سکینه زیر چشمی یه نگاهی بهم کرد و به بقیه اشاره کرد که برن بیرون . بعد اومدن کنارم نشست و …
سکینه زیر چشمی یه نگاهی بهم کرد و به بقیه اشاره کرد که برن بیرون . بعد اومدن کنارم نشست و در حالی که داشت معاینهم میکرد گفت : خب بگو شهاب ، چیشد که حالت بهم خورد ؟ گفتم : این حال و روز از بیماری نیست ، از بیزاریه . بیزاری از این زندگی کوفتی دوزاری . سکینه گفت : حتما باید اتفاق خیلی بدی افتاده باشه که اینطور حرف میزنی . گفتم : اتفاق بد ، بدبختی ، دلتنگی ، دلگیری ، بیتقدیری ، عاشقی و ناگزیری . لبخند زد و گفت : پس با این اوضاع باید بهجای دارو برات بغلِ معشوقت رو تجویز کنم . با تاسف گفتم : وقتی آدم میشنوه یکی از نزدیکترین دوستاش کشته شده چه حالی باید بهش دست بده ؟ سکینه گفت : خب ، همین حالی که تو داری . گفتم : خانوم دکتر ؛ بیخیال این تن ، بیخیال این سر و دست و بدن . تو دفتر دستک های شما هیچ دوایی برای این دل پیدا نمیشه ؟ سرش رو به یه طرف متمایل کرد و گفت : دلتنگی اگه دوا داشت که دیگه دلتنگی نبود جانِ دل . اینهمه سال طبابت کردم و نهایتا فهمیدم دردی که همه مردم این آب و خاک ازش مینالن درد حناق و تراخم و تیفوس و مرض های آب و گِل نیست ، دردِ دله . دردی که نه دوا داره و نه درمون ؛ شاید بشه کنترلش کرد ؛ ولی درمون ، نه . خاستگاه تمام گیر و گرفتاری های اولاد آدم ، عشقه . عشق به خاک و میهن ، عشق به مادر ، عشق به مال و اموال و عشق به همنشین . تا دلت بخواد این مرز و بوم پر از عاشق و معشوقه ، تو این عاشق و معشوق ها هم آدمای ناکام فت و فراوونن ؛ آدمایی که به شوق وصال دل بستن و آخر ماجرا پشیزی بهشون نرسید . حکایت خیلی از ماست ، به قولی عاشق که میشدیم فکر میکردیم اگه به عشقمون نرسیم میمیریم ؛ ولی نه رسیدیم ، نه مُردیم . مشکلات ما از اینجا شروع شد که از قدیم و ندیم بزرگای مُلک و ملت عین یابو ، عشق رو تبدیل کردن به تابو ؛ من درسم رو تو باغچهسرا شروع کردم ؛ توی شوروی ، ولی سربند اتفاقات خانوادگی اجبارا برگشتم به وطن . درسته نتونستم تو آمریکا و بریتانیا یا هرکدوم از کشورای اروپا تحصیل طب کنم اما عوضش مرض های میهنی رو بیشتر شناختم . حماقت لاعلاج ، پیروی کورکورانه ، به چاه افتادن خودخواسته ، تعصب نابهجا و هزار دردی که نسخه درمانش حالا حالا ها به دست هیچ پزشکی نمیافته . روح ما از همینجا بیمار میشه ، از همینجا که مهمترین نیاز های جسمی و روحیمون تبدیل میشه به تابو و دم زدن ازش میشه کار آدمی که اهل هوسه و هوا ، آدمی که بی شرمه و بیحیا ؛ به حکم عالمین اهل ظلم و ریا ، نوا میشه بینوا و صدا میشه بیصدا ؛ آدم عاشق عاشقه و فارغ از دنیا و مافیها ، ولی یه ملای خشک مغز بیدل که از اول ندای اعدام و نابودی و نوای مرگ و نیستی و صدای بیرحمی و خشونت و اذان پستی و رذالت تو گوشش خوندن ، چه میفهمه عشق و علاقه و دلتنگی چیه ؟ گفتم : درسته ، احساس یه آدم دلتنگ رو فقط اون پرندهای درک میکنه که بعد عمری پر زدن تو آسمون آبی ، بالش میشکنه ؛ بعد اونوقت اون پرنده با حسرت به آسمون نگاه میکنه . من الان اون پرندهم ، رفتم تو آسمون آبی ، با جفتم توش بال زدم و اوج گرفتم ولی تو سرنوشتساز ترین لحظه بالم شکست و از عرش سقوط کردم به فرش . امان از دل خانوم پری ، دردِ دل دردیه که نه میکشه و خلاص میکنه ، نه شفا میده و علاج میکنه ؛ فقط زجر میده و عذاب و زجر و عذاب . سکینه گفت : خلاصه ، هزارتا حکیم و طبیب هم بیاد تو کار این دل حیرون میمونه و سرگردون . خب شوخی که نیست ؛ دله ، نه سبزیمیدون یا پاتوق الوات آوازهخون که هرکی بیاد و بره بیجواز و اجازه . بخاطر فشار احساسی فشار خونت افت کرد و حالت بهم خورد ، بیشتر حواست به خودت باشه پسر . مواظب دردات باش ، اون دردایی که هیچوقت تو برگه های معاینه و آزمایش نوشته نمیشه . ◇ ◇ ◇ نزدیک ظهر بود که رسیدیم بابل ، هوا ابری بود ، مثل دل من ؛ از جلوی فوج فوج سرباز روس رد شدیم و رسیدیم خونه مادربزرگ . به کمک الیاس از ماشین پیاده شدم و راه افتادیم سمت خونه ؛ الیاس همینطور اشک میریخت ، اما گریه من تموم شده بود ، شاید اشکم خشک شده بود . وقتی رفتیم توی خونه دیدم طاها هم اومده و روی مبل نشسته و سرش رو گرفته بین دوتا دستاش و داره گریه میکنه . تا مارو دید دوید سمتمون ، بغلمون کرد و با صدای بلند گریه کرد ؛ الیاس هم گریه میکرد . اما بهت من نمیذاشت گریه کنم ، نمیذاشت هیچ احساسی رو بتونم از خودم بروز بدم . بعدازظهر هادی رو بردیم آرامگاه و خاکش کردیم ، اطراف آرامگاه پر از درخت بود ؛ تاریک ، تیره ، افسرده ؛ شایدم بخاطر حال من اینطوری بنظرم میرسید . موقع دفن کردن وقتی هادی رو گذاشتن توی قبر ، من و الیاس و طاها و حکیمه خانوم اطراف قبر نشسته بودیم . چندباری حکیمه خانوم میخواست خودشو بندازه توی قبر که جلوشو گرفتن .
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.