ها روی آن دراز بکشد و از پنجره به آسمان چشم بدوزد.
ها روی آن دراز بکشد و از پنجره به آسمان چشم بدوزد. غیر از تخت او یک تخت دیگر نیز در آن اتاق وجود داشت که خالی بود در واقع کسی حاضر نبود با او هم اتاق شود. هر وقت به آن تخت خالی نگاه می کرد به یاد کسانی می افتاد که حاضر نبودند با او هم اتاق شوند. به یاد حرف هایشان می افتاد که او را دیوانه خطاب می کردند و حتی بعضی از آنها می ترسیدند کنار او بخوابند. در حالی که سعی می کرد این افکار را از ذهن خسته اش بیرون کند بالشش را از زیر سرش بیرون کشید و روی صورتش گذاشت و سعی کرد بخوابد اما مثل همیشه بی فایده بود. سعی می کرد از پنجره، چشمش به جنگل نیفتد. به نظر خودش مسبب تمام بدبختی هایش، چیزهایی بودند که در آن جنگل می دید برای همین بارها و بارها تصمیم گرفته بود دیگر چشم هایش را بروی همهی آنها ببندد اما هر بار وقتی که درد تنهایی بر او مستولی می شد، اراده او را در برابر خواسته اش ضعیف می کرد. این بار نیز همانند سایر مواقع او در برابر خودش مغلوب شد و با بی حوصلگی بلند شد و به کنار پنجره رفت. جنگل مثل هر چهارشنبه شب با تعداد زیادی روشنایی که هر کدام مانند یک شعله ی کوچک بودند تزئین شده بود. البته طبق معمول تنها او بود که این شعله ها را می دید. گاهی اوقات به ذهنش می رسید که واقعاً دچار اوهام پایان ناپذیر است. در همین افکار بود که صدای پایی توجهش را به خود جلب کرد که به سمت انتهای راهرو می آمد. سریع به تختش برگشت و خودش را به خواب زد. چند ثانیه بعد لای در به آرامی باز شد و سر یکی از خدمت کارها همراه پرتوهای کم نوری که از سالن می تابیدند وارد شد و پس از چند لحظه صورت زیبا و مهربان خانم صدری با یک ظرف غذا که در دست داشت نمایان شد و آن صدای آشنا و مهربان گفت: “می دونم بیداری” ولی صدایی از آریا بلند نشد. خانم صدری کنار آریا روی تخت نشست و در حالی که ظرف غذا را روی پایش گذاشته بود گفت: “چرا به خودت سخت میگیری؟ نباید اینطور منزوی بشی. تو باید سعی کنی خودتو به دیگران نزدیک کنی. حالا پاشو غذاتو بخور تا منم با خیال راحت برم بخوابم.” آریا برای چند لحظه از آن افکار آزار دهنده دور شد، دلش می خواست بلند شود و خانم صدری را همانند یک مادر بغل کند. در همین احوال و نیم خیز بود که ناگهان سرجایش خشک شد جوری که انگار عزرائیل را دیده باشد. بله او اشتباه نکرده بود، او فتاح بود که از لای در، به آنها خیره شده بود. آریا برای چند ثانیه به همان حالت نیم خیز خشکش زد و خانم صدری از زاویهی دید او به سمت در متوجه شد که کسی جلوی در است. ـ شـ. شـ. شمایین! ـ شما نباید این بچه رو اینقدر لوسش کنین خانم. مگه با بچه های دیگه چه فرقی داره که باید سر دست براش غذا بیاری؟ آریا؟ … برای چی سر شام حاضر نشدی؟ … متوجه باش که این کارت بدون تنبیه باقی نمی مونه. خانم، شمام هر چه زودتر بیایید دفتر من. فتاح با عصبانیت این حرفها را زد و رفت با دور شدن صدای پای فتاح این صدای ضربان قلب آریا بود که شنیده می شد. خانم صدری آریا را بغل کرد و گفت: " نگران نباش من نمی گذارم تو تنبیه بشی. یه روز میاد که همهی ما از این گرفتاریها رها میشیم و اون روز میتونیم برای خودمون و هر جور که بخوایم زندگی کنیم. حالا غذاتو بخور منم می روم با فتاح صحبت می کنم که تنبیه ت نکنه. نگران نباش عزیزم." خانم صدری با گفتن این جمله از اتاق خارج شد و به آرامی در را بست. آریا خواست غذا بخوره اما نتوانست و تا صبح از اینکه خانم صدری به خاطر اون توبیخ بشود، از عذاب وجدان خواب نرفت. فردا صبح بعد از صبحانه و طبق معمول یک راست به طرف درخت پیر به راه افتاد امّا هنگامی که از ساختمان خارج می شد خانم صدری را دید که حیاط را جارو می کرد، کاری که هر چند وقت یک بار برای انجامش از بیرون کارگر می گرفتند. فوراً فهمید که این بی ارتباط با ماجرای شب قبل نیست. جلو رفت و گفت: ـ به خاطر دیشبه نه؟ خانم صدری با لبخند جواب داد: ـ عیبی نداره عزیزم من به اینجور کارها عادت دارم. ـ اجازه بدین کمکتون کنم. شما به خاطر من تنبیه شدین. نه عزیزم، گفتم که من عادت دارم، تازه فتاح ازم خواسته که تنها انجامش بدم. میدونی که… آریا که منظورش رو خوب می دانست دیگر اصرار نکرد و با احساس شرمندگی و عذاب وجدان، او را ترک کرد. وقتی به درخت بید پیر رسید نگاهی به بالا انداخت و به شاخه ای که هر روز روی آن می نشست. در همین لحظه متوجه سر و صدای بازی بچهها شد، بچه های هم سن و سال خودش اما در بین صداها صدای یک دختر بیش از دیگران توجه اش را جلب کرد. تعجب کرد چون در پرورشگاه هیچ دختری وجود نداشت. البته برایش عجیب نبود چون با دیدن روی زیبا و نورانی دخترها فهمید که باید از همان هایی باشند که دیگران نمی بینند. آنقدر محو تماشای آنها شد که فراموش کرد از درخت بالا رود. دخترک با شادمانی اطراف گل
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.