سپری کردم.
سپری کردم. اون روز من اولین بار مرگ رو تجربه کردم. حرفای اون آرایشگر مسخره در مورد مدل ابرو ها و رنگ موهام، اصلا برام مهم نبود. حتی وقتی صورتم رو بند انداخت متوجه دردش نشدم. تو دلم میگفتم: امشبم میگذره ولی من که به این وصلت راضی نمیشم.. شب مثل یه ربات آهنی روی صندلی نشسته بودم و نگاه های سنگین رضا و خانواده ش داشت آزارم میداد. کلافه با ناخن دسته ی صندلی رو میخراشیدم و فکرم فقط پیش کامران بود. مسخره به نظر میرسید که توی اون لحظه آرزو میکردم، الان توی اتاق بی رنگ و روی اون، توی اون پایینا باشم. نه تو این خونه ی مجلل و این مراسم مسخره که برام عینه قفسه. روزها میگذشت و هر روز بیشتر از کامران دور میشدم. حتی جواب زنگ های گاه و بی گاهش رو هم نمیدادم. من واقعا عاشقش بودم و این عشق چیزی نبود که کتمانش کنم. متوجه شده بودم بابا چقدر روی این وصلت اصرار داره. حتی هدیه های جورباجور و پر رنگ و لعابی هم که رضا برام میفرستاد نمیتونست نظرم رو جلب کنه. کامران...کامران... فکرم انگار توی بغل مردونش گیر کرده بود. اون هیچوقت برام هدیه ای نگرفته بود. جز چندتا شاخه گل که یه روز به دور از چشمنگهبان پارک برام کش رفت. یادش بخیر چقدر اون روز دویدیم. خندیدم و تو جاهای خلوت باهم ور رفتیم. هنوزم اونگل هارو نگه داشتم. به سمت دراور گوشه ی اتاقم رفتم. کشوی دوم و باز کردم و از توی اون پلاستیک دسته دار شاخه ی پلاسیده و خشک شده ی گل رز رو بیرون آورم. عمیقا بو کشیدم و رایحه ی بی نهایت شامه نوازش مستم میکرد. هنوزم برام به خوشبویی روز اول بود." نمیتونستم روی نوشتن تمرکز کنم. فکرم نمیتونست آروم بگیره، خودکار رو لای صفحه ی دفتر گذاشتم و بلند شدم. نزدیک در شدم و گوشم رو به اون چسبوندم. هیچ صدایی نمیومد. انگار رضا هنوزم برنگشته بود. وقتایی که ترانه بی تابی میکرد اون رو با خودش میبرد گردش. مثل امروز... میترسیدم که یه زن دیگه جای مادر رو برای دخترم پر کنه. این فکرا من رو مثله یه تیکه گوشت بی مصرف میکرد. احساس ضعف میکردم. همیشه همین وقتا در باز میشد و رضا با اون چهره ی درهم کشیده ش سینی غذارو میاورد توی اتاق، بعدم بدون هیچ حرفی میرفت و در رو میبست. هیچ وقت به اون غذا ها میلی نداشتم. اون نمیخواست من بمیرم. فقط میخواست زیر شکنجه های روحی له کنه من رو. امشب عجیب ضعف داشتم. دوست داشتم طعم برنج رو زیر دندونام حس کنم. بوی نون داغ و ریحون. آب سرد و گوشت سرخ کرده. چیزی بود که واقعا بهش نیاز داشتم. رفتم و توی آینه به خودم نگاه کردم. شبیه هرچیزی بودم جز یه زن. من کسی که زمانی به زیباییم میبالیدم. کسی که یه زمانی همه دنبال این بودن که حتی بهشون محل بدم. حالا سال ها فاصله داشتم از چیزی که بودم. صدای در خونه به گوشم خورد. تونستم صدای خنده های ترانه رو تشخیص بدم... بالاخره برگشتن..... نوشته: lovelygrl
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.