عمو بعد از اینکه بلندم کرد و پیشونیمو ماچ کرد یه چادر سفید سرمو یه جفت گوشواره گردنم انداخ…
عمو بعد از اینکه بلندم کرد و پیشونیمو ماچ کرد یه چادر سفید سرمو یه جفت گوشواره گردنم انداخت. اصلا تو حال خودم نبودم و اگه بودمم پیش عمو و آقام جرات حرف زدن نداشتم. صبح فرداش گریه و التماسم هیچ اثری رو ننه نداشت. وقتی گفتم می خوام درس بخونم که امیر برام مثه محسنه (داداشمه) گوونشو چنگ انداخت که اینا رو جلو آقات نگی که سرتو گوش تا گوش می بره. می خوای آبرومونو ببری؟ تو شیرینی خورده امیری، عموت این حرفا رو بشنوه خُردت میکنه. غذا نخوردن و گریه و زاری من راه به هیچ جایی نبرد جز اینکه باعث شه ننه ام به آقام بگه دیگه نمی خواد برم مدرسه باید وایسم خونه ور دستش تا آشپزی و خونه داری یاد بگیرم. که اگه دخترشو همین جوری بفرسته خونه مردم آبرومون میره. بهار نرسیده با ننه و زن عمو و امیر رفتیم برای آزمایش خون و خرید عقد. از خریدن اون همه لباس و لوازم آرایشی که هیچ وقت حق استفاده نداشتم غرق خوشی بودم. برای اولین بار فک می کردم این ازدواج اونقدرم بد نیست. هر چند این خیال خام به غروب همون روز نکشید. وقتی زن عمو و مامان تو آشپزخونه گرم غیبت بودن از فرصت استفاده کردم و رفتم تو اتاق سر وقت لباسا. پیرهن سفیدی که یقه هشتی بازی داشت و در کمال تعجب ننه به یقه اش و کوتاهیش گیر نداده بود که دختر نجیب از این لباسا نمی پوشه و با پوشیدنش آبرومون میره رو بیرون کشیدم و تنم کردم. دامنشو از دو طرف گرفتم بالا و جلو آینه مثه گوگوش که تو سی دی های داداش دزدکی دور از چشم ننه دیده بودم شروع به رقصیدن کردم. انقد غرق بودم که اصلا نفهمیدم امیر کی اومد تو اتاق فقط وقتی دستش دور کمرم پیچید یخ کردم و وایسادم بی توجه به حال و احوال من که قلبم مثه گنجیشک می زد و می لرزیدم، چسبوندم به دیوار و لباشو به لبام چسبوند. نفس کم آورده بودم و از خجالت اینکه با اون لباس جلوش وایسادم داشتم آب میشدم. وقتی دستش تو یقم رفت و سینمو تو مشتش فشار داد، دردش به خودم اوردم و دیگه نتونستم بی حرکت وایسم به زور خودمو تکون دادم و یکم هولش دادم. هر چند که زور من با این یه ذره هیکل به هیچ کجا نمی رسید و تقلاهای من بیشتر تحریکش می کرد. دستش همه جای تنم می چرخید. لبشو که برای یه ثانیه از رو لبم برداشت تا نفس بگیره، قبل از اینکه باز سرشو جلو بیاره نفس نفس زنون گفتم: نکن داد.. هنوز الف و ش از دهنم در نیومده بود که با پشت دست تو دهنم کوبید و از اتاق زد بیرون. هنوزم طعم خون اون روز تو دهنمه... پای دیوار سر خوردم و زانوهام رو بغل کردم و از حس چیزی که فک می کردم گناهه زار زدم.. کار دنیا انگار که برعکس باشه هرچی دعا دعا کنی روزا دیرتر بگذرن بدتر می شه.. زمان به سرعت برق و باد گذشت و عید رسید. قرار عقد و عروسی رو تو عید جوری گذاشته بودن که محسن و سعید جفتشون بتونن بیان. محسن داداشم اون روزا کرمانشاه سرباز بود و سعید برادر امیر پیش داییش تو عسلویه کار می کرد. محسن که اومد شاکی شد که چرا کسی بهش چیزی نگفته؟ به غیرتش برخورده بود که بی اجازش خواهرشو شوهر دادن گیر داد که اصلا من چه وقت شوهر کردنمه.. اما صدای اعتراض محسن زودتر از اون که بخواد کور سوی امیدی تو دلم روشن کنه با صدای اقام که می گفت: چه خبرته؟ و چرا صداتو انداختی تو سرت؟و این خونه بزرگتر داره و من هنوز نمردم که تو بخوای بزرگی کنی تو نطفه خفه شد. دو شب بعد حسنیه اومد تو اتاقمو شروع کرد به گفتن که از این به بعد باید هر شب پیش امیر بخوابم. که به جز وقتایی که ماهانه ام وظیفه دارم هر وقت بخواد بذارم باهام نزدیکی کنه وقتی میون حرفش پریدم که: چیکار کنه؟ با تعجب پرسید: اصلا می دونم که زن و مرد بدنشون باهم فرق میکنه؟ گفتم اره احمق که نیستم. بچگیام دیده بودم که احمد و محسن با دودول جیش می کنن و حتی چندباری احمد گفته بود که دودولش درد می کنه و اگه مثه پای ننه نمالمش تا خوب شه نمی تونه دوچرخه سواری کنه. خلاصه اون شب حسنیه توجیه ام کرد که فرداشب چه بلایی قرار بود سرم بیاد. میگم بلا چون وقتی حسنیه گفت بود بار اول از بین پام خون میاد فقط به دردش فک کردم و البته نه تنها اون شب که تمام شبایی که با امیر خوابیدم تنها چیزی که نصیبم شد درد بود. فردا وقتی دلم از دیدن لبای سرخ و چشمایی که به لطف خط چشم و مژه مصنوعی درشت تر از همیشه شده بود قنج می رفت به تنها چیزی که فک نمی کردم حرفای حسنیه بود. لباسم رو که پوشیدم دیگه رو ابرا بودم. شبیه عروسکای پشت ویترین میرزاقا شده بودم. کل شبو با لذت از اینکه ننه هی بازومو بشگون نمی گیره که زیاد نرقص..انقد نخند.. آبرو برام نذاشتی.. با بقیه رقصیدم و خندیدم. هر چند عینه تموم زندگیم عمر این خوشی هم به بیشتر از چندساعت نکشید. به لطفه ننه که ازاینکه تونسته بود دوتا دختراش رو سر وقت و آبرومندانه شوهر بده و آقایی که هیچ وقت من و حسنیه رو نمی دید و حسنیه ای که به دستور سهراب حتی تا آخر جشن نمونده بود بساط خدافظی زودتر از معمول انجام شد و راهی خ
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.