تمام انرژی ام را جمع کردم و سعی کردم یک سواری در نزدیکی جاده پیدا کنم … به امید اینکه کسی …
تمام انرژی ام را جمع کردم و سعی کردم یک سواری در نزدیکی جاده پیدا کنم … به امید اینکه کسی در اطراف این منطقه رانندگی کند تا به من کمک کند … باران بدتر شد ، بنابراین می دانستم که هیچ راهی برای کمک پیدا نمی کنم … فکر کردم شاید بهتر باشد پناهگاهی در آن نزدیکی پیدا کنم… به داخل جنگل دویدم… بعد از چند دقیقه، درخت بزرگی را پیدا کردم که میتوانستم آن را در آن پنهان بشوم… داشتم یخ میزدم. به آرامی چشمانم را بستم … هنوز در ناباوری از اتفاقی که افتاده بود … به خودم گفتم … ماریا ، تو می توانی این کار را بکنی … ماریا ، تو می توانی این کار را بکنی … دیگر نمیتوانستم چشمانم را باز نگه دارم، پس تسلیم شدم و خوابیدم. چشمانم را به آرامی باز کردم… در یک اتاق بزرگ با تخت های زیاد بودم، تعدادی تخت روی هم چیده شده بودند و نردبان هایی که آنها را به هم وصل می کرد… صدای جیغ دختری را از دور شنیدم… خدای من، خدای من، او بیدار است… دختری نگه داشته شده بود. دستم…آهسته چشمامو باز کردم…آیا مردم؟ این بهشت بود؟ دختری به من یک لیوان آب داد… او به من کمک کرد روی تختم بنشینم… به اطراف اتاق نگاه کردم … تقریباً 100 دختر در اطراف من بودند که هر کدام سعی می کردند ببینند این دختر جدید کیست … ناگهان متوجه شدم. همه برهنه بودند. سپس سریع به خودم نگاه کردم … پتو را برداشتم و کاملا برهنه بودم … جیغ زدم و از آنها پرسیدم لباس هایم کجاست در حالی که ناامیدانه سعی می کردم سینه هایم را از دخترها پنهان کنم … همه آنها مثل دیوانه ها می خندیدند … دختری بالای سر از تختم دستش را روی شانه ام گذاشت و در حالی که به شانه من اشاره می کرد گفت: “عزیزم، اشکالی ندارد، روز اول همه اینطور هستند… من شماره 42 هستم… خوشحالم که با تو آشنا شدم، شماره 111.” …به شانه ام نگاه کردم، فکم افتاد. یک چیزی شبیه خالکوبی روی شانهام حک کرده شده بود… سه 1 …. شروع کردم به لرزیدن. به او گفتم: “اما اسم من ماریا است.” خنده متوقف شد… شماره 42 بلافاصله دستش را روی دهانم گذاشت… حالت صورتش ناگهان تغییر کرد… میتوانی وحشت را در چشمان او و دختران دیگر ببینی… او گفت: "خواهش می کنم، من به تو التماس می کنم، هرگز نام واقعی خود را تکرار نکن. نام … تو … شماره 111 هست … فعلا و برای همیشه … اگر آدم فضایی ها بشنوند که از نام واقعی خودت استفاده می کنی ، بدن تو را از هم می پاشند … " چی گفتی؟ آدم فضایی ها؟ دختر دیگری که شماره 59 روی شانهاش بود، به سمت من آمد و گفت: عزیزم، میدانم که این برای تو خیلی زیاد است، اما ما به آرامی آن را برایت توضیح میدهیم… اگرچه ما نیز دقیقاً نمیدانیم چه اتفاقی افتاده است. این نمی تواند واقعی باشد من از همه اتفاقات مات و مبهوت شدم… به آنها گفتم: “باشه، این یک شوخی است، پس دوربین ها کجا هستند؟” صدایم را بلند کردم و به شماره 59 فریاد زدم: “لباسم کجاست؟” «ما فکر میکنیم که در جنگل توسط آدم فضایی ها ربوده شدیم، و آنها ما را به اینجا آوردند… به بیرون از پنجره نگاه کن… این یک سیاره نارنجی با چند موجود عجیب و غریب است… ما نمیدانیم کجا هستیم… یا میتوانیم سفینه فضایی را ترک کنیم. … آدم فضایی ها به خوبی به ما غذا دادند. ما میتوانیم به دوش، استخر، آب دسترسی داشته باشیم… فکر میکنیم آنها مدتی ما را مطالعه کردهاند و سعی میکنند وضعیت زندگی ما را در سیارهشان تطبیق دهند، اما در عوض، آنها از ما میخواهند…» ناگهان پنج بوق بلند شنیده شد و چراغ های سبز شروع به چشمک زدن کردند… در اتاق از وسط باز شد… نمی توانستم آنچه را با چشمان خودم می دیدم باور کنم… دوستانم جولی و گریس درست روبروی من بودند… همان دوستانی که روی که قرار بود غافلگیر کنیم… من به سمت آنها دویدم و در آغوششان پریدم… همه گریه می کردیم… به آنها گفتم: "باورم نمی شود… اینجا چه خبر است… لطفاً به من بگویید این یک شوخی بزرگ است… جولی شانه ام را گرفت و به شماره ام نگاه کرد. او گریه می کرد در حالی که با صدای لرزانش به من می گفت: “111، دوست عزیزم، این واقعی است … ما می توانیم همه چیز را با جزئیات صحبت کنیم، اما اجازه بده این کار را جلوی در انجام ندهیم …” گریس، دوست دیگر من با شماره 99 روی شانه اش، دوباره مرا در آغوش گرفت و روی شانه ام گریه کرد… ۱۱۱، اول بریم استراحت کنیم. ما همین الان از … اوم … می دانی چیه؟ بعداً در مورد آن بیشتر به تو خواهیم گفت. اکنون لازم نیست نگران اون باشی.» پنج بوق دیگر شنیدم و همان چشمک های سبز را دیدم… دوستانم به من گفتند، “بیا حرکت کنیم، در بسته می شود.” دیگر نمی توانستم با این همه احساس کنار بیایم. خسته شده بودم، بنابراین به دوستانم اجازه دادم به رختخواب خود برگردند در حالی که تصمیم گرفتم مدتی روی تختم بخوابم.
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.