زندگی نیزههاش رو توی قلبم فرو میکرد. دلم نمیخواست باور کنم. شاید همهش یه خواب بود. ول…
زندگی نیزههاش رو توی قلبم فرو میکرد. دلم نمیخواست باور کنم. شاید همهش یه خواب بود. ولی حسهایی که داشتم و دردایی که میکشیدم، توی خواب هم به اندازهی واقعیت دردناک نبودن. احساس میکردم از پشت بهم خنجر زدن. کَسی که تنها کَسم رو براش فدا کردم، بهم پشت کرد. دیگه زندگی چه معنایی داره وقتی کسی پیشت نباشه؟ وقتی که همهی دردا روی کولهبار غمت جمع بشن؟ وقتی که مرگ برات با ارزشتر بشه. دیگه مهم نیست. جایی که نتونی به هیچکس دل ببندی. هر کاری بخوای بکنی هم باعث یادآوری زخمهای گذشته میشه و دوباره خون ازشون جاری میشه. به سختی پلهها رو پایین رفتم. صدای یه پیام من رو از رفتن منصرف کرد. برگشتم و گوشیم رو برداشتم. بدون اتلاف وقت پیام رو باز کردم: پدرمون رو کُشتی! چندین سال قبل پدرمون با مادر من ازدواج کرد. ازدواجی که کَسی قرار نبود ازش باخبر بشه. اون رابطهی برای پدرت، فقط یه هوس بود؛ اما برای مادرم چیزی بود که بهش امید زندگی کردن میداد. مادرم عاشقانه پدرت رو دوست داشت. البته اینا همهش چیزاییه که مادرم تعریف کرده. یه سال که از اون رابطه می گذره، پدرت ما رو ول میکنه. البته بیخبر از اینکه قراره یه یادگاری رو توی شکم مادرم جا بذاره. به خاطر اینکه کمی از عذاب وجدان نداشتهش کم بشه، یه مقدار پولی رو هم برای مادرم جا میذاره به شرط اینکه چیزی از این رابطه نگه. انگاری عشق رو با پول میشه خرید. بعد از مدتها پیداتون کردم. با اولین نگاهم و با عکسایی که مادرم بهم نشون داده بود، فهمیدم خودشه. همون کسی که چشماش رو به ارث برام گذاشته بود. اینقدر ازش متنفر بودم که دلم میخواست همونجا بکشمش. صبر کردم. خیلی صبر کردم. میخواستم درد کشیدن خودش و اطرافیانش رو ببینم. مادرم زیر خاک بود و دلیل مرگش، زنده روی خاک راه میرفت. تو رو هم پیدا کردم. اینقدر زیر نظرت داشتم که حتی میتونم بهت بگم قبل از اینکه بشناسمت و تو رو عاشق خودم کنم میدونستم کجا میری و کجا میای. میخواستم دردی که مادرم کشیده بود رو تو هم بکشی. آخر پیامش با بیرحمی تمام نوشته بود که: “زندگی بیرحمه. مرسی از اینکه کارم رو انجام دادی…” دنیا دور سرم میچرخید. نفسام بالا نمیاومد. اشکام یه ریز داشتن از چشمام سرازیر میشدن. زندگیم یه شبه وارونه شده بود. روی زمین افتادم. دیگه هیچی رو ندیدم. بیدار شدم. سفیدی اتاق چشمام رو اذیت میکرد. هیچ پنجرهای توی اتاق نبود. خواستم بلند بشم که متوجه شدم دست و پاهام رو به تخت بستن و یه لباس سفیدرنگ تنم کردن. نفس عمیقی کشیدم و چشمام رو به سقف سفید اتاق دوختم. شاید بالای سقف اتاق یه ابر تیره و تار بود. آریوِدِرچی نوشته: هیچکس
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.