ذاشت.
ذاشت. کلافِ عشق پریماه انقدر در هم تنیده شده بود که با آواز و شعر باز نمیشد! لعنتی نثار خودش و دلش و ماژانِ پدرسوخته کرد. آواز خوندن و دلبری، این دخترِ سرکشِ اخیرا غمزده رو آروم نمیکرد. تو این چند ماه به چشم خودش آب شدن پریماه رو دیده بود. اما قولِ مردونه داده بود به سکوت. سرش میرفت اما قولش، شرفش بود. پس باید جور دیگه همه چیز رو حل میکرد، بعد فکری به حال به دست آوردنِ دل پریماه میکرد. دست به زانو زد و بلند شد، باید میرفت و هرطور شده گندی که زده شده بود رو درست میکرد. البته که از همه چیز راضی بود، همه چیز باب میل و تحت کنترلش پیش رفته بود جز پریشونی پریماه. امیررضا نبود اگر دلِ شکسته اش رو مرهم نمیشد. بلند شد و از خونه بیرون رفت، تو حیاط زمزمه ای نامفهوم شنید، صدای پریماه بود! دیوار کوتاه بود و با پریدن سرک کشید اما پریماه تو حیاطشون نبود! جون کند و به پشت بوم رفت. دیدش که تو بالکن کوچیک خونه شون، کنار تنگ ماهی هاش نشسته و آروم حرف میزنه. اما صداش خیلی آروم بود. لعنت! باید میرفت روی پشت بوم خونهی اون ها تا بشنوه! به جهنم که کسی میدید! آبرو و شرفش ۵ ماه پیش ریخته بود دیگه بدتر که نمیشد! مثل گربه از دیوار کوتاه بین دو بوم پرید و رفت روی بوم اون ها! رفت و به نزدیک ترین جا، بالای سر پریماه، رسید. نشست و گوش داد... پریماه: - نه پس میخواستی ناراحت باشی؟ جفتت بغلته، آبتم هی عوض میکنم، تو بالکن دست گربه بهتون نمیرسه و غذاتانم میدم. حسابی خوش به حالتون! فقط یه بدبختی دارید آنم منم! که میام و غرهامو به شما میزنم! میدانین به چی فکرم میره با دیدن شما؟ به روزای عاشقیمان با ماژان... قلب امیررضا فشرده شد! انقدر حواسش پرت شده بود که ماژانِ موزمار فرصتِ عاشقانه با پریماه پیدا کرده بود!! عصبی پلک فشرد. اِی لعنت به روحِ ماژان و ماژان دُرُست کُن! پریماه: - "ماژان عاشقم بود! مطمئنم! به جان آقاجانم معلوم بود از حرفا و چشماش. دستاش گرم بود و حرفاش... هِی... میدانم الان شوهرِ دیگری شده، اما خاطره هاش پَسِ سَر و تهِ دلم جا مانده. میگفت هیچوقت ازم دور نمیمانه... قسم میخورد به چشمام! وابسته ی هم بودیم. یواشکی قرارِ دیدار میچیدیم. خیلی دوستم داشت! اما یهو... یهو زندگیم خراب شد. اول امیررضا با جاسوسی و خیانت، رویای معلم شدن و آنهمه تلاشمو به باد داد، بعد ماژان با دل بریدن و رفتنش دلمو هزار تیکه کرد، هرچی پرسیدم چرا میری نگفت، حالا نگو دلش جای دیگه گیر کرده بود... خیلی سخته یکی دوسِت داشته باشه، دوسِت داشته باشه، دوسِت داشته باشه، یهو دیگه نداشته باشه! کاش آدما عوض نشن، اولش گرم، بعد سرد، خب تَرَک میخوره دلِ آدم، میشکنه! دیگه هم دل نمیشه..." بغضش ترکید و آروم هق زد و دل امیررضا مچاله شد. پریماه درد دل میکرد؟! از عشق اون ملعون میگفت؟! با ماهی های تُنگ؟! تنگ و دریا توی سرت بخوره امیررضا که محبوبت با ماهی درددل میکنه! بلند شد. باید میرفت شهر... گوشه ی حیاط، مادر توی سینی بزرگ عدس پاک میکرد. پریماه هم کنارش نشسته بود و حرف میزدن. مادر از همه چیز میگفت. همه چیز الّا ماژان و زنش... همین درز گرفتن خبرها، بدتر حس بدی میداد. کاش طبیعی رفتار میکرد... صدای زنگ خوردنِ درِ خونه بغلیشون، خونه ی امیررضا اینا اومد. خواهرِ کوچیکِ امیررضا به سمت در دوید و گفت: - آخ جون داداش امیررضا اومد! آخ جون! میخواست برام پشمک بخره. پریماه ناخواسته دهن کجی کرد. رو به مادر گفت: - خوب خجالت نکشیدن. هنوزم نمیدانم چرا آقاجان سیلی توی صورت امیررضا نزد. یا تو مادر! هیچ گلایه نکردی به مادرش.. انگار نه انگار جوری جوابِ تحقیقاتچی ها رو پس داده بود که تو تحقیقاتِ آزمونی که دو مرحله شو قبول شده بودم، ردم کردن! اصلا هیشکی دلش نسوخت! الهی همیشه گریون باشه! مادر اخمی کرد و گفت: -اِ! پریما! جَوون مردمو چکارش داری! تو که قبولم میشدی آقاجانت نمیذاشت بری، اصلا چقد دعوا داشتیم سر دانشگاه رفتن تو؟! نخیر! آقاجان هم دیگه داشت راضی میشد، بلد بودم راضیش کنم... مادر: - آقاجانتم راضی میشد اون پسره ماژان چی؟! مگه بهت نگفته بود زنِ خانه دار دلش میخواد؟ خب مردی که زنِ خانه دار بخواد، درس خواندن زنش به چه کار میاد؟! ماژان مرد نبود مادر! قول داد، زیرش زد. تازه به لطف امیررضای ملعون که من رد شده بودم، خانه دار! ولی بازم ماژان رفت و خیانت کرد... اون که درهرحال دلش با دخترخالش بود، لااقل من قبول میشدم سرم گرم میشد و برای خودم کسی میشدم... مادر غیظ کرد: - اینهمه زن تو خانه کار میکنن کسی نیستن دختر؟!حرف نسنجیده میزنی! اصلا ماژان که تمام شد، آقاجانت خودتو میکشتی هم اجازه نمیداد. پس هِی نشین این و آنو نفرین کن! میخوای کار کنی؟ خب دار قالی خالیه... چلّه بکش بباف! حصیر بافی کن! آشپزی یاد بگیر قشنگ.. اینهمه کار! فقط غُر بلدی بزنی؟! مادر انگار فقط زن رو تو پستوی خونه زن میدونست.
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.