دست نگهدار.توجهی نکردمو خواستم مانتوشو دربیارم که تکون محکمی بخودش دادوبا صدای بلندتری گفت…
دست نگهدار.توجهی نکردمو خواستم مانتوشو دربیارم که تکون محکمی بخودش دادوبا صدای بلندتری گفت:بهت گفتم بسه دیگه نیما…چند قدمی ازم فاصله گرفت.فاصله بینمونو کم کردمو خواستم بغلش کنم ولی باز ازم دور شد.گفتم:لیلا دیگه معلوم نیست چه زمانی بتونیم همدیگه رو ببینمو…لیلا صداشو بالاتر بردو گفت:نیما نه…دیگه نمیتونم …تحملشو ندارم نیما…صداش آمیخته به بغضی سنگین شده بود.احساس میکردم خیلی ضایع شدم.بیکباره انگار همه ی دنیا آوار شده بود روی سرم.لیلا انگار منتظر عکس العمل من مونده بود.اخمی کردمو خودمو جمعو جور کردموبا صدایی که از ته چاه بیرون میومد گفتم:باشه…انگار دیگه برات جذابیتی ندارم؟باشه لیلا خانوم…بریم و براه افتادم.لیلا به طرفم دویدو دستمو گرفتو گفت:اینجوری نگو نیما…بخدا عاشقتم…بخدا تو تنها مردی هستی که از ته قلبم دوستش دارم ولی نیما…دستشو بشدت پس زدمو گفتم:بسه لیلا…نمیخام چیزی بشنوم…و باز براهم ادامه دادم.صدای جیغ مانندش منوسرجام میخکوب کرد:نیمااااااا…برگشتم نگاهش کردم.صورتش کاملا سرخ شده بود.یدفه نشست روی زمین و با صدای بلند گریه کرد:ای خداااااا…چنان با سوز گریه کرد که ناخودآگاه تمام چشمام شد اشک.فاصله ی چند متریمونو بسرعت طی کردمو کنارش نشستم.نمیدونستم چیکار باید بکنم.دستمو به دوطرف پهلوهاش که گرفتم شدت گریه هاش بیشتر شد.با کفه دستش چندین بار محکم روی پاهاش کوبیدو جیغ زدو گریه کرد.فقط میگفت خدا خدا…و باز شدت گریه هاش بیشتر میشد.چنان شونه هاش تکون میخورد که انگار تو همه ی تنش زلزله شده.همونطور که روی زمین نشسته بود از پشت بغلش کردم.طوری که دیگه نتونه خودشو بزنه و اشکهای منم جاری شد.منم به هق هق افتاده بودم.سرشو به شونم تکیه دادو دوباره گریه کرد…انگار چشمه اشکهامون فوران کرده بود…هردو بدونه هیچ حرفی اشک ریختیمو با صدای بلند گریه کردیم.موهاشو نوازش کردم.کمی بعد سکوت بینمون حکمفرما شد.فقط گاهی صدای بالا کشیدن آب بینیشو میشنیدم.دلم نمیخواست از تو بغلم تکون بخوره.با صدایی گرفته و آروم گفت:باید تمومش کنیم نیما…خودمو جابجا کردمو گفتم:لیلا جان عزیزدلم.بخدا منم داغونم…منم زندگی برام نمونده،کاملا میدونم چی داری میکشی…لیلا بلند شدو روبروم ایستاد.چشمهای خیس از اشکشو بمن دوخت.نگاهم کرد.سرتاپامو ورانداز کرد.اما اینبار نگاهش معنایی دیگه میداد.معنای نگاهش جدایی بود…آروم زمزمه کرد:منو تو بغل بگیر نیما.بغلش کردم.نگاهشو به آسمون دوختو گفت:فقط یه چیزیو هیچوقت فراموش نکن نیما…لیلا همیشه لیلای تو باقی میمونه…تا لحظه ی مرگم هیچ مردی بجز تو صاحب قلبم نمیشه.ولی ما محکوم به جدایی هستیم.کاش از اول این عشقو تو دلم نگهداشته بودم تا ابد…سرشو که روی شونم گذاشت اشکهاش دوباره فوران کرد…و ادامه داد:منو ببخش نیما…لیلاتو ببخش… نگاهش کردم،مستقیم تو چشمهاش خیره شدم،حقه این چشمها اینچنین به اشک نشستن نبود.حقه لیلای من این ضجه ها نبود.لیلا داشت عذاب میکشید و باعث ادامه ی این عذاب فقط خودخواهی های من بود.تصمیممو گرفتمواشکهاشو از روی صورتش پاک کردمو گفتم:لیلا جان،لیلای مهربونه من،تمومش میکنیم.بهت قول میدم.اگر من مدعیه عشقه تو هستم.اگر دوستت داشته باشم نباید بزارم عذاب بکشی،نباید باعث بشم چشمهای زیبات بارونی بشه…ولی اجازه بده از دور عاشقت باشم.از دور لیلا…چون به حرمت این عشق دیگه نمیخام نزدیکت بشم.باشه عزیز دلم باشه عشقه من فقط تو دیگه گریه نکن…نیما داره بهت قول میده نیمایه تو لیلا…لبخند زیبای همیشگیش روی لبهاش اومد.چشمهاش آروم گرفت.جلو اومدو گفت:عزیزدلم،عشقه بی تکرارم،نیمایه من،این عشقو محبتتو تقدیم کن به خواهرم تا من کمتر عذاب بکشم.چون هربار میبینمش از شرم صدبار میمیرمو زنده میشم.پس اینکارو بخاطر من بکن و فراموش نکن که لیلا همیشه لیلای تو باقی میمونه… دستهاشو گرفتمو باهم بسمت ماشین حرکت کردیم.کنار ماشین وایسادیمو نگاهش کردم.دلم میخواست برای آخرین بار ببوسمش،گفتم:بوسه ی آخر؟نگاهم کردو لبخند زد.سرخ شدو سرشو پایین آورد.درست مثله اولین باری که بوسیدمش.به سمتش رفتمو سرمو کج کردم روی صورتش و لبهامو به لبهاش نزدیک کردم.خودمم نمیدونم چرا ولی سرمو بعقب برگردوندمشو نبوسیدمش.انگار عقلم داشت احساسمو آزمایش میکرد ببینه طاقت مقاومت دارم یا نه… لیلا نگاهم کردو گفت:ممنونم که درک کردی منو نیمای من… صبح روز همزمان با روشن شدن هوا لیلا و همسرم آماده ی حرکت بودن.وسایل همسرمو تو ماشین لیلا جا دادم.به ظاهر یه خداحافظی معمولی بود اما درونم آشوب بود.احساس کردم دارم لیلارو از دست میدم.ولی این قراری بودکه دوتامون گذاشته بودیم و باید به قولم عمل میکردم. لیلا و همسرم به سمت تهران حرکت کردندو من موندم با دنیایی از غم…تو محل کارم نشسته بودمو به آخرین جمله های لیلا فکر میکردم.تلفنم زنگ خورد: -الو،آقای نیما…؟ -بله بفرمایید؟! -از پلیس بزرگراه اتوبان … تهران تماس میگیرم… متاسفانه خودرویی با مشخصات…تصادف کر
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.