سلام بابا... خوبین شما... دلم براتون تنگ شده... آره... همه کارامو امروز انجام دادم... انشا…
سلام بابا... خوبین شما... دلم براتون تنگ شده... آره... همه کارامو امروز انجام دادم... انشاالله... خوبه.... به اونم خیلی زحمت دادم... خیلی پسر پاکیه... خدا حفظش کنه... ممنون... حتما شما هم ازش تشکر کنین... خیلی تو زحمت افتاده...." همین طور که داشت به پدرش توضیح میداد، قند تو دل من آب میشد... دیگه بندو آب داده بودم... فهمیده بودم که دلمو باخته م... خلاصه دو ماه گذشت و من دیگه آیلار رو نمی دیدم... مگر گاه به گاه حالشو تلفنی می پرسیدم... یه روز زنگ زد و بعد احوالپرسی های معمول با اون صدای نازش گفت:" بچه ها همشون دارن میرن بیرون من تنها میمونم... دلمم نمیخواد با دوست پسراشون که میرن منم باهاشون باشم... میشه امروز منو چند ساعتی همراهی کنین آقا آریَن؟!" ... منم که از خدام ود یه بار دیگه اون صورت ماه رو ببینم قبول کردم... از جلو دانشکده شون سوارش کردم و بعد از سه چهار ساعت گردش؛ بالاخره رفتیم خونه... اصرار کرد که:" من نمیخواستم زحمتتون بدم... خوابگاه میبردینم خُب"... منم گفتم:"نه بابا چه زحمتی... خونه خودتونه... اونجا حوصلتون سر میره... حالا چندتا فیلم ببینید... از خودتون پذیرایی کنید، شنبه اول صبح میبرمتون..."... یکم جا خورد... دختر تیزی بود و فهمیده بود که من هم علاقه زیادی بهش دارم... اینبار هنوز برق چشمانش از میان نرفته بود... اینبار آبجی خطاب نشده بود... ناگاه گفت:"آقا آرین کتاب خوب چی دارید؟!..." ... گفتم:" راستش بستگی داره چه ژانری مورد علاقتون باشه... کتابخونه روبروتونه... هرکدومارو میخواین بردارین..."... گفت:" یه چیزی که خودتون خوندین و خوشتون اومده رو به یاد ندارید؟" ... گفتم:" جنایت و مکافات داستایوسکی رو پیشنهاد میکنم"... خلاصه کتاب رو بهش دادمو خودم رفتم تو اتاقم بخوابم... فردا وقتی از خواب بیدار شدم یک میز صبحانه کامل چیده شده بود و آیلار منتظر مونده بود که من بیدار شم... خیلی جا خوردم و بعد کلی تشکر نظرشو راجع به کتاب پرسیدم... آیلار گفت: کتاب خیلی عجبیه... نه راسکولنیکوف رو میشه مقصر دونست و نه سونیا رو... سونیای بیچاره... نظرتون راجع به کارش میکرد چیه؟!"... منم خیلی رک گفتم:" سونیا چاره ای نداشت... نمیشه سونیا رو روسپی دونست... اون خواهر برادرش براش مهم بودن... راسکولنیکوف هم خیلی شجاع بوده که سونیا رو بعد از اون همه ماجرا و رنج پذیرفته... از این مردا کم پیدا میشه... اونم میتونست کارشو بکنه و بره ولی عشق رو انتخاب کرد... سونیا بیگناهه و از نظر من دوشیزه س..."... بعد گفتم:"راستی چرا منتظر من موندین؟... شرمنده کردین منو که..." ... یه دفعه خیلی ریز خندید و گفت:" منتظر نموندم که... ناسلامتی من دارم پزشک میشم..."... منم جا خوردم و خندیدم... اون روز هم گذشت و دوره امتحانات هم تموم شد... من و آیلار رفتیم گنبد و علی بیگ هم کلی منو تحویل گرفت و دوباره چند روزی با پدر و مادرم و البته اوکتای و رفقام گذروندم... ترم دو خیلی زود از راه رسید و هر دو به تهران برگشتیم... در زمستان پر برف آن سال؛ روزی که دانشگاه تا ده روز تعطیل شده بود؛ آیلار را دوباره به خانه آوردم... هنوز برخوردمان با احترامات سابق بود و هنوز او مشغول کتاب خواندن و صحبت با من در باره موضوع کتاب ها بود... یک روز به سرش زد و گفت:" برف بازی کردین تاحالا؟"... گفتم:" من؟... نه بابا من حوصله ندارترین آدم دنیا بودم..."... گفت:" حالا یه بار که هزار بار نمیشه"... گفتم:" یعنی میگین بریم برف بازی ؟"... گفت:"آره تو همین حیاط..."... من هم موافقت کردم و قند تو دلم آب میشد که دارم صمیمی تر میشم ولی حد حودمو میدونستم... رفتیم برف بازی و حسابی برف زدیم سر و کله هم و خندیدیم تا اینکه موقع برگشتن داخل خونه، یه دفعه پای آیلار لیز خورد و داشت می افتاد که من سریع گرفتمش و افتاد تو بغل من... یه لحظه چشامون تو هم قفل شد و من سریع ماجرا رو جمع کردم و گفتم:"حاتون خوبه؟"... آیلار هم که از خجالت سرخ شده بود گفت:" م م من خوبم"... شب شد و هرکس رفت اتاق خودش بخوابه... هنوز چند دقیقه نشده بود که چراغا رو خاموش کرده بودیم که متوجه شدم کسی دستگیره در اتاق منو باز کرده و آروم داره میاد تو ... مطمئن شدم که دزده وقتی داشت میومد بالای سرم که کارمو یکسره کنه؛ سریع چرخیدم و افتادم روش که یکهو ماتم برد... آیلار بود... با لباس شبی کوتاه و آرایش ملایمی که زیر نور شب خواب؛ زیبایی بینظیری بهش می بخشید... ماتم برده بود و آیلار هم فقط در چشمان سیاه من چشم دوخته بود... گفتم:"داری چیکار میکنی؟! تو امانتی دست من دختر... علی بیک چی فکر میکنه آخه؟"... یکدفعه زد زیر گریه و با صدای بلند و بغض آلودی گفت:" تو خیلی خودخواهی... بیرحم... این همه مدت دوستت داشتم و تو یه ذره هم بهم توجه نکردی... از همون روزیکه دیدمت، عاشقت شدم... تو تنها کسی هستی که انقدر اعتماد خونواده منو داره... نامرد... تو یه ذره هم بهم توجه نک
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.