زنه. در باز کردم و ستاره رو به داخل راه دادم، میون حیاط ایستاده بود و مثل همون روز اول چند…
زنه. در باز کردم و ستاره رو به داخل راه دادم، میون حیاط ایستاده بود و مثل همون روز اول چند تا نفس عمیق کشید و پاشو داخل خونه گذاشت. از ریخت و قیافش بهتون نگم که چیزی واسه توضیح نداره، یه دختر جوون لاغر مردنی که رنگی به روش نمونده و توی یه دست مانتو شلوار مشکی که به تنش زار میزنن و اگه دروغ نگم مال خودش نبودن، موهای دو طرف سرش همونایی که از شقیقههاش شروع شده بودند یکی در میون سفید شده بودند اما هنوزم بدون آرایش و با همین ریخت چرک و صورت مادرمردهش بازم به خیلی از دخترایی که توی عمرم دیدم میرزه. +سلامت کو دختر، چه عجب از این طرفا! وقتی دیدم جوابی نداد، سرکی به پشت سرش کشیدم و پرسیدم: ترانه کجاست؟ بعداً میاد؟ بغضش شکست و خودشو تو آغوش رها انداخت و با گریه گفت: کشتنش! با اینکه احساس میکردم سالهاست که چیزی به نام قلب توی وجودم ندارم، توی سینهام دردی نشست و تیری به پشت گردنم کشید که سرمو داغ کرد. گریه ستاره شدت گرفت و جواب تمام سوالاتمو با نمیدونم و چهمیدونم داد، تنها چیزی که دستگیرم شد این بود که از خاکسپاری برمیگرده و حال رفتن به خونهشو نداشته. رها با ستاره همصدا گریه میکردن و دخترای خونه رو دور خودشون جمع کرده بودند، میون همه گریهها و صداها، به این فکر میکردم که همیشه دلم میخواست اونا توی زندگی ببازن و برگردن اینجا، یا که اونقدر غرق خوشبختی بشن که یاد اینجا نکنن! نمیدونم دلم چی می خواست یا اصلاً از برگشت ستاره با این حالش خوشحال بودم یا ناراحت! اما میدونم اصلاً همچنین سرنوشتی رو برای هیچ کسی علیالخصوص دختری مثل ترانه نمیخواستم و از ته دلم براش ناراحت بودم. دخترا کمکم به اتاقشون رفتن و طبق خواست ستاره اتاق ترانه رو خالی کردم و گذاشتم تو تنهایی یکم اونجا آروم بگیره و داغ دلش سردتر بشه. بین اون همه زن، رها تنها کسی بود که هنوزم اشک از چشماش میریخت و سر بینیش پف کرده و قرمز شده بود، گهگاه آب بینیشو بالا می کشید، همیشه برام عشق بین رها و ستاره عجیب بود، اما دیدن یه گندهبک دومتری با وزن بالای صد و سی چهل کیلو که یه محل ازش حساب میبرن و یجورایی بخاطر ترس از اون، توی این سالا مردی جرأت نکرده اینجا لات بازی در بیاره و یه تنه چند نفرو حریفه، اینکه مثل یه بچه گریه کنه و با یه دستمال مچاله توی دستش اشک چشم و بینیش پاک کنه مسخره بنظرم میومد. با بخواب رفتن ستاره خونه از تک و تا افتاد و حتی کُس دادنا هم، تقریباً تو سکوت انجام میشدن و همه میخواستن ستاره بتونه چند ساعتی بخوابه. توی اون ساعتا به فاصله اومدن و رفتن ستاره از اینجا فکر میکردم، میتونستم تموم لحظههایی که توی چشماش نگاه کردم و چیزی جز نفرت از من توشون نبود فکر کنم، به خوشحالی موقع رفتنش که لبخند شیرینی به لب داشت، درست شبیه آزاد شدن یه زندانی، نمیتونم تصور کنم چقدر عرصه بهش تنگ اومده که برای فرار از مشکلاتش به من و این فاحشهخونه پناه آورده و نمیتونم هیچوقت بفهمم چی کشیده. به روزای اول فکر میکنم، ستاره همون دختری که با وجود جثه نحیف و لاغرش، کاری کرد که من تحسینش کنم، ستاره مثل ماهی کوچولو توی این دریا خروشان بود که برخلاف موجها شنا کرد و بیشتر از یک ماه باهاشون جنگید، روزی که آوردمش بهش قول دادم تا کرایه اتاق بده کسی نمیتونه نزدیکش بشه، از فردای اون روز با سر شکسته، شروع کرد کل تهرون زیر پاش گذاشتن، توی هر سوراخی سرک کشید که یه کار گیر بیاره. درست یادم نیست چند تا کار انجام داد اما یادمه از کلفتی و کارگری بگیر تا آشغالجمعکنی، یه روزایی که کاری واسش نبود سر چهارراه گدایی میکرد تا پول اتاقشو جور کنه، بعضی موقع ها میومد با صورت زخمی و پای لنگون، انگار توی قلمروی گداها و آشغالگردا واسه اون جایی نبود، بعضی موقع ها حتی اندازه پول اتاقش نتونسته بود کار کنه، اگه رها نبود باید آواره خیابونا میشد. رها روزایی که چه پول کم داشت چه نداشت، جبرانش میکرد، سهم نصف و نیمهای از غذای خودشو به ستاره می داد تا از گرسنگی نمیره، ستاره بارای اول تموم محبت رها رو بدبینانه میدید و بهسختی قبول میکرد، چون اگه همون یه وعده غذا توی روز نمیخورد احتمالاً تلف میشد، بعد یهمدت فهمید رها واقعاً از هر برادری برادرتره، از هر مردی مردتره ، تو روزایی که هیچکسی حق ورود به اتاقشو نداشت، رها براش غذا می برد و حالشو میپرسید و چند لحظهای ستاره رو از اون حال بد درمیورد و بلندبلند می خندیدند. رها اینجا واسه همه برادری میکرد اما ستاره رو یجور دیگه میدید، انگار یه نسبت خونی نانوشته دارن، بعد یهمدت برای اولینبار دیدم لبخند میزنه، یه شغل خوب به عنوان منشی مطب یه دکتر پیدا کرده بود، اونقدر خوشحال بود که با دمش گردو میشکست و از برنامهش واسه آینده میگفت، از اینکه قراره تو اولین فرصت از اینجا بره و هر جای تهرون ک
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.