ده شم. پشت سر هم میگفتم میخوام پیاده بشم و اونم همش قول میداد که دیگه این بحثو ادامه نمیده…
ده شم. پشت سر هم میگفتم میخوام پیاده بشم و اونم همش قول میداد که دیگه این بحثو ادامه نمیده. انقد قول داد که آروم شدم و بازم ساکت نشستم. فکر کردم دیگه یه کلمه هم حرف نمیزنه ولی با یه لحن صمیمی و یه احساس خیلی واقعی گفت: دیگه هیچی نمیگم فقط همینو بدون، اگه بدونی چقد عاشقتم خجالت میکشی دوستم نداشته باشی!… دلم به حالش میسوخت. ولی من هیچ گناهی نداشتم. همونطور که اون عاشق بود منم عاشق بودم. من هیچ مشکلی باهاش نداشتم. نه دشمنی نه کینه نه هیچی، اونم مث بقیه یه دانشجوی معمولی بود. فقط نمیتونستم به زور دوسش داشته باشم! نزدیکای دانشگاه با خواسته ی خودم پیاده شدم که کسی با هم نبینتمون. تا شروع کلاس ده دیقه ای وقت بود واسه همین تو حیاط یه نیمکت پیدا کردم و نشستم. چند دیقه بعد دیدم حمید داره زنگ میزنه! رفتم یه جای خلوت و جواب دادم: جانم؟ با صدای عصبانیش که به نعره میزد گفت: تو ماشین این مرتیکه چیکار داشتی تو؟ ها؟ سریع لبمو گاز گرفتم و زدم تو پیشونیم. چطور به فکرم نرسید ممکنه حمید ببینتمون! چطور اینو یادم رفته بود! انقد عصبی بود که حد نداشت. به زورِ خواهش و التماس تونستم یه کم آرومش کنم و بهش گفتم که من هیچ ارتباطی با فرهاد ندارم و اونه که همش به من گیر میده. قضیه ماشینو هم براش تعریف کردم که انگار آروم و یه جورایی از قضاوتش پشیمون شد. ولی بعد جای من شروع کرد به فرهاد بد و بیرا گفتن. اینکه غیرتی شد واسه من یه اتفاق قشنگ بود. یعنی از این حساسیتش خوشحال بودم. مث هر دفعه که حرفمون میشد و زودی دلمو پس میگرفت یه کم شوخی کرد و دعوامونو فراموش کردیم. بعد ولی تا گفت امروز عصر باید بریم پیش الهام، بازم حالم گرفته شد. اصن دلم میخواست زودتر ببینیمش که همه چی تموم بشه. دیگه حوصله این همه فکر و خیالو نداشتم و میخواستم راحت شم. کلاس اولم که تموم شد رفتم بوفه و یه کیک و شیر کاکائو گرفتم و یه میز خالی گیر آوردم و نشستم. یهو فرهاد اومد و نشست رو به روم! سریع یاد دعوا و توهینای حمید افتادم و با اخم از خوردن کیک دست کشیدم. با خونسردی همیشگیش گفت: وقتی اخم میکنی دلم میخواد طولانی تر ببینمت! یه درصد احتمال دادم که اگه حمید یه وقت اینجاها بیاد من این دفعه باید چه خاکی تو سرم میریختم؟ بلند شدم تا زودتر برم که اونم سریع بلند شد و صدام زد! چند نفری که اونجا بودن از این صمیمیت تعجب کردن و یه سری نگاهای عجیب غریب بهمون انداختن. خب اگه تو کل دانشگاه شایعه های مزخرف پخش میشد، حمید هم صد درصد از پچ پچ کردناشون و خلاصه از هر راهِ اتفاقی ای که بود میشنید! که این میشد نابود شدن منِ بدبخت! دیگه نمیدونستم چیکار کنم انقد که حرص توم جمع شده بود و نمیدونستم چیکار کنم که ولم کنه. تا گفت ” چرا ازم فرار میکنی؟ ” با دندونای به هم فشار خورده یه سیلی محکم بهش زدم که صدای همه رو برید! همه جا ساکت شد و همه با دهنای باز بهمون نگا میکردن. انگشت تهدید بالا آوردم و با نگا به چشای متعجبش گفتم دیگه دنبالم نیاد و انقد پاپیچم نشه و راحتم بذاره. بعد سریع رفتم تو حیاط و رو یه نیمکت نشستم. از یه طرف چشاش موقع سیلی زدنم هی جلو چشام بود و از طرفی میگفتم همین بهتر که جلو همه زدمش. اینطوری دیگه پیگیرم نمیشد. دیدم تینا یکی از دخترای دانشگاه با چهره ی خشمگین اومد بالا سرم و گفت: معلوم هست چیکار میکنی؟! چرا زدیش اونم جلو همه؟ هان؟ بهش نگا کردم و بی حوصله گفتم: تو چی میگی دیگه؟ دست به سینه شد و با افسوس یه پوزخند زد و گفت: هه بیچاره فرهاد… خودتم قبول داری که اون خشک ترین و مغرورتین آدم اینجاس مگه نه؟ ولی به خاطر تو هر بار غرورشو شکست. فکر کردی بعدِ این کارت دیگه ولت میکنه؟ به خیالت زدیش تا دیگه دمبالت نیاد؟ کور خوندی! این آدم عاشق توئه این کارو نکن باهاش… واقعا باید به چه زبونی بهشون میگفتم؟ آخه مگه من گفتم عاشقم بشه؟ مگه من دوس داشتم که عاشقم بشه؟ چرا حرف حالیشون نمیشد اینا؟ بلند شدم و گفتم: ببین تینا، من به این آدم هیچ حسی نَ دا رَم! میفهمین؟ ندارم… از هر طرف تحت فشار بودم و عذاب میکشیدم. همچین مواقعی آرزوم بود حمید هم مث همه یه دانشجو بود تا من میتونستم به راحتی باهاش رابطه داشته باشم. به زور تونستم اون کلاسای بعدی رو سر کنم و برگشتم خونه. این یکی دو روزه با خودم میگفتم کاش مشکل فقط فرهاد بود. مشکل بزرگ و اصلی الهام بود. تا عصر همش چشمم به ساعت بود و وقتش که رسید، حمید اومد دنبالم و به قصد خونه شون حرکت کردیم. داشت از استرس حالت تهوع بهم دست میداد. وقتی رفتیم تو خونه دیدم رو مبل نشسته و یه فنجون و یه نعلبکی هم تو هر دستشه. همون بود، همون که تو عکساش با حمید دیده بودم. همون زنِ مو رنگ شده که چهار سال از خودم بزرگتر یعنی 28 ساله بود. همون زن خوش اندام و خوش پوش که غرور از چشاش میبارید. تا ما رو دید یه لبخند گشاد زد و با خوشحالی گفت: خوش اومدین خوش اومدین… اومد سمت من و با نگا به تیپ و قیافه ام دستش
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.