! فقط من موندم، به قول خودت این چندرغاز چه دردی ازت دوا میکنه؟!»
! فقط من موندم، به قول خودت این چندرغاز چه دردی ازت دوا میکنه؟!» پول رو گرفت و گفت: «اولندش که کاچی بهتر از هیچی. دومندش که سرکهی مفت از عسل شیرین تره! سومندش که ریال ریال جمع گردد وانگهی دلار شود!» گفتم: «کسی که دنبال دلاره، هدفش اون ور آبه! نگو نه، که هیچجوره تو کتم نمیره!» -اینش دیگه به خودم مربوطه. +به هر حال خواستم بگم که هدفمون یکیه! من و داداشام هم داریم جمع میکنیم که بزنیم و بریم اَ این گهدونی… -اون سه تا داداشات بودن؟ +آره. -تَنی؟! +نه. داداش خونی. براشون خون میریزم. -نکشیمون سامورایی. فعلاً که این دختر مفنگیه بدجور تو گلوت گیر کرده. عاشقش بشی باختی! زندگیت رو، داداشهات رو، جوونیت رو، آرزوهات رو… +چیزی ازش میدونی؟ ابروهاش رو بالا انداخت و گفت: «حالا…» بعد ادامه داد: «اون چیزی رو که لازم بود بهت گفتم، اگه عاقل باشی سمتش نمیری!» خندیدم و گفتم: «عشق مال جوجههاست، یه گرگ همیشه تنهاست. ما نه وقت این بچه بازیا رو داریم، نه ریختشو و نه اعصابشو.» گفت: «عشق مثل آتیشه! آدمای عاقل کنارش گرم میشن، آدمای احمق خودشون رو میسوزونن!» به چشمهاش خیره شدم و گفتم: «تو جزو کدوم دسته بودی؟» گفت: «احمقا… سعی کن احمق نباشی!» یکم مکث کردم و گفتم: «داستان زندگیت قطعاً شنیدنیه دُکی.» بلند شد و مقابلم ایستاد. لبخند زد و گفت: «زندگی احمقا شنیدن نداره… در ضمن، دیگه به من نگو دُکی، اسم من “پریسا” هست، تو بگو پَری!» لبخند زدم و گفتم: «هیوا…» یک روز بعد… با صدای زنگ گوشیم به خودم اومدم. بعد از دیدن اسم رضا، آخرین کام رو از سیگار گرفتم و خاموشش کردم. جواب دادم و بعد از سلام و احوالپرسی گفت: «باید ببینمت.» گفتم: «کجا؟» گفت: «محل قدیم، رو دیوار پارک، جلو خونهی قدیمیتون…» با تعجب پرسیدم: «تو که میدونی من از اونجا بدم میاد و ازش بیزارم! چرا اونجا؟» گفت: «بیا بهت میگم.» پوشیدم و زدم بیرون. دم دمای غروب بود و پایین تو اوج شلوغیش. خیلی وقت بود به محل قدیمی برنگشته بودم. بدم میاومد از اونجا، از خیابونهاش، از کوچههاش، از خونههاش، از آدمهاش… از هرچی و هرکی که به اونجا ربط داشت متنفر بودم و چشم و اعصاب دیدنشون رو نداشتم. برام مهم بود که بدونم رضا چیکارم داره، ولی مهتر از اون، این بود که چرا اونجا؟! به کوچه قدیمی که رسیدم، خاطرات و احساسات تلخ گذشته دوباره برام مرور شدن. خاطراتی که مثل یه تیغ کُند بودن. تیغ کُندی که پاره نمیکرد و فقط زخمهاش میموند… دقیقا رو به روی خونهمون، یه دیوار سنگی کوتاه چیده بودن که پارک رو از خیابون جدا کنن. پارکی که بیشتر از بچهها، ساقی و مفنگی به خودش دیده بود. رضا رو دیوار نشسته بود و منتظر من بود. رفتم کنارش نشستم و بدون هیچ حرف پس و پیشی گفتم: «چرا اینجا؟!» گفت: «پایین شهر تو هوای گرگ و میش قشنگتره!» گفتم: «چرا اینجا رضاااا؟!» گفت: «میدونی چرا بهش میگن گرگ و میش؟ چون هوا یه رنگی میشه که توش نمیشه گرگ رو از میش تشخیص داد. برای همینه که پایین شهر تو این هوا قشنگتره! چون اون کثافت همیشگیش به چشم نمیاد. کسی از دور ببینه میگه واو چه منظرهی دلنوازی. ولی کافیه یکم نزدیکتر بشه و چند ساعتی رو توش قدم بزنه. اونجاست که به عمق لجن بودن این منظرهی دلنواز پی میبره…» اصلاً نمیدونستم چی میگه و میخواد به چی برسه. چیزی نگفتم و منتظر موندم که بره سر اصل مطلب. ادامه داد: «وضعیت الان ما هم همینه هیوا. یه وضعیت گرگ و میش. باید بتونیم درست رو از غلط تشخیص بدیم. اشتباه کنیم به گا میریم. من تو کشتن علی شک ندارم و مرگ کمترین مجازاتشه. اون هنوزم که هنوزه از بچههای کم سن و سال سواستفاده میکنه و دست از کثافت کاریهاش برنداشته. کسی هم نیست بگه خرت به چند و اینم قلدر قلدر داره میتازونه. ولی اسکندر… میدونم اون از بچگیِ ما سواستفاده کرد و بارها ما رو فرستاد تو دهن شیر. ولی عوضش بهمون شیتیل داد. هر گهی براش خوردیم، پولش رو گرفتیم. هوامون رو داشت و گرگ بارمون آورد. یادمون داد چطوری تو این گهدونی دووم بیاریم. عین سگ از همهچی میترسیدیم، الان جیگرمون جیگره گرگه و خایه داریم اندازه کپسول گاز. میخوام بگم گاز گرفتن دستی که عسل تو دهنمون گذاشته کار خوبی نیست و…» حرفش رو قطع کردم، پوزخند زدم و گفتم: «عسلی که از زهرمار تلختر بود…» گفت: «هرچی. گاز گرفتن همچین دستی تاوان داره هیوا. اون هر عنی باشه حقش مرگ نیست. پس تو ظاهر و از دور و از دید من اسکندر منتفیه. ولی اونی که اسکندر رو آورد تو بازی تویی! باید دلیلت برای کشتنش قانع کننده باشه. اون شبی که تا صبح نتونستی سر رو بالشت بذاری چه اتفاقی افتاد؟ مادرت تو اون دفتر چی نوشته بود؟» بهش نگاه کردم و گفتم: «هرچی! یعنی تو به حرف من اعتماد نداری؟ اصلاً گیریم من دروغ میگم. من میخوام
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.