شد.
شد. بالا که نشستیم، لندکروز پشت شیشههای سراسری پارک شده بود، و ما روبهروی هم. اشکان دفترچهای بیرون آورد، خودکاری توی دستش چرخوند و گفت: – خب خانم خاص… بیایم یه ارزیابی اولیه از شرایط فعلی داشته باشیم. خندیدم، انگار همهی اون تماسهای دایرکت و واتساپ، یه دفعه تبدیل شده بودن به یه بازی واقعی. – حالا این جلسهمون مشاورهست یا شوآف؟ – هر دو. ولی من فقط با چشم نمیسنجما. اجازه بدی، لمس هم لازمه. البته اگه راحتی… کمی مردد نگاش کردم. نه در نگاهش لحن لوسی بود، نه طعنهای. فقط یه پرسش حرفهای، با لایهای از توجهی که فراتر از بدن بود. تأیید کردم با یه تکون سر. اول با دو انگشت، پشت بازوم رو گرفت. خیلی نرم. انگار داشت وزن و بافت پوستم رو میسنجد. گفت: – بازوها بهخاطر ساختار طبیعیتون فرم خوبی داره. فقط کمی افتادگی رو باید با تمرین اصلاح کنیم. ژنتیکت خیلی باهوشه، انگار میدونه چطور چاق شی که هنوز قشنگ باشه. بعد دستش آروم اومد سمت ران پام. از بالای زانو گرفت، فشار ملایمی داد، بعد گفت: – این بخش… نه سفتِ سفت، نه ول. کاملاً جای کار داره ولی ساختارش بهطرز عجیبی خوشفرمه. فقط احتیاج به کانتور داره. لبم لرزید. نه از ترس، از گرمایی که داشت توی تنم میپیچید. نگاش کردم. لبخندش نرم بود. حتی شیطنتش هم یه جور لطافت داشت. بعد دستش بهاحتیاط و احترام، از کنار صندلی، پشت کمرم رد شد. گفت: – اگه اجازه بدی، پایین کمرت… جاییه که بهنظرم بخش طلایی اندامت رو مشخص میکنه. بازم فقط سر تکون دادم. حالا دیگه مقاومت ذهنیم مثل قند توی چای داغ داشت حل میشد. انگشتاش آروم روی گودی کمرم نشست، فقط چند ثانیه. بعد بدون عجله، انگشت شستش روی انحنای پهلوم کشیده شد و گفت: – این بدن… سخته باور کنی مادر دو تا بچهست. ولی مریم… تو یه جادوی پنهان توی فرم بدنت داری که فقط باید از خواب بیدارش کنیم. یه لحظه مکث کرد. صداش آروم و خفه شده بود. نگاهمو که دید، فهمید لرزش چشمام از چیه. نزدیکتر شد، اما نه برای بوسه یا جسارت بیشتر. فقط به اندازه چند سانت، جوری که صداش بشه بخشی از نفسم: – اگه بدونی چقدر جذابتر از تصوراتم بودی… هیچوقت توی دایرکت نگهت نمیداشتم. همچنان نگاش میکردم. دستم هنوز بین دستاش بود. نه عقب کشیدم، نه جلو رفتم. لحظهای سکوت افتاد. بعد، صدای پیام واتساپ از گوشیم پخش شد. یه لحظه همهچیز ایستاد. نگاهم از چشمهای اشکان جدا شد، رفتم سمت گوشی… “رضا: رسیدی عزیزم؟ همهچی خوبه؟” دستم لرزید. دنیام دو پاره شد… یک پاره، گرم و خاموش توی نگاه اشکان. یک پاره، روشن و آشنا توی پیام رضا. اما اینبار… نمیتونستم با قطع پیام، احساس رو خاموش کنم. همون لحظه انگار یه سطل آب سرد ریختن روی شونههام. اشکان که متوجه تغییر رنگ صورتم شد، کمی به جلو خم شد. آهسته گفتم: – باید تماس بگیرم با رضا. – مشکلی نیست… کاری از دست من برمیاد؟ – آره… باید یه سناریو تعریف کنم که چرا نرفتم خونه نسرین. چون قراره بعد از دکتر برم اونجا، ولی الان توی کافهام. باید بگم که نسرین رفته دنبال دخترش که امتحان داره، و منم بهخاطر ترافیک مستقیم اومدم سمت مطب. اشکان با لبخند سری تکون داد. آروم با لبخونی گفتم: “وقتی زنگ زدم، لطفاً هیچی نگو… فقط ساکت باش، باشه؟” اشکان لبهاشو جمع کرد و با یه چشمک آروم تایید کرد. گوشی رو گرفتم و روی شمارهی رضا زدم. صدای بوق دوم هنوز تموم نشده بود که تماس وصل شد: – سلام عزیز دلم، خوبی؟ رسیدی؟ – سلام، آره… همین الان رسیدم سمت چمران. واقعاً شلوغ بود راه… باور کن از شرق تا اینجا فقط راه بود و ترافیک. – پس چرا نرفتی خونه نسرین اول؟ – آخه… نسرین زنگ زد گفت رفته دنبال ریحانه، امتحان داره. منم گفتم مستقیم بیام سمت مطب که سر وقت برسم. الان یه کافه کوچیک نزدیک مطب پیدا کردم، نشستم تا نوبتم بشه. حرف زدن برام راحت نبود. صدای خودم رو حس میکردم که لرزش داره، نه از ترس… از دروغ. ولی نمیخواستم بذارم رضا چیزی حس کنه. و درست تو همین لحظه، دست اشکان، آهسته نشست روی رانم. نه خشن، نه سریع… فقط یک لمس مطمئن، گرم و بیصدا. اولین واکنش بدنم، انقباض بود. اما همزمان، یه موج آرامش از همون نقطه شروع شد. لمسش دقیقاً جوری بود که انگار میخواست بهم بگه: “آروم باش… من اینجام، همهچی تحت کنترله.” انگشتاش با حرکتی آروم، چند بار روی پارچهی شلوارم حرکت کرد. فشارش خیلی کم بود، ولی دمای دستش بهوضوح حس میشد. مثل یه پالس ثابت توی بدنم میدوید. سعی کردم تمرکز کنم: – رضا جان؟ – جانم؟ – فقط خواستم بگم نگران نباشی. بهمحض اینکه کارم تموم شد، زنگ میزنم. – باشه عشقم، مراقب خودت باش. آب بخور، چیزی بخور… دوست ندارم تنها باشی تو شلوغی تهران. – مرسی عزیزم. زود برمیگردم. تماس که قطع شد، نفس بلندی کشیدم. گوشی رو گذاشتم روی میز. دس
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.