باراد: دوستت دارم که با وجود اینکه صفر پسره رو دیشب باز کردی بازم کاریت نداشتم!
باراد: دوستت دارم که با وجود اینکه صفر پسره رو دیشب باز کردی بازم کاریت نداشتم! تمام بدنم لرزید… باراد رو هول دادم عقب، خواستم از توی بغلش بیرون بیام که نذاشت و محکم تو بغلش نگهم داشت. باراد: میدونم دوستش داری. +باراد به خدا من… من به خدا میخواستم… من… باراد: آروم باش. کاریت ندارم. توی تمام این 7 سال برام مهم بودی. هنوزم هستی. دلت نمیخواست بهش سخت بگذره، آره؟ گریم گرفت. کارم تمومه. باراد پوستمو میکنه… تموم شد… همه چیز تموم شد. گالری، نقاشی، استودیو و حتی خود باراد… همه چیز تموم شد… گریم گرفت و هنوز هیچی نشده آب دماغم راه افتاد! گوه خوردم… گوه خوردم باراد… چشماشو کامل باز کرد. دستاشو از دورم برداشت. سریع خودمو عقب کشیدم. توی تخت نیم خیز شد و چراغ کنار تخت رو روشن کرد. به طرفم برگشت. باراد: چرا خون دماغ شدی؟ +خون دماغ؟ (دستمو به بینیم کشیدم) نمیدونم… باراد… منو از خودت دور نکن… وای حالا چیکار کنم… ترسیده بودم و ناخواسته میلرزیدم و بدون اینکه بتونم خودمو کنترل کنم گریم گرفته بود… همه چیزم رو از دست دادم. باراد امکان نداره بهم رحم کنه. از کنار تخت یه دستمال سمتم گرفت و اومد طرفم و بغلم کرد: باراد: من اون هیولایی که تو فکر میکنی نیستم. حداقل نه برای تو و فرهود. برای همینم کاریت نداشتم. میدونستم پسره صفره. پروندش رو از توی پرورشگاه درآوردم. از اون بکنای حسابی بوده و البته هیچ وقت هیچ کسی رو روش نگرفتن! برای همین احتمال دادم صفر باشه. حتی خودم به فرهود پیشنهاد دادم که به بهونه ناراحت بودن تو، بذاریم اولین نفر تو بکنیش. میخواستم فرهود نفهمه که پسره صفر نیست. چون در مورد پرونده هومن با فرهود حرف زده بودم. محکم بغلش کردم: باراد… من بازم تو رو میبینم؟ تو رو خدا بهم بگو که بازم منو بغل میکنی… خندید: اووه. میدونم دوستش داری. خودمم ازش بدم نمیاد… ولی حیف که شرایط ایجاب میکنه از اینجا بره. بهش چی گفتی؟ قضیه مالیات رو گفتی؟ (سرم رو از تو بغلش جدا کرد و به چشمام زل زد. گریم شدید شد) +نه… به خود خدا قسم نه… هیچی در مورد مالیات نگفتم. فقط بهش گفتم بعد از شب نقاشی از اینجا بره. به یاوری بگه نمیخواد با ما بمونه و بره جای دیگه… بره یه استودیو جداگونه… باراد: یعنی از دست من فراریش دادی! سرم رو پایین انداختم. همه چیز تموم شد… همه چیز… +باراد… همه چیز تموم شد؟ نفس عمیق کشید: نمیدونم. جواب چند تا سوالی که ازت میپرسم رو درست بده. اگر دروغ بگی میفهمم. +چشم. باراد: دوستش داری؟ +آره. باراد: میدونستی نباید بهش کمک کنی؟ +آره. باراد: چرا کمک کردی؟ +به خاطر فرهود. چشماش گرد شد: فرهود ازت خواست به پسره کمک کنی؟؟ +نه… 7 سال پیش، شبی که قرار بود فرداش منو از گالری بیرون کنی من تو توهم مواجه شدن با سرنوشتم و خدا اینجور خواسته و این تقدیرمه و این کسشعرا بودم… همون شب تو گالری نبودی. جلسه آخر با یاوری و وکیل گالری بود. فرهود اومد سراغم و کاملا متوجهم کرد که چقدر همه چیز واقعیه و دارم تو و گالری و نقاشی رو همزمان با هم از دست میدم… منو از خواب بیدار کرد. اولش فکر کرده بود قصدم اذیت تو بوده و بهم گفت که از یه حیوون خونگی هم کمترم و تحقیرم کرد… وقتی بهش فهموندم که خودمم از اون مصاحبه پشیمونم، چیزی رو بهم گفت که هرگز نمیدونستم. باراد: چی؟ +اینکه از سکس لذت ببرم. کاری که اصلا نمیدونستم با تو هم میشه انجام داد. اون شبی که برای آخرین بار سراغم اومدی، خود واقعیم شدم… کارایی رو کردم که دلم میخواست و تو اصلا مانع نشدی… همونجا فهمیدم که چقدر احمق بودم که داشتم دستی دستی تو رو از دست میدادم. فرهود اونشب بهم گفت به یه نفر قول داده از ته قلبش یه روزی به یکی کمک کنه و از منم همینو خواست. باراد ابروهاشو بالا انداخت و زد زیر خنده! با تعجب بهش نگاه کردم… وای یا خدا… چیکار کنم؟ یه سکوت چند دقیقه ای بینمون حاکم شد. باراد میخندید و سرش رو تکون میداد. باراد: پس برای همین اونشب انقدر واقعی شده بودی! ناله های اون شبت رو یادمه… به حرفای فرهود گوش دادی و بعد به هومن کمک کردی که قولی که به فرهود داده بودی رو جبران کنی! دوباره بغضم شکست: باراد من خودکشی میکنم اگر قرار باشه تو رو نبینم… دوباره خندید: چرا؟ مگه هومن چشه؟ میتونی بری پیشش. خودت گفتی دوستش داری. +دارم. دوستش دارم ولی عاشق توام. هولم داد عقب: دروغ میگی! به طرفش رفتم و خواستم بغلش کنم که هولم داد عقب، دوباره به سمتش رفتم، یکی محکم خوابوند تو گوشم، بینیم دوباره خون اومد ولی به سمت باراد خیز گرفتم و بالاخره دستمو دورش حلقه کردم: +ازت متنفر بودم… به خدا که ازت متنفر بودم… اما به مرور عاشقت شدم… وقتی دیدم بهم ایده نقاشی میدی، وقتی دیدم دیگه توی سکسا بهم زور نمیگی و نوازشم میکنی، وقتی دیدم توی انتخاب بیلبوردا نظر خودمم میپرسی و خلاصه وقتی دیدم بهم اهمیت میدی عاشقت شدم… به خدا تمام لحظاتی که روی اون مبل آشپزخونه گذشت واقعی بود… تا
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.