تۀ قبل بعد از چندسال دیدمش امّا مثل همیشه نصیحت هاش رو نشنیده گرفتم. میدونی همه موجودات اش…
تۀ قبل بعد از چندسال دیدمش امّا مثل همیشه نصیحت هاش رو نشنیده گرفتم. میدونی همه موجودات اشتباه می کنن امّا همیشه یک مسئله وجود داره…” او آه بلنددیگری کشید و ادامه داد: “اشتباهات ما پیرمردا بزرگترینه…” او در حالی که سعی می کرد از جایش برخیزد گفت: "هوا داره روشن میشه بهتره برگردیم خونه. درباره حرفام فکر کن. در ضمن بهتره مواظب رفتارت با تینا باشی. اونم مثل خودت والدین رو از دست داده. دوست ندارم کوچکترین آزاری ببینه." ـ من سر قولم هستم. چند دقیقه بعد دوباره گفت: ـ راستش همیشه فکر می کردم شماها جِن باشین .آخه همه می گن پری ها همه مؤنثن! قَطمیر خنده تمسخر آمیزی کرد و گفت: ـ آه… عجب طرز فکر ابلهانه ای دارن بعضی از این انسان ها. نه… اینجوری نیست. خداوند موجودات زیادی خلق کرده که آدمیزادها از وجود خیلی از اون ها حتی آگاه نیستند اما چیزی که بین تمام مخلوقات خداوند مشترکه اینه که همه اینها به صورت جفت آفریده شدن و این در مورد تمام نژادهای پری هم صادقه همونطور که درباره انواع نژادهای اجنه صادقه. خوشحالی زایدالوصفی قلب آریا را نوازش می کرد که از درک دلیل آن عاجز بود، فقط می دانست که این احساس را دوست دارد و همان لحظه تصمیم گرفت افسار زندگیش را به دست تقدیر بسپارد. در تمام طول مسیر بازگشت به حرف های قَطمیر فکر می کرد. در افکار خودش دائماً دنبال دلیلی برای نقض آنها می گشت اما واقعیت این بود که هیچ دلیل منطقی ای مبنی بر دروغ گویی قَطمیر وجود نداشت و تمام شواهد موجود، صحت حرف های او را تأیید می کردند. این افکار اراده او را در تصمیمی که می گرفت استوارتر می ساختند. آنها پس از چند دقیقه پیاده روی بالاخره جلوی کلبه رسیدند. قَطمیر نگاهی به درِ بستهی کلبه انداخت سپس گفت: “تو چه جوری اومدی بیرون؟!” قبل از اینکه آریا جوابی بدهد او به طرف در، حرکت کرد و در، خود به خود جلوی او باز شد. وقتی که وارد سالن نشیمن شدند قَطمیر با لحنی آرام گفت: ـ بهتره بری یه کم بخوابی، چیزی تا صبح نمونده اما هنوز کمی فرصت داری. فردا کلی کار داریم. ـ چشم. آریا خیلی آرام این پاسخ را داد و به سمت پلهها حرکت کرد. اتاقش همچنان تاریک بود و با وجود باز بودن پنجره حسابی سرد شده بود. فوراً آن را بست و روی تخت دراز کشید. به یاد لحظه ای افتاد که سعی داشت از آنجا فرار کند. به یاد افتادن و زخمی شدنش. به کلی آن را از یاد برده بود پایش را بالا آورد و با احتیاط جای زخمش را لمس کرد. با تعجب بلند شد و جای زخمش را درست وارسی کرد. هیچ اثری از آن نبود. انگار هیچ وقت خاری به پایش نرفته بود.در باقیماندهی شب هرچند دقیقه یک بار از خواب می پرید و چشمانش را باز می کرد تا مطمئن شود هنوز همان جاست و به خوابگاه برنگشته. دائم نگران بود که آن اتفاقات رویای کودکانه ای بیش نباشد و با بیدار شدنش به کلی تمام شود. تا اینکه دم دمای صبح خوابش سنگین شد و تازه احساس آرامش کرد… اما هنوز طولی نکشیده بود که با صدای در، از خواب پرید سریع بلند شد و با عجله مشغول مرتب کردن سر و وضع خودش شد صدای تینا بود که با شرمی توأم با ترس از پشت در می گفت: ـ صبحانه تون حاضره. آریا با دستپاچگی جواب داد: ـ مچکرم شما برین من الآن میام پایین. موهایش را مرتب کرد و با عجله پایین رفت. اما نه خبری از قَطمیر بود و نه از تینا، فقط روی میز یک سینی گذاشته شده بود که در آن یک قرص نان و یک ظرف مربای تمشک وحشی بود. روی یک صندلی نشست و اطرافش را از نظر گذراند حالا که آنها نبودند با خیال راحت می توانست آنجا را برانداز کند. آنجا شبیه یک اتاق نشیمن نسبتاً بزرگ بود. در یک طرف کنار راهرویی که به درِ ورودی کلبه می رسید پنجره ای قرار داشت که رو به جنگل باز می شد و در طرف دیگر دو درِ بسته که با فاصلهی چند متر از یکدیگر قرار داشتند. در همین حین یکی از درها باز شد و تینا با یک سینیِ دیگر از آن بیرون آمد. آریا دست و پایش را گم کرد و در حالی که از جایش بلند می شد با اضطراب گفت: ـ صبح بخیر… تینا با بی تفاوتی جواب داد: ـ صبح بخیر. تو آشپزخونه آب هست می تونین صورتتون رو بشورین. آریا از جایش برخاست و داخل آشپزخانه رفت. ظاهر آنجا با آشپزخانه های انسانها تفاوت زیادی نداشت اما این چیزی نبود که او نگرانش باشد بلکه دلیل رفتار سرد و خشن تینا بود که باعث آزارش می شد. او بعد از چند دقیقه با دست و صورت خیس از آنجا خارج شد. تینا یک حوله ی زرد رنگ تمیز به او داد تا صورتش را خشک کند. نکته جالب توجه آن حوله برای او این بود که بافته نشده بود بلکه تکه ای پوست بسیار لطیف بود که او نمی توانست حدس بزند چه موجودی در دنیا چنین پوستی دارد. ـ مچکرم. هرگز در پانزده سالی که از عمرش می گذشت چنین مربای خوشمزه ای نخورده بود حتی آن قرص نان هم طعم باور نکردنی برایش داشت. در تمام مدتی که مش
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.