آدم یاوری داشت بهم نگاه میکرد. براش عادی بود. چرا نباشه؟ من هر شب از همه نقاشی میکشیدم! او…
آدم یاوری داشت بهم نگاه میکرد. براش عادی بود. چرا نباشه؟ من هر شب از همه نقاشی میکشیدم! اون آقای مُسن که بعدها فهمیدم فامیلش “سعادت” بود، جلوم نشست و با نگاه معنی دارش بهم لبخند زد. نوبت منه. باید این کار رو شروع کنم! +به نام کی امضاش کنم؟ ایستاد و بهم نزدیک شد، نقاشی رو گرفت و نگاه کرد و با صدای آروم و لبخند معناداری گفت: شهرام برزگر. اون شب وقتی روی تختم دراز کشیده بودم، شروع به سرچ توی اینترنت کردم. پیداش کردم!! هر سایتی یه چیز در موردش نوشته بود، اما جمع بندی همش یه چیز شد: شهرام برزگر، سرمایه گذار اول گالری از شروع زمان فعالیت گالری چهره نو که در پی اختلاف نظر از گالری جدا شده و گالری خودش رو تشکیل داده. که اینطور… از روی تختم بلند شدم و یه نسخه دیگه از نقاشی راهروها رو کشیدم. وقت، وقتِ دادن باجه! تلویزیون 2 خاموش شد و بدون اینکه دکمه ای رو فشار بدم صدای تلویزیون 3 از راهروی شماره 3 بلند شد. توی کافه بودم. رو به روی ماهرخ نشسته بودم. پوشه ای رو به سمتم هول داد. -بفرما. ولی به حرفم اعتماد نکردی و مدرک خواستی! خندیدم: توافق کردیم. سرش رو تکون داد: باریکلا! یه فلش به سمتش هول دادم، از 8 تا کار اخیر باراد توی کلاسای نقاشی گالری براش عکس گرفته بودم. فلش رو برداشت. -اینا جدیدترین کارهایی هستن که کشیده؟ +بله. پوشه رو باز کردم و به برگه ها نگاه کردم. آشغالا… مالیات بدهکارین؟ از من سوءاستفاده میکنین؟ پدرتونو درمیارم، ولی… به روش خودم! +استعلام رو از "ثبت شرکت ها "گرفتی دیگه؟ -بله. مُهرش روشه. +خوبه. ماهرخ یه کار دیگه برام میکنی؟ -چی؟ +شماره موبایل یه شخصی رو میخوام. شهرام برزگر. جوری زد زیر خنده که صداش توی کافه پیچید و میزای دیگه به سمتمون برگشتن. -اونو از کجا شناختی؟ جوابش رو ندادم و فقط خندیدم. -و در عوض تو چی کار میکنی؟ +این رو بهت میدم. کاغذ رول شده رو به سمتش گرفتم. +بفرما. این مال خودت. برات امضاش هم کردم و نوشتم :“نسخه شماره 2 نقاشی راهروها، تقدیم به ماهرخ عزیزم.” کاغذ رو باز کرد. چشمش که به نقاشی افتاد چشماش گرد شد. نسخه دیگه ی نقاشی “راهروها” رو برای ماهرخ کشیده بودم. اون شب بهم گفته بود باباش میخواسته نقاشیم رو بخره ولی گویا قیمتی که یاوری روش گذاشته بوده خیلی بالا بوده. از طریق ماهرخ تونستم شماره برزگر رو گیر بیارم. خیلی راحت باهاش وارد مذاکره شدم. شرط خاصی نداشتم جز اینکه نمیخوام اجازه کلیه امورات زندگیم با گالری باشه و فقط امتیاز امور کاری مربوط به نقاشی رو به گالریش میدم و البته باید علیرضا رو هم کنار من نگه داره. آدم خیلی حریفی بود. وقتی بهش گفتم 5 ماه از قرارداد موقت 6 ماهم با گالری مونده، بدون اینکه خم به ابرو بیاره گفت اون 5 ماه رو از یاوری میخره! تلویزیون 3 خاموش شد. هیچ کدوم از دکمه های کنترل کار نمیکردن ولی نوای پیانو میومد. صدای علیرضا توی گوشم میپیچید: هومن من تنهام… هیچ کدوم از تلویزیون ها روشن نمیشد. توی یک نور و تاریکی درهم، روبه روی سه راهرو با تلویزیون های خاموش نشسته بودم. حالت نیمه هشیاری داشتم، صداها رو میشنیدم. قربون صدقه های علیرضا، گریه های زانیار و “متأسفم” گفتناش، باراد و صدای تذکرش به آدمای تو اتاق… صدای پیانوی علیرضا اغلب مواقع توی گوشم میپیچید. علیرضا… از همون شب اولی که توی رستوران دیدمش ازش خوشم اومد. خیلی حالت مظلومی داشت. اصلاً این پسر از اون تیپ آدمایی به نظرم میومد که حتی دلت نمیاد بهش چپ نگاه کنی! استایل پیانو زدنش خیلی قشنگ بود، انگشتا و دستاش که روی پیانو فرود میومدن و نگاهش که بعد از زدن هر قطعه به من خیره میشد. دنیای بیرون راهروهای پرورشگاه، تقارن زانیار و پیانو زدن علیرضا رو بهم داد. زانیار که رفت به طرز عجیبی احساس تنهایی کردم. توی پرورشگاه نبودم ولی احساس میکردم راهروها رو توی چمدونم گذاشتم و با خودم آوردم. علیرضا نقطه مقابل زانیار بود. معصومیت خاصی که توی نگاهش داشت قلب من رو میلرزوند. دلم میخواست نوازشش کنم و تا میتونم سر به سرش بذارم. در سکوت و تاریکی اتاق و تلویزیون ها صدای علیرضا رو میشنیدم، از فشاری که باراد بهش می آورد برام میگفت. میشنیدم، اما نمیتونستم تکون بخورم. تاریکی دور تا دور تلویزیون ها بیشتر میشد و خفگی من شدیدتر… کم کم به جایی رسید که هیچی ندیدم فقط شنیدم: -هومن؟ چشمات رو باز کن! چشمام رو باز کردم. علیرضا بالای سرم بود، هیچ خبری از تلویزیون ها و راهروها نبود… علیرضا با بغض روی صورتم خم شده بود : هومن؟ عزیزم؟ صدای من رو میشنوی؟ با چشمام جواب مثبت دادم. زبونم سنگین و گلوم خشک بود، نمیتونستم حرف بزنم.
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.