زمانی که همهچی درست شده بود و داشتیم میکندیم و میرفتیم از اون جهنمدره. مشکلی هم نداشت …
زمانی که همهچی درست شده بود و داشتیم میکندیم و میرفتیم از اون جهنمدره. مشکلی هم نداشت که من ازش بیخبر باشم. تنها مشکل زندگیش یه پدر به شدت طمعکار و خسیس و شکاک بود که زیادی رو مخ امیر بود و زیاد مادرش رو اذیت میکرد. ولی از وقتی که امیر بزرگ شده بود و تو روش وایمیستاد دیگه اونم مثل قبل نمونده بود و بهتر شده بود. حتی تصور اینکه بخاطر عذابوجدان و پشیمونی از کاری که کرده بودیم خودش رو بکشه هم غیرممکن بود و اصلاً تو کتم نمیرفت. قطعاً یه چیزی این وسط وجود داشت که ما ازش بیخبر بودیم… خواستم برگردم و تهتوی قضیه رو در بیارم که بچهها مانع شدن و نذاشتن. با عصبانیت گفتم: «من تا با چشم خودم نبینم باورم نمیشه. محاله امیر این کار رو بکنه، من اونو بیشتر از همهتون میشناسم و اون آدم این کار نیست…» هیوا گفت: «کرده داداش کرده؛ امیر این کار رو کرده و با دستهای خودش، خودش رو ازمون گرفته…» گفتم: «ولی…» رامیار حرفم رو قطع کرد و با عصبانیت گفت: «رضا تمومش کن. امیر مرده و با برگشتن تو هم زنده نمیشه. اون از اولشم با این کار موافق نبود و همیشه عذاب وجدان داشت ولی بروزش نمیداد. این اواخر بارها به من گفته بود دیگه حس خوبی به خودش نداره و از این آدم وحشیای که بهش تبدیل شده بیزاره. امیر خودخواهی کرد و برای راحتی خودش، زندگی خانواده و دوستاش رو از اینی که هست سختتر کرد…» پریسا گفت: «شاید مرگ براش از ادامهی این قصه آسونتر بوده… میدونم که الان تو سختترین شرایط زندگیتون هستید و میفهمم چه فشاری روتونه. ولی به تصمیمی که گرفته احترام بذارید و بپذیریدش. شما جای اون نبودید و نمیدونید که اون تو درونش چه جنگهایی با خودش داشته و چی باعث شده همچین تصمیمی بگیره. شما باید مسیرتون رو ادامه بدید و کم نیارید. با اینجا موندن و برگشتن چیزی درست نمیشه و ممکنه همهچی از اینی که هست بدتر بشه. تا اینجاش رو اومدید و فقط یه پله مونده که تمومش کنید. باید احساس رو کنار بذارید و مثل قبل منطقی عمل کنید. وقتی رسیدیم اونور آب و آبها از آسیاب افتاد، به اندازهی کافی وقت برای عزاداری دارید…» بعد به سمتم اومد و در حالی که دستش رو به سمتم دراز کرده بود که بلندم کنه گفت: «الان وقت کم آوردن نیست رضا، این تازه اولشه و زندگی هیچوقت اونجوری که ما میخوایم و پیشبینی میکنیم پیش نمیره، پس باید طاقت بیاری…» حالم حال یعقوبی بود که یوسف و بنیامینش رو با هم از دست داده بود و نمیدونست برای کدومشون عزاداری کنه… اون شب رو هرجوری که بود گذروندیم و سالم رسیدیم اونور آب… سه ماه بعد… هیوا با پریسا رفت. قرار بود تموم شهرهای ترکیه رو دنبال دخترِ پریسا بگردن. من و رامیار و آرتیکا هم موقتاً تو یکی از شهرهای ترکیه موندگار شدیم. بعد از اون اتفاقات دلم یه تنهایی مطلق میخواست. به دور از هر آدمی که برام یادگار اون روزها باشه. هیوا و پریسا که نبودن، شبا هم تو رستورانی که اونجا کار میکردم میخوابیدم که تا حد ممکن از رامیار و آرتیکا دور باشم؛ چون اونا برام تداعیگر خاطرات تلخ گذشته بودن و با هر بار دیدنشون بیشتر جای خالی امیر و درسا رو احساس میکردم. تو اون رستوران یه دختر ایرانی کار میکرد که باهاش ارتباط نزدیکی داشتم و برام یه راه فرار از خاطرات درسا و دلتنگی امیر بود. نمیدونستم دوسش دارم یا نه و قراره رابطهام باهاش تا کجا پیش بره، فقط میدونستم که تو اون بازهی زمانی به بودن یه زن تو زندگیم نیاز دارم… اسمش شیما بود! شیما به اندازهی درسا خوشگل نبود و خیلی معمولی بود. موهاش لخت و چشم و ابروش مشکی و خاص نبود. اندامش بهبه و چهچه نداشت؛ ولی دخترِ خوبی بود و ذاتِ قشنگی داشت. مهمتر از همهی اینا این بود که مثل من تنها بود و به یه همدم نیاز داشت… تازه داشتم یکم با شرایط کنار میومدم، که روزگار آس نهاییش رو برام رو کرد و بهم نشون داد که همیشه یه بدترش هم وجود داره! دمدمای غروب بود که آرتیکا با حال آشفته و سر و صورت خونی اومده بود رستوران و میخواست باهام حرف بزنه. با صاحب کارم هماهنگ کردم و یک ساعت مرخصی گرفتم و رفتیم تو پارکی که همون نزدیکیها بود نشستیم. با تعجب پرسیدم: «سر و صورتت چی شده؟ رامیار کجاست؟ باز چه اتفاقی افتاده؟» گفت: «نگران اون نباش. اتفاقی براش نیفتاده.» گفتم: «اون؟! دعواتون شده؟ نکنه این بلا رو رامیار سرت آورده؟» سرش رو پایین انداخت و با بغض گفت: «آره رامیار سرم آورده!» تعجبم بیشتر شد و گفتم: «مگه میشه؟ رامیار آزارش به یه مورچه هم نمیرسه و تو دعوا هم تا نخوره نمیزنه که بعداً عذاب وجدان نگیره. چی باعث شده که اینجوری دعواتون بشه و کار به کتک کاری بکشه؟» خواست حرف بزنه، که بغضاش مانع شد. اونقدر بغض تو گلوش بود که صداش بالا نمیومد. معلوم بود که بغضاش کهنهست
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.