اسمشو از عمد اشتباه گفتی! " دوباره براندازش کرد. تی شرت زردی که روش یک سویشرت آبی پوشیده ب…
اسمشو از عمد اشتباه گفتی! " دوباره براندازش کرد. تی شرت زردی که روش یک سویشرت آبی پوشیده بود، همراه شلوار جین تنگ به رنگ آبی روشن و کتونی های سفید. ظاهرش آران رو به یاد بچه پولدار ها مینداخت. “الان باید چیکار کنم؟ نادیدش بگیرم؟” +سلام! جوابی نشنید. گلوش رو صاف کرد و اینبار سعی کرد کمی صمیمانه حرف بزنه. +هی با تو اَم!! آریا گیج و منگ سرش رو بالا گرفت و طرف مخالف رو نگاه کرد. آران حرصش گرفت.“احمق جون من اینجام!” +اینجا! وقتیکه آریا برگشت، با دیدن چشم های خمارش با دو تیله آبی خوش رنگ، چیزی درون آران تکون خورد. سربند سیاهی به عرض پهنای دو انگشت به پیشانیش بسته بود که از زیر موهاش رد میشد. متوجهش نشده بود. -چی میگی؟ با شنیدن صدای شیرینش چیزی درون سینه اش فشرده شد. صدای خودش رو بزور میشنید. +سلام -سلام آریا دوباره سرش رو پایین انداخت. فرهاد چیزی در گوش بقیه و با اشاره به آریا گفت، ناگهان صدای انفجار خنده ای که فقط از جمع پسرها شنیده میشد به گوش رسید. “عوضیا! انگار با نگاهشون میخوان حاملش کنن. به پسر جماعتم رحم نمی کنین؟” +آممم… آ… آریا! برگشت و منتظر نگاه کرد. +اسمت همین بود دیگه؟ “خاک تو سرت آران!” سرش رو تکون داد و اینبار حواسش رو جمع حرف های دبیر کرد. +منم آران دالیارم! باز هم جوابی نشنید. کم نیاورد! +شنیدم با رفیقت انتقالی گرفتین! دوباره نگاه آبیش به طرف نگاه سیاه آران برگشت. -آره، اما اون رفیقم نیست! “واقعا؟ میگم چرا اصلا بهم نمیخورید!” آااممم خب… زیاد در مورد درس های اینجا نگران نباش! رشته انسانی هم زیاد چیزی نداره تو نمونه دولتی. فقد پشت سر هم کوییز و امتحان میگیرن که اونم سخت نیست! بهش عادت میکنی. -میدونم! سعی کرد ظاهرش رو آروم نشون بده و به ندای درونش توجهی نکنه. “خب مرض داری میگی؟ خودتم ضایع کردی اسکل!” لبخند دستپاچه ای تحویلش داد. +خب… به هر حال… خوش اومدی به اینجا! به نرمی لبخند زد و چشمای خمارش خمار تر شد. آران احساس کرد رنگی به چهرش نمونده. -مرسی آران! دقایقی از کلاس گذشته بود. ×هی! پیست پیست! آران! صدای سپهر رو از پشت سر شنید. به طرفش برگشت. سپهر چشمک زد و به آریا اشاره کرد. ×کوفتت بشه!! با فهمیدن منظورش خجالت کشید.“منحرف بیشعور!” در عوض چشم غره ای بهش رفت. آریا بدون اینکه برگرده با کنجکاوی و گیجی از گوشه چشم به آران نگاه می کرد. زنگ استراحت تنها نشسته بود. آفتاب هر از گاهی زیر حجابی از جنس ابر پنهان میشد و کمی خنکی با نسیم ملایم به همراه می آورد. می دید که همکلاسیاش چطور سعی در جلب توجهش داشتن و بهش تیکه مینداختن. یه گوشه نشسته بود و پسر ها دورَش کرده بودن. آریا آروم سرش رو بلند کرد و چشماشون به هم گره خورد. آران با کمی دستپاچگی به طرف دیگه ای نگاه کرد. “من چم شده؟!!!” نگاهش رو دوباره به طرفش دوخت؛ هنوز نگاهش میکرد. اینبار نگاهش رو بر نداشت، ضربان قلبش بالا رفت. دلش نمی خواست چشم ازون دو تیله ی خواستنی برداره. آران آزردگیش رو ازون جمع تو چشماش می دید. آریا بلند شد و با سری افتاده داخل ساختمان مدرسه شد، آران هم سرش رو پایین انداخت و حرکتی نکرد. حال خودش رو درک نمی کرد. این چه احساسی بود؟ “نکنه خل شدی؟ اون پسره احمق! با دختر اشتباهش نگیر!!” نفس عمیقی کشید و محکم بیرونش داد. سرش رو به دیوار تکیه داد و چشماش رو بست. ذهنش مثل همیشه و اینبار بی موقع به گذشته پرواز کرد. غمبار مرور سریعی به زندگیش انداخت. از همون بچگی زندگی مزخرفی داشت. پدرش مرد خشن و بی احساسی بود و بعضی مواقع مادرش رو کتک میزد. همینطور خودش و خواهر کوچیکش آیدا رو. بعضی شبا مست و نئشه می اومد خونه و آران بوی حال بهم زن الکل رو وقتی فحش میداد حس میکرد. برای خالی کردن خودش هرکسی رو که تو هال میدید کتک میزد. بخاطر همین شب ها که مادرش از بیمارستان و شیفت روز پرستاریش بر میگشت بهشون میگفت زود بخوابن. صدای داد و فریاد و کتک زدن پدرش باعث میشد شب ها کابوس ببینه. یکبار برای خوردن آب سر یخچال رفته بود. متاسفانه خبر نداشت که پدرش بیدار و پشت سرش ایستاده بود. وقتی برگشت رنگش از ترس پرید. پدرش یقه اش رو گرفته بود و چپ و راست به صورتش سیلی میزد. آران انقدر وحشت زده بود که حتی صحبت کردن یا گریه رو فراموش کرده بود. اگه مادرش سر نرسیده بود معلوم نبود تا کجا ادامه میداد و بعد ازون ماجرا تا یک هفته گوشش زنگ میزد. به خواهرش فکر کرد، اشک تو چشماش جمع شد.“منو ببخش! من مزخرف ترین و بی عرضه ترین برادر دنیام!” یاد طرز فکر خنده دار آیدا افتاد که از بچگی به آران میگفت وقتی بزرگ شد قصد داشت تا باهاش ازدواج کنه. مو های قشنگش رو بهم میریخت و با خنده میگفت که حتی فکرش رو هم نکنه. سه سال پیش در تخت خوابش با بدن کبود دراز کشیده بود. مادرش بخاطر خلاص شدن از دست پدرش بعضی مواقع شیفت شب کار میکرد. در اون شب شوم، پدرش تو حالت عادیش نبود. درواقع خیلی غیر عادی تر رفتار کرد. اول به سراغش
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.