از هوش ميره. برميگردم و به گندى كه زده نگاه ميكنم. آب داره ذره ذره شيشه هارو با خودش ميبره…
از هوش ميره. برميگردم و به گندى كه زده نگاه ميكنم. آب داره ذره ذره شيشه هارو با خودش ميبره. يورى مياد كنارم، سرش رو به چپ و راست تكون ميده و ميگه : اِد، رئيس چقدر عصبانى بشه. احتمالا بيلى رو سلاخى ميكنه. نبايد اون همه شيشه رو ول ميكرد و ميرفت دنبال دختر بازى. از دستشويى ميام بيرون. به پسر مو زرد نگاه ميكنم. از ترس غالب تهى كرده. موندم با اين همه بزدلى اش چجورى جرئت كرد دو كيسه شيشه رو بزاره لاى كتش و بره. دختره يادم مياد. دوتا از بچه هارو صدا ميزنم، به دستشويى اشاره ميكنم و ميگم كه اون يكى رو هم بيارن. دختر رو ميذارن روى تخت. يورى نگام ميكنه و ميگه : بريم؟ درحاليكه دارم به دختره نگاه ميكنم جواب ميدم : اينطورى كه نميشه. يورى يكم فكر ميكنه و ميگه : آها، باشه. ما ميريم بيرون، تو هم كارتو تموم كن و صدامون بزن. خنده ام ميگيره. چه ذهن منحرفى داره. هرچند دختر نيمه برهنه ست. اما منظور من چيزه ديگه اى هست. بهش ميگم : خفه شو بابا، اگه به گفته تو، رئيس بيلى رو سلاخى ميكنه، حساب كن اين دوتا رو چيكار ميكنه. يورى به عمق فاجعه پى ميبره. آهسته ميگه : آههه، ادوارد، من كه شكنجه بدتر از سلاخى بلد نيستم. به كاونتى هال ميرسيم. مركز فرماندهى يكى از بزرگترين مواد فروشهاى نيويورك. به همراه افرادم كه اون دوتا پسر و دختر رو دارن، وارد طبقه دوم ميشيم و از راهروى سمت چپ ميگذريم. به اتاق شماره ٧ ميرسيم. به يورى ميگم كه اون پسر رو ببره به اتاق روبرويى و با دوتا از بچه ها وارد اتاق ٧ ميشيم. بچه ها دختر رو به صندلى وسط اتاق ميبندن و ميفرستمشون برن. خودم هم يه صندلى برميدارم و با فاصله ازش ميشينم. به هوش اومده و بى قراره. نگاهش ميكنم، بايد بين ١٨ تا ٢٠ سالش باشه. يه چيز نادر داره. چشمهايى به رنگ آبى روشن كه حالا از ترس و وحشت، با خودش رگه هايى از رنگ قرمز هم داره و من، دارم مخلوطى از اين دو رنگ رو ميبينم. زيبا و مسحور كننده ست. خودمو كنترل ميكنم. بلند ميشم و روبروش مى ايستم. با اون چشمهاى آبى و قرمزش منو نگاه ميكنه. بايد اين كارش رو متوقف كنم. پارچه اى كه با اون دهنش رو بستن باز ميكنم، و با اون چشمهاشو ميبندم. دوباره عقب عقب ميرم. روى صندليم ميشينم و اينبار به چيزى غير از چشمهاش نگاه ميكنم. نيمه برهنه ست و پاهاى خوش تراشش بدجورى داره ميلرزه. حالا صحنه هايى از BDSM برام تداعى ميشه. من عاشق اين مدل از سكسم. دوباره بلند ميشم و به سمتش ميرم، از صداى پاهام كه به زمين كشيده ميشه ميفهمه كه دارم ميام سمتش. پاهاش رو جمع تر ميكنه. بهش ميرسم، دستم رو ميبرم لاى موهاى بورش و اون قسمت از موهاش كه توى دستم اومده رو مچاله ميكنم. ترسش كم كم داره اوج ميگيره. ميخواد سرش رو پايين بياره، اما با دست ديگه ام، چونه اش رو ميگيرم و مانع ميشم. صورتش داغ داغه. پاهاش رو دور ميزنم و سمت چپش ميرم، همزمان بوسيله موهاش، صورتش رو سمت خودم ميچرخونم، كه گردنش مياد جلوى چشمهام. سفيد، ظريف، نرم و بسيار شكننده. فكر كردن به اينكه اين گردن سفيد و نازك رو بشكنم هم لذت بخشه، چه برسه به خوردن و مزه مزه كردنش. ضربان نبض گردنش رو هم ميبينم. تنده. ترسيده، ميدونم. سرم رو به لبهاش نزديك ميكنم. چند تا نفس عميق ميكشم و بازدم نفسهامو به سمت گردنش ميفرستم. گردنش منقبض ميشه. لذت ميبرم و درحاليكه دارم آلتم رو ميمالم، ميگم : چرا اونهمه شيشه رو به فنا دادى؟؟ نگاهم به لبهاش معطوف ميشه. گوشه ملتهب لب پايينش، نشون از ميده كه تو مدت كه بين ما بوده، حسابى لبشو جويده و پاره كرده. دختر جواب ميده : جورج، بهم گفت كه اينهارو توى آب خالى كن. بعدش يه كمى مكث ميكنه و ميگه : من نميدونستم مال شما بوده. احتمالا داره راست ميگه. اما بايد مطمئن شم كه معتاد نيست. با انگشت شصتم چونه اش رو به پايين فشار ميدم. بدون هيچ مقاومتى دهنش رو باز ميكنه. نه معتاد نيست فقط دهنش خشك شده. از ميز كنار اتاق يه ليوان آب پر ميكنم و برميگردم كنارش. ليوان آب رو به لبهاش نزديك ميكنم و عمدا ليوان رو خيلى كج نميكنم تا آب ذره ذره به لبهاش برسه. دختر براى بلعيدن آب بيشتر تلاش ميكنه و سرش رو پايينتر مياره، تا سراشيبى آب بيشتر بشه. ولى من ليوان رو از لبهاش دور ميكنم. لبهاش رو ميليسه و ميگه : من هنوز تشنمه. اما من اون روى ساديسمى ام داره نمايان ميشه. با اين كارى كه كردم، اگه دختر تشنه بود، تشنه تر شده. آخه من كه براى رفع تشنگى اش بهش آب ندادم. من فقط ميخوام فيس فاك امشب خشك نباشه. ساختمان كاونتى هال - طبقه دوم - اتاق٧ مرد سر دختر رو به نشانه همدردى به خودش تكيه داده. اما با اين تفاوت كه سر دختر روى شونه يا سينه مرد نيست. درواقع چسبيده به زيپ شلوار مرد هست. دختر هنوز چيزى از كارهاى اون مرد نفهميده. اما وقتى برجستگى خط نسبتا قطورى رو كنار صورتش، پشت يك لايه پارچه كتان حس ميكنه، ميفهمه كه قراره چه اتفاقى بيوفته. اما حرفى نميزنه. اين مرد جورج نيست. شا
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.