این اتفاقات گذشته بود و همچنان همه چیز محدود به فضای مجازی بود تا این که یکروز برای کاری …
این اتفاقات گذشته بود و همچنان همه چیز محدود به فضای مجازی بود تا این که یکروز برای کاری رفتیم اداره مرکزی. همیشه نه ولی خیلی پیش میومد که دوتایی بریم و اتفاق عجیبی هم نبود . منتهی فرقش با گذشته این بود که اون سری، توی مسیر برگشت ماشین اداره خراب شد و با تو جه به ترافیک مسیر، قرار شد با مترو بریم. به ایستگاه که رسیدیم، معصومه میخواست بره قسمت بانوان، اما وارد سکو که شدیم یک قطار رسیده و در واگنها باز بود. یهو انگار آخرین قطاره و بعدش دیگه قطاری نمیاد، دوتایی دویدیم توی اولین واگن و روبه روی در ایستادیم. معصومه تکیه داد بود به در بسته روبرویی و منم با فاصله جلوش ایستاده بودم. قطار خیلی شلوغ نبود و شاید به همین علت بود که معصومه دیگه بیخیال رفتن به واگن بانوان شد و همونجا موند. بدون حرف و در سکوت سرمون توی گوشیهامون بود که توی ایستگاه هفت تیر، وقتی در باز شد، یهو کلی آدم وارد واگن شد و با فشار اونا منم تا چند سانتی متری معصومه جلو رفتم! شاید اگر میتونست پیاده میشد یا میرفت واگن بانوان، ولی گیر افتاده بود و راه فراری نداشت. تنها کاری که کرد این بود که برگشت و پشت به من ایستاد! واقعا تا اون لحظه هیچ فکری توی سرم نبود اما وقتی پشتش رو به من کرد، یهو افکار و وسوسههای جورواجور سراغم اومد. از یک طرف از عکسالعملش میترسیدم و از طرف دیگه میدونستم که شاید دیگه هیچوقت همچین فرصتی گیرم نیاد! الکی گفتم: آقا هُل نده و همزمان به معصومه چسبیدم. برای اینکه وانمود کنم ناخواسته بوده، بلافاصله باسنم رو عقب کشیدم منتهی نه اونقدری که ازش جدا بشم. تا ایستگاه بعد فقط بهش چسبیده و کاری نمیکردم چون از توی شیشه که نگاه کردم، عصبانی و صورتش برافروخته بود. خب اونقدری مسافر توی واگن بود که برای اون وضع، اونا رو بهونه کنم ولی دیدید که گاهی یک سری رفتارها ارادی نیست. یعنی این خودت نیستی که تصمیم میگیری و انگار مغز از کیرت دستور میگیره، دقیقا توی اون وضع بودم. با ترس و لرز دست راستم رو بردم پایین و یواشکی روی پهلوش گذاشتم! یهو عین چوب خشک شد و عضلاتش رو منقبض کرد. انتظار یک کولی بازی تمام عیار رو ازش داشتم، ولی مغزم از کار افتاده بود و خیال پا پس کشیدن نداشتم. بعد از لحظاتی در حالیکه هنوز دستم میلرزید آروم شروع کردم به مالیدن و نوازش کردن پهلوش و گاهی هم کشیدن بدنم به روی باسنش. بعد از لحظاتی، نمیدونم خسته شد یا وا داد که بدنش کمی شل شد و همین هم باعث شد که با احتیاط دستم رو به سمت شکم و برجستگی زیر شکمش بردم، ولی همین که قلمبه گی زیر شکمش رو حس کردم، معصومه دستپاچه دست مثل ویبرهاش رو روی دستم گذاشت و … قطار لعنتی به ایستگاه توپخونه رسید و باید پیاده میشدیم. بدون اینکه نگاش کنم برگشتم و جلوتر از اون رفتم بیرون، ولی جلوی در که برگشتم دیگه معصومه رو ندیدم! یک جوری غیب شد که حتی نفهمیدم کدوم سمتی رفت! به اداره که رسیدم فقط کیفش روی میز بود و تقریبا یک ربعی طول کشید تا برگشت ولی بدون هیچ حرف و کلامی با اخمای درهم پشت میزش نشست و مشغول کار شد.اخم و عصبانیتش تا دو روز ادامه داشت و قیافهش جوری بود که تخم نمیکردم کلامی حرف بزنم و منتظر هر حرکتی ازش بودم. یک حسی بهم میگفت رم کرده و احتمالا همون پیام بازی هم دیگه تموم شده و … اما دو شب بعد یهو خودش پیام داد: هیچ وقت فکر نمیکردم اینقدر عوضی باشی؟ بیشعور خیالت راحت شد که منو به گناه انداختی؟ خندهام گرفته بود ولی یک فاز دیگه گرفتم، نوشتم: شرمنده، به خدا شیطون گولم زد! پر از حرص نوشت؛ شیطون؟ کثافت تو خودت شیطونی. و باز مثل همیشه شروع کرد به فحش دادن! در حال خندیدن صبر کردم تا نوشتنش تمام شد و نوشتم: معصومه جان، من که عذر خواهی کردم، ولی آخه لامصب با این اندام بینظیری که تو داری، مگه میتونستم آروم بمونم؟ خود تو فردا بهم نمیگفتی این حبیب چقدر اوسکله؟ فقط نوشت: برو گم شو، و منم دیگه ادامه ندادم. به گمونم این تعریف از اندامش، بی تاثیر نبود و تا حدودی نرمش کرد و منم دیگه بدون هیچ ترسی هی از اندامش حرف میزدم و با بقیه مقایسه میکردم. این روال ادامه داشت تا یک روز نزدیک به ظهر که داشتم یک سری اسناد رو ثبت میکردم. یک اشتباه توی گزارش معصومه دیدم و وقتی بهش گفتم باورش نشد. بلند شد اومد بالای سر من که خودش ببینه. کنار صندلی ایستاده و خیره به مونیتور داشت گزارش رو میخوند. صندلیم رو به عقب هل دادم تا اون راحتتر بتونه ببینه ولی چشمم افتاد به نمای پشتش. دستاش رو گذاشته بود روی میز و مقداری خم شده بود، توی اون حالت باسنش فرم تحریک کنندهای گرفته و بیشتر به چشم میومد. یک دقیقهای معصومه همون شکلی ایستاده و داشت با من بحث میکرد، اما من حواسم جایی دیگه بود. بالاخره وسوسه کار خودش رو کرد. خوشبختانه توی اتاق
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.