگه داشتن دسته ی گل به اون بزرگی با یک دست کار فوق العاده سختی بود انگار که نصف کره ی زمین رو حمل میکردم. صدای برف یخ زده ی زیر پوتین هام مثل جویدن قند به نظر میرسید شهر این روزا بیشتر شبیه به یک پادگان نظامی بود و هیچکس خارج از سایه ی سنگین سرباز های آلمان قرار نداشت. اونلعنتیا هرکاری میکردن. توی کوچه و خیابون پرسه میزدن . بی واهمه مشروب میخوردن و حتی گاهی خیابون هارو با توالت اشتباه میگرفتن. قسمت دردناک ماجرا دخترای زیبا و باکره ای بود که گاه و بیگاه طعمه ی هوسبازی و شهوت اونا میشدن. برای نگاه کردن آدرس روی نامه مجبور شدم دسته ی گل رو روی زمین قرار بدم و دستم رو داخل جیب کتم بردم و کاغذ تا شده ی نامه رو بیرون آوردم. اینجا خودش بود .همون خیابون و همون خونه پلاک شماره "۷" سعی کردممرتب به نظر بیام شالگردنیم رو صاف کردم و دستی به لبه ی کلاهم کشیدم. یقه ی کتم رو مرتب کردم و زنگدر رو فشردم . گلوم رو صاف کردم و آماده ی حرف زدن شدم چند لحظه بعد با پایین اومدن دستگیره ی در برای اولین بار هیکل ژاکلین توی چارچوب در نمایان شد. موهای بوری که به شکل عجیبی لَخت بود اولین تصویری بود که ژاکلین از خودش بهمنشون داد. یه رُب دو شامبر تیره که حسابی به تَنش میومد پوشیده بود و با دیدن من با تعجب بهم نگاه کرد. منتظر بود حرفی بزنم و من مِن مِن کنان پاسخ نگاهش رو دادم : م..من ایوان هستم ، ایوان آدِرفیل ..من همراه با بارتوش توی ویلون با ن #اروتیک
داستانهای مشابه
- عاشقیدر امتداد کویراجتم در امتداد کویر عاشقی
- عاشقیدیـوونـه ایـم اگــه همـدیگـرو از دسـت بـدیماجتم دیـوونـه ایـم اگــه همـدیگـرو از دسـت بـدیم عاشقی
- عاشقیلذت آخرین سکس...اجتم لذت آخرین سکس... عاشقی
- عاشقیآرمیده در خیالاجتم آرمیده در خیال عاشقی
- عاشقیبیوه ی سرخ (۳)اجتم بیوه ی سرخ (۳) عاشقی
- عاشقیکادوی ولنتایناجتم کادوی ولنتاین عاشقی
- عاشقیمانکناجتم مانکن عاشقی
- عاشقیخوابم یا بیداراجتم خوابم یا بیدار عاشقی
- عاشقیبیوه ی سرخ (۲)اجتم بیوه ی سرخ (۲) عاشقی
- عاشقیقسم به ما...اجتم قسم به ما... عاشقی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.