ن گفته بود " من اون یکی مادرتم"… اون پدر و مادر در دنیای موازی، به جای چشم، دکمه داشتن و ی…
ن گفته بود " من اون یکی مادرتم"… اون پدر و مادر در دنیای موازی، به جای چشم، دکمه داشتن و یه گربه به کُورالین در مورد رفتن و برگشتن کمک میکرده… باراد کوچیک 7 ساله ی من، دکمه ها رو کف دستش، توی مشت بچگونش میگرفته و دیوار رو هول میداده تا “اون یکی مادرش” رو پیدا کنه… دنبال گربه ها میذاشته و کلاً باراد خودشو کُورالین میدیده و توی دنیای کورالین زندگی میکرده… حتی منم از دیدن اون انیمیشن مو به تنم سیخ شده بود! اینا چیه برای بچه ها میسازن؟ حالا اونا میسازن، چرا این احمقا دوبله میکنن اصلا؟ باراد مدام نقاشی میکشید و روی چشم هر عروسکی دکمه میذاشت و وای به اون وقتی که گربه میدید… به همه میگفت “مامان و بابا رو میتونم نجات بدم! فقط بیاین اون گربه رو بگیریم!” دکتره خیلی ماهر بود و ازم خواست برای یک هفته با ما زندگی کنه و هر روزش رو با باراد بگذرونه. دقیقا 5 روز بعد از اومدنش، باراد با صدای بلند گریه میکرد. اون، باراد رو وارد دنیای واقعی کرده بود و باراد با صدای بلند گریه میکرد و سراغ ساره و آرمان رو میگرفت. بالاخره وارد دنیای واقعی شده بود… دکتر بهم گفت باراد هرگز کاملاً درمان نخواهد شد اما اون میدونه باراد رو چجوری به زندگی عادی برگردونه ولی باید منتظر باشم که باراد در یک زمینه عجیب ترین عادت خودش رو برام رو کنه. دکتر گفت قبلا دو مورد با تجربه ای مشابه باراد داشته… در مورد دکتر تحقیق کرده بودم و میدونستم راست میگه. دو شرط دیگه هم برام گذاشت: اول اینکه باید باهامون برای مدتی زندگی کنه و باراد باید تمام وقت باهاش باشه و دوم اینکه خودمم باید به عنوان مریضش بهش اجازه بدم درمانم کنه. گرچه پول هنگفتی ازم خواست ولی پول رو بهش دادم و یک سال بعد باراد واقعا نرمال شده بود.مثل باراد قبل، همونی که برای ساره نقاشی میکشید نبود، ولی دیگه خودشو نمیبرید، دنبال گربه ها نمیذاشت، میخندید، بازی میکرد، راحت غذا میخورد، مثل همه بچه ها عاشق شهربازی شده بود و البته همچنان سراغ پدر و مادرش رو میگرفت… در عرض اون یک سال، دکتر 24 ساعت شبانه روز با باراد بود. فقط باهاش حرف میزد و عجیب اینکه باراد بهش گوش میداد. چیزایی به باراد میگفت و کارایی از باراد میخواست انجام بده که از نظر ما معمولی و پیش پا افتاده بود و گاهاً احمقانه… اما هر روز باراد سرزنده تر میشد. در مورد ساره و آرمان بهش گفته بود رفتن بهشت چون مجبور بودن و قراره اونجا برای باراد یه عالمه آبرنگ بسازن! همون روزا دکتر بهم گفت یه روش جایگزین برای حذف رنگ قرمز از نقاشیای باراد پیدا کرده و باراد باید نقاشی سیاه قلم کار کنه. یه معلم سیاه قلم خوب کارگشا بود: استاد اعتصام پرور. اعتصام پرور یکی از بِنام ترین و بهترین نقاش های ایران بود. در مورد شرایط باراد باهاش حرف زدم و روزها در حضور دکتر با باراد نقاشی میکشید و عجیب اینکه محو استعداد باراد بود. یه شب وقتی که خواب بودم، با صدای بچگونه باراد بیدار شدم. باراد: دایی؟ دایی سعید بیدار شو! توی تخت نشستم و چراغ رو روشن کردم: +بیدارم عزیزم. چیه باراد جان؟ چرا نخوابیدی؟ باراد: خواب بد دیدم. +مگه عمو (به دکتر میگفت عمو) پیشت نبود؟ باراد: چرا بود ولی بیدارش نکردم. +چه خوابی دیدی عزیزم؟ باراد: خواب دیدم مامان داره نقاشی میکشه. +خب مگه این خواب بده؟ باراد: آخه داشت نقاشی منو میکشید و گریه میکرد، بعد تو اومدی و مامان نقاشی ای که از من کشیده بود رو داد به من و گفت بدم به تو بعدشم گفت سعید مال تو. +چی؟ نفهمیدم عزیزم… یعنی من مال تو؟ باراد: نه. مامان نقاشی رو داد دست من و من رو به سمتی که تو بودی فرستاد و به تو گفت " بیا سعید، مال تو" قلبم ایستاد. معنی خواب واضح بود… به باراد که وسط اتاق بود نگاه کردم. یه پسربچه کوچولو میدیدم که دفتر نقاشیش از جلدش به دستش آویزون بود و با اون یکی دستش مداد رنگیاش رو تو سینش گرفته و لب به لب گریه اس… دکتر گفته بود به هیچ وجه نباید جلوی گریش رو بگیریم و از طرفی من خودمم دم گریه بودم. +میخوای پیش من بخوابی؟ باراد : اوهوم. اومد تو بغلم خوابید و به محض اینکه بغلش کردم جنگ سختی رو با خودم برای کنترل بغضم شروع کردم. باراد پسر ساره بود. من داییش بودم ولی… باراد تنها چیزیه که من دارم… ساره تو رو داد به من؟ باشه ساره… من فهمیدم تو چی میخوای… باشه ساره ی من… خواهر من… عزیزم… باراد توی بغلم خودشو جمع کرده بود. دستمو به موهای قشنگش کشیدم که سرش رو بالا آورد و با صدای بچگونش گفت: باراد: مامان منو نبرد… و محکم زد زیر گریه… داد میزد :“من مامانمو میخوام!” به خودم نهیب زدم: گریه نکن سعید،اون روز باید خودتو جمع میکردی و به ساره به عنوان اولین نفر زنگ نمیزدی که زدی… آدم ضعیف… باید اون موقع تو اون خونه خودتو جمع میکردی و نکردی و این بچه صحنه هایی رو دید که نباید میدید… لاا
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.