د روی صندلی چرمی تو اتاق حمید نشسته بودم ، هیجان عجیبی داشتم ، همه چیز بنظر میرسید مهیای س…
د روی صندلی چرمی تو اتاق حمید نشسته بودم ، هیجان عجیبی داشتم ، همه چیز بنظر میرسید مهیای سفری شده که من باید مسافرش میشدم . -دکتر جان ، همه چیز آماده است. پانته آ با گفتن این کلمات از وصل کردن سنسورهای مختلف به سر و بدن من دست کشید و کنار رفت ، اندام وسوسه انگیزش با عطر شیرینی که زده بود وترکیبی که با صدای هوس آلودش داشت ، هر مردی رو میتونست به فکر همخوابگی پرهیجان با این موجود ظریف بندازه . با اینکه مخالف اتصال این وسایل بودم ، اما به خاطر خواهش حمید و تذکرهای مدام جلالی و مسئولیتی که در قبال سلامتی من به خودش تحمیل میکرد و اصرار عجیبی که داشت ، مجبور شدم قبول کنم. مانیتوری کنارم بود که خطوط سینوسی و تک بوقهای کوتاهش وضعیت جسمی منو نشون میداد ، از تموم نوشته هایی که روی صفحه اش بود ، فقط تعداد ضربان قلبم رو می فهمیدم که به 75 یا 76 تغییر پیدا میکرد. دکتر جلالی از پشت میز دیگه ای که نور لپ تاپش به صورت چروک خورده اش میتابید ، نگاهی به من کرد و از چشمهای خسته من تأیید آماده بودنم رو گرفت. مرد چهل و چندساله ای که به گفته خودش همیشه تصویر بیمارهایی رو که از دست میداده، در ذهنش حک میکرده تا وقتی که خودش هم مرد ، بتونه یکی یکی همه اشون رو پیدا بکنه و از اینکه نتونسته نجاتشون بده ازشون معذرت بخواد. مرد افسرده ای بنظر میرسید که تمام سرگرمیش ، این کشف علمی بود که امروز من هم قسمتی از ماجراش میشدم. نوشین نگران و خسته روی صندلی راحتی گوشه اتاق، کنار شومینه نشسته بود و فنجون قهوه اش رو بین دو تا دستهاش گرفته بود ، انگار سرمای رفتار وحرکات بیمارگونه من ، درون این زن رو هم به یخزدگی کشونده بود که اینطور کنار شومینه و از رقص وهم آلود بخار فنجونش ، حرارت و گرما رو طلب میکرد. از نوشین دلگیر نبودم ، چیزی توی چشمهاش بود که باعث میشد ، همیشه ببخشمش و ازش چیزی رو به دل نگیرم. حتی با اینکه حقایقیرو از من پنهون کرده بود. بنظرم با تمام دردی که بهش داده بودم ، هنوز زیبا بود ، هنوز هم میتونستم عاشقش باشم ، اما نه عشقی که وقتی بار اول دیدمش ، تمام من رو تسلیمش کرد ، عشقی از نوع وفاداری به زنی که حریم خصوصیش رو با هیچکس دیگه ای غیر از من تقسیم نکرده بود. اما من... ! باید بگذرم؟ باید از این زندگی و اتفاقات جاریش عبور کنم ؟ من جایی خودم رو از دست دادم ، دچار فراموشی شدم ، کارم ، دوستانم ، تمام چیزهایی که بهشون علاقه داشتم ، اسامی دخترکهایی که برای دختر نیامده ام انتخاب کرده بودم و تمام اسامی اساطیری که برای پسر آینده ام میپسندیدم ، هیچکدومشون رو بخاطر نمی آوردم. تنها حادثه ای که هنوز ذهنم رو درگیر خودش میکرد ، برخورد اولم ، با اون خانم مسن بود، بانویی که انگار از دنیای دیگه ای اومده بود تا پرده های پنهان کاری رو از جلوی چشمهام بکشه ، اومده بود تا نور حقیقت رو به من برگردونه و به من بفهمونه که دچار شدم! تو ذهنم از خودم میپرسیدم ، من دچار چی هستم؟ عشق ، نفرت ؟ دنیازدگی ؟ فرار از واقعیت یا جستجوی حقیقت؟ تمام تلاشی که برای بدست آوردن ثروت و آسایش کرده بودم ، منو به کجا رسونده بود؟ باور داشتم با تمام ثروتی که داشتم هرگز یکبار نتونسته بودم لبخند بزنم ، بی دغدغه و بدون نگرانی روزم رو شروع کنم. این واقعیت زندگی من بود ، زندگی که از کودکی یاد گرفته بودم بهش فکر کنم ، براش برنامه داشته باشم ، هدف تعیین کنم و برای رسیدن به هدفم بجنگم ... اما حالا ، وسط یه بیماری که نه کسی دلیلش رو میدونست و نه کسی راه چاره ای براش داشت ، تو سی و چندسالگی داشتم زمین میخوردم. واکاوی گذشته هیچ چیزی رو برای من روشن نمیکرد ، این رو مطمئن بودم ، من اون زن عجیب رو هیچ جای این زندگیم ندیده بودم ، صورتش همیشه تو خوابها و رویاهام ، نورانی بود و صداش ، آه صداش ، صدای گرفته و پر بغضش ، شبیه هیچ صدای زمینی نبود. فقط رنگ چشمها و موهاش تنها تصور زمینی من از اون وجود ماورایی بود ، اما حالا که به شکل اون خانم مسن توی پاییز سرد برای من ظاهر شده بود ، دیگه باید ایمان میاوردم که واقعیتی از زندگیم رو باید این بار کشف کنم و برای همین تو اون لحظه اونجا بودم . آماده سفر به دنیایی که شاید هر اتفاقی رو برای آینده من رقم میزد. حمید کنارم نشست ، لبهاش رو با زبونش خیس کرد و با صدایی که سعی میکرد آرامش ساختگی خودش رو به من هم منتقل کنه ، شروع به حرف زدن کرد. -شاهرخ ، ازت میخوام که در تمام مدت این تحقیق ، تمام هوش و حواست به صدای من باشه ، اینجا هیچکس حق نداره بجز من با تو صحبت بکنه و تو هم حق نداری به صدایی غیر از صدای من گوش بدی ، تو کل مدتی که سفرت رو شروع میکنی ، ممکنه چیزهایی رو به چشم ببینی که درموردشون قبلا خوندی و یا حتی دیدی ، اما ممکنه چیزهای عجیبی رو هم تجربه بکنی ، بنابراین ، میخوام بدونی که ما کنارت هستیم و جای هیچ نگرانی برای تو وجود نداره ، تو قرار نیست هیچ آسیب فیزیکی ببینی و تمام بدنت کنار
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.