خراب کرده بودیم؛ حتی لباس های مان و تخت احمد نیز باید شسته میشد. احمد از جا بلند شد و بدو…
خراب کرده بودیم؛ حتی لباس های مان و تخت احمد نیز باید شسته میشد. احمد از جا بلند شد و بدون هیچ حرفی از اتاق بیرون رفت. من ماندم… با بدنی خسته که هنوز گرمای آن لحظه را نگه داشته بود. با نقاط خیسی داشتند آرام آرام خشک و شکننده میشدند و ذهنی که مدام همان یک جمله را تکرار میکرد. «بخواب خانم…» همین یک کلمه برایم کافی بود. انگار چیزی را در من بیدار کرده بود که دیگر نمیشد نادیدهاش گرفت. از آن روز، تصمیم گرفتم نزدیکترش شوم. راهی پیدا کنم که فاصلهی بینمان کمتر شود. به بهانهی درس، با یکی از هماطاقیهایش جایم را عوض کردم و هماتاقش شدم. شب اول، همهچیز عادی به نظر میآمد… جز من. منتظر ماندم تا اتاق در سکوت فرو برود و مطمئن شوم همه خواباند. بعد آرام بلند شدم و رفتم سمت تخت احمد. خواب بود. نفسهای عمیق میکشید و در بازدم، گلویش خروپف اندکی داشت که حتا همان هم زیبا بود. کنارش دراز کشیدم و آرام تکانش دادم. چشمهایش نیمهباز شد. خواست چیزی بگوید که آهسته گفتم: -هیس… منم. دستش را محکم دور کمرم حلقه کرد. چند لحظه… کوتاه… بعد دوباره خوابش برد و دستش سست شد. اما من بیدار بودم. بیش از حد بیدار. نمیتوانستم برگردم به تخت خودم و نه میتوانستم کنار احمد آرام بخوابم و به همبستری با احمد و گرمای بدنش قناعت کنم. مدام تکان میخوردم، نزدیکتر میشدم، دور میشدم… تا بالاخره واکنشی از او دیدم. اینبار خودش بیدارتر شد. سکوت بینمان سنگین بود، اما این سکوت فاصله نمیآورد، برعکس، ما را نزدیکتر میکرد. بی هیچ حرف، فقط با یک حس عمیق و عاشقانه، همدیگر را چنان تنگ بغل کردیم که انگار از بدو تولد چسبیده به دنیا آمدهایم. یک ذره فاصله هم از بین رفت و لحظهای که مدتها انتظارش را داشتم، بالاخره اتفاق افتاد. پشتم به رانها و سینه احمد چسبید، مردانگیاش مثل شیر گرسنه، عمیقترین نقطههای تنم را بو میکشید و رگی در کنارش هر لحظه تندتر میزد. دستان نرم و زنانهام که به نقطه وصل من و احمد میرسید، هردوی مان را بیشتر تحریک میکرد. آن شب به آرزویم رسیدم؛ نه مثل خیالهایم، بلکه واقعیتر و از یادنرفتنیتر. چند دقیقه بعد، همهچیز آرام شد. مثل موجی که فروکش کند. هر دو ساکت بودیم. آهسته از کنارش جدا شدم و برگشتم سر جای خودم. بای رانهایم هنوز داغ بود و چسبنده بود. با دستمال کاغذی خودم را پاک کردم و همه آنچه احمد خالی کرده بود را داخل سطل آشغال ریختم. بدنم هنوز درگیر آن لحظه بود، اما ذهنم نه. حس عجیب سراغم آمده بود؛ چیزی بین رضایت و پشیمانی. با خودم فکر میکردم: «چرا این کار را کردم؟» صبح که شد، از احمد خجالت میکشیدم. اما او… انگار هیچچیز نشده باشد، کاملاً عادی رفتار میکرد. و همین، همهچیز را پیچیدهتر میکرد. بعد از آن شبها، این ماجرا بارها بین من و احمد تکرار شد. همیشه در سکوت، در تاریکی، بیهیچ حرفی. من نیمهشبها آرام میرفتم کنارش، زیر همان لحاف همیشگی. همهچیز کوتاه بود، پنهانی و فراموشنشدنی. هیچوقت نمیخواستم از این حد جلوتر برویم. انگار همین فاصلهی نامعلوم برایم امنتر بود، یا شاید فقط میترسیدم. اما هر بار که تمام میشد، چیزی درونم بیشتر گره میخورد. نه آرامتر میشدم، نه سبکتر؛ برعکس، بیشتر وابسته میشدم. در یکی از شبها که مثل همیشه شب به پختگی رسیده بود و بچهها به خواب عمیق رفته بودند، باز هم مثل همیشه رفتم سمتش. همه خواب بودند، یا حداقل ما اینطور فکر میکردیم. احمد مثل همیشه بوی خاص خودش را میداد؛ همان بویی که برای من از هر چیز دیگری آشناتر شده بود. آن شب همهچیز طولانیتر شد. حال و هوای ماه عادی نبود، بدنها خسته، و انگار چیزی در آن سکوت و تاریکی کش میآمد و تمام نمیشد. مثل همیشه پشتم را به احمد تکیه داده بودم و از اینکه پس از سالها تحمل و دندان روی جگر گذاشتن، در آغوش مردی که دوستشداشتم، خوابیده بودم، لذت میبردم. احمد انگار آن شب اذیت میشد، نفسش تند شده بود و تپش قلبش را در پشتم احساس میکردم. چیزی بین مان فاصله نگذاشته بود، حتا نازکترین لباسها نیز از جایش کنده شده به ساق پاهای مان رسیده بود. مردانگی احمد داغتر و سفتتر از هر شب میان برجستگی رانهایم حرکت میکرد. احمد اندکی دستپاچه بود و این بیتابیاش نگرانم میکرد. حدود نیم ساعت کلنجار رفتیم اما تمام نمیشد. ناگهان، در یک لحظه همهچیز عوض شد. حرکتی که انتظارش را نداشتم، حسی که آمادهاش نبودم. یک درد کوتاه و ناگهانی، از کمر و قسمتهای پایین تنهام را فرا گرفت. خودم را کنار کشیدم. همهچیز خیلی سریع تمام شد. احمد چیزی نگفت، و من هم چیزی نگفتم. اما همان لحظه، برای اولینبار یک ترس واقعی در من نشست؛ ترسی عمیقتر از لو رفتن، ترس از اینکه این رابطه دارد از جایی که میشناختمش عبور میکند.
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.