رو میدونم که اگه بالای ساختمون بودم، خودم رو از شوق پرت میکردم پایین. زهرا، لطفا احساس حسا…
رو میدونم که اگه بالای ساختمون بودم، خودم رو از شوق پرت میکردم پایین. زهرا، لطفا احساس حسادت نکن… من واقعا شرمنده ام. پونزده سال پیش توی روستا همچین چیزایی نبود. اگه یه نگاه چپ به ناموس کسی می کردی سنگسارت می کردن. مطمئن باش اگه اینطوری نبود من بهت مثل پارمیدا نزدیک می شدم. چون تو زیباترین آدمی هستی که به نظرم پا روی این کره خاکی گذاشته. حتی الان که با پارمیدا جور شدم هم تو توی زیبایی ده هیچ شکستش میدی. شب توی خونه، پر استرس ترین ساعت ها رو گذروندم. شاید این پارت یکی از قسمت هایی باشه که قلب زهرا رو تیکه تیکه کنه. توی طول اون چند وقت یه بارم درباره این ماجرا دروغ نگفتم. پنهون کردم ولی دروغ نگفتم. وقتی بهم تکست میداد کجام، من سرکار بودم و بهش راست می گفتم. ولی اون به هیچ چیزی شک نکرد تا ازم بپرسه. ولی اون شب من اولین دروغم رو توی این ماجرا گفتم. -راستی همکارای جدیدمون برای فردا برنامه ریختن. +چه برنامه ای؟ -نه که این چند وقت خیلی پر فشار بوده، می خواستن یه روز رو ریکاوری کنن برای ادامه پروژه. +خب برنامه شون چیه؟ -برنامه اصلی کوهنوردی ولی طبیعت گردی و دوچرخه سواری هم هست. +اون موقع که یه هفته دیگه باید برای اینا ریکاوری کنن. -نه… ازشون تعهد کتبی گرفتم فرداش بیان سر ساختمون. +راستی چرا اینقدر دیر میگی؟ من چطوری آماده شم تا فردا؟ -مگه تو هم میای؟ +این یعنی اینکه نیام دیگه آره؟(با خنده) -آخه همه مجردی میان زهرا خانوم گل. +چیه مگه؟ -نمی خوام خیلی گیر بدم ولی خودت راحت نیستیا.(با خنده) و زهرا رو به همین راحتی پیچوندم. شاید اگه خیلی اصرار می کرد خط فکری این داستان جور دیگه ای پیش می رفت ولی همیشه بهم اعتماد داشت. متأسفم زهرا… این اولین دروغم به تو راجع به این مسئله بود؛ اگه کنجکاوی بدونی دروغام از کجا شروع شد. خیلی زود فردا شد. یادم اومد ماشین رو ندادم کارواش. ولی وقت کافی نداشتم. صبح اول وقت خودم یه آبی زدم بهش. دیگه فکر کردم کت و شلوار پوشیدن جایز نبود. یه تیپ تیره زمستانی با یه پالتوی کوتاه پوشیدم. برای رد گم کنی، گرمکن و کفش های اسپورت گرون قیمتم رو هم یه گوشه صندوق گذاشتم. چرخیدم و می خواستم سمت در ماشین برم که نگاهم به چهره زهرا توی چارچوب در خورد. خمیازه ای کشید و با خنده گفت:«با این تیپ میخوای بری کوهنوردی؟» رفتارای این چند وقتش برام تازه و مطبوع بود. انگار که فرق کرده بود. -گرم گن و کفشم رو گرفتم تو صندوق. +اون شکم مبارک رو تا شب چی کار می کنی؟ -به بچه ها سپردم یه چیزی بیارن. +از همون آشغالای سری قبل؟ و زهرا، تو غیب شدی. نمیدونم رفتی دنبال چی. ولی وقتی برگشتی سبد مسافرتی بزرگ مون دستت بود که به زور بلندش کرده بودی و من به محض دیدنت به سمتت دویدم. -چی کار می کنی دیوونه؟ +هیچی ببین… -آخه تو مگه جثه ات به این میخوره که بلندش کردی؟ +… -خوبه جاییت آسیب ببینه؟ -دیشب وقتی خوابیدی این غذاها رو درست کردم برای امروز. سبد رو ازش گرفتم و گذاشتمش زمین و درش رو باز کردم. یه عالمه ساندویچ بسته بندی شده توش بود. زهرا، اون موقع نه ولی الان که دارم اینا رو می نویسم، حس میکنم قلبم داره شکافته میشه. چطوری من اون موقع از اون حجم از بی رحمی خودم آب نشدم برم توی زمین؟ چطوری من اینقدر کور و دیوونه شده بودم؟ چطوری از خجالت جلوی پاهات زمین نخوردم؟ چطوری تونستم با غرور بی دلیلم اون رشته های وا رفته احساسم رو کنار هم نگه دارم؟ چطوری حتی بغض نکردم؟ من سبد رو ازت گرفتم و توی صندوق گذاشتمش. تو حتی فلاکس چایی آماده کرده بودی. تو حتی یکی دو کیلو تخمه گذاشته بودی. چطوری اصلا من روم شد تو رو بذارم و برم؟ چطوری تونستم به چشمات پشت کنم و استارت ماشین رو بزنم و با صدای سوت چرخ ها برم؟ یعنی به همین سادگی تونسته بودم همه چیز رو فراموش کنم؟ حرف پونزده ساله… پانزده سالی که زود گذشت ولی از ارزشش کم نمی کنه. چطوری حتی ازت تشکر نکردم؟ از تو، نورهایی برای برگشت به زندگی سابق مون ساطع می شد ولی انگار نور تو لای شلوغی این شهر و نورهای مصنوعی پارمیدا گم شد. از لابه لای ترافیک تهران خزیدم و ساعتای ده تقریبا سر ساختمون بودم. ماشین ساخت این پروژه حتی بدون من هم کار می کرد و این راضی کننده بود. یعنی همه برای کار از هیچ چیزی دریغ نمی کنن. روی ساختمون، همه همکارام به تیپ متفاوتم تیکه انداختن. با خنده بهشون گفتم که خشک شویی دیروز تعطیل بود. اونا هم گفتن تا اونجایی که اطلاع دارن باید تا الان بالای پنجاه ست کت و شلوار داشته باشم. جلسه ای نداشتم. ولی توی همون کافه همیشگی پلاس شدم و روزی رو به یاد آوردم که همه چی ازش شروع شد. ساعت ها گذشت. من قهوه خوردم. حساب کردم. در آخر قبل از خروج نیم بوت های ضخیم رو توی ماشین فسقلی ای که واکس میزد گذاشتم تا خوب برق بزنن. همه چیز راجع به اون کافه ب
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.