داشته. صدای کلید انداختنو شنیدم و بعدم صدای باز شدن در و تو همون حالت وارد خونه شدیم.
داشته. صدای کلید انداختنو شنیدم و بعدم صدای باز شدن در و تو همون حالت وارد خونه شدیم. از زبان خانم قادری نمیدونستم چه جوابی به خانم کاظمی بدم و فقط سرمو به نشونه تایید تکون دادم. ولی خب بیراه هم نمی گفت. نادر الان تو بغلم بود و واقعا سبک وزن بود و میتونستم همینطوری یه ساعت تو بغلم نگهش دارم. ولی آخه چرا به کاظمی نگفت که بچه نیست تا کار به اینجا نرسه؟ لابد خجالت کشیده و ساکت مونده ولی یعنی وضعیت الانش کمتر خجالت آوره؟ وضعیت عجیبی بود، محکم منو بغل کرده بود و اصلا تکون نمیخورد. راستش خوشم اومده بود از این وضعیت. یه جور حس قدرت بهم میداد جدای از قدرت مالی و اداری و کاری که مافوقشم تو شرکت. حس قدرت جسمی که حتی اگه سنش از منم بیشتره ولی در برابر من فرقی با یه بچه نداره. آسانسور رسید طبقه 16 ولی کاظمی هم توی همین طبقه است بهتره تو بغلم نگهش دارم تا دوباره غر نزنه. تازه من که بدمم نیومده. کلید انداختم و در و باز کردم و رفتم داخل خونه و درو بستم. نادر هنوز تکون نمیخوره، یعنی خوشش اومده بچه پررو؟ نه احتمالا روش نمیشه تو چشام نگاه کنه! حالا من چکار کنم؟ بذارمش زمین یا …؟ از زبان نادر اصلا توان حرکت ندارم. بهتره صبر کنم خودش بذارتم زمین و به محض اینکه این کارو کنه سریع میرم خودمو مشغول نظافت میکنم انگار نه انگار که هیچ کدوم این اتفاق ها افتاده. آره بهترین کار همینه که خودمو به کوچه علی چپ بزنم. ولی پس چرا نمیذارتم زمین؟ منتظر چیه؟ داره کفشاشو در میاره. ولی چرا تو این حالت؟ اگه بزارم زمین که راحت تره! کفش دومش هم در آورد و شروع کرد به قدم زدن توی خونه! با صدای با صلابت و آرومی که چون دهنش نزدیک گوش من بود بلند به نظر میرسید گفت: آقا نادر قرار بود تو اینجا خدمتکار من باشی نه اینکه سربارم باشی و تو بغلم این ور اون ور ببرمت! خجالت و شرمندگیم به اوج رسید و داشتم میلرزیدم توی بغلش! نشست روی مبل و طبیعتا باسن منم رفت روی رونش و در واقع روی پاش نشوند منو! هنوز دستامو محکم دور گردنش حلقه کرده بودم و سرم روی شونه اش بود. توانشو نداشتم سرمو عقب بیارم و نگاهش کنم. -سرتو از روی شونه ام بردار، ازت عصبانی نیستم فقط میخوام حرف بزنیم. آروم سرمو بردم عقب و بهش نگاه کردم، عصبانی نبود، در واقع داشت بهم لبخند میزد که باعث شد آروم تر بشم. -اینطور که به نظر میاد همه اینجا فکر میکنن تو پسر منی، راستش به نظرم زیادم بد نشد. اگه بهشون بگیم از بچه های شرکتی خب کم کم بهم گیر میدن که چرا هر روز میای خونه من. فقط تو توی این ساختمون هرگز نباید حرف بزنی مگر زمانی که با هم تنهاییم. هیچکی اینجا نباید صداتو بشنوه وگرنه میفهمه بچه نیستی. ضمنا صورتتو باید هر روز با تیغ بزنی. فردا یه مقدار لباس بچگانه هم باید بخریم که مواقعی که اینجایی بپوشی. نباید کوچکترین اشتباهی بکنیم. متوجه شدی؟ باورم نمیشد چی میشنوم. باید جلوی کل ساکنین اونجا نقش یه پسربچه رو بازی میکردم. ولی چطور میتونستم مخالفت کنم؟ خودتونو جای من بزارید، فرض کنید آینده شغلی تون در اختیار یه زنه که هیکلش دو برابر شماست و شما رو روی پاهاش نشونده و این حرفارو بهتون میزنه. همین چند دقیقه قبل هم جلوی چندین نفر از گردنش آویزون بودید. واقعا میتونستید مخالفتی بکنید؟ -بله خانوم فهمیدم. بعد دستاشو گذاشت دو طرف سرم و شروع کرد با سر و موهام بازی کردن! با خنده گفت: یعنی تو پسر منی؟! نمیدونستم چی بگم اونم همینطور باهام بازی میکرد و نیشگون که میگرفت واقعا دردم میومد ولی چیکار باید میکردم؟ چیکار میتونستم بکنم؟ اگه میگفتم آخ حتما میزد زیر خنده. اگه دستشو میگرفتم بعید بود زورم برسه حتی دستشو دور کنم. تا حالا تو وضعیتی گیر کردید که هر کاری بکنید اوضاع بدتر میشه؟ دختری که چند سال ازم کوچیکتره منو نشونده بود رو پاهاش و با سر و کله ام بازی میکرد و بهترین کاری که ازم بر میومد تحمل و صبر بود تا خودش خسته بشه! -لباس های بچگونه که تنت کنم خیلی نازتر میشی! اینو که گفت ناگهان دستش رفت زیر بغلم و شروع کرد به قلقلک دادنم! ناخودآگاه دست و پا زدم ولی هیچ فایده ای نداشت و صدای خنده ام پخش شد تو خونه! متنفر بودم از اینکه میخندم ولی با این حال نمیتونستم نخندم. بالاخره انگار تفریحش تموم شد و گفت: خیلی خب ساعت دیگه داره هفت میشه، بلند شو برو نظافت خونه رو شروع کن. آروم از پاهاش رفتم پایین و شروع به نظافت کردم و به مرور خونه تمیز تر میشد و من و لباسام کثیف تر. نزدیک ساعت هشت بود که صدام زد. -نادر جان باتری ساعت دیواری هم تموم شده، باتری نو داخل کشو هست بردار عوضش کن پسرم! در عین حالی که مثل برده ازم کار میکشه ولی نادر جان و پسرم صدام میزد! لابد میخواست عادت کنه جلوی بقیه سوتی نده. باتری رو برداشتم ولی ساعت خیلی بالا بود، دستامو بلند کردم ولی تعجبی نداشت
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.