همه پول ها رو برداشتم و به طرف دختره گرفتم. تا خواست به سمتمون بیاد داد زدم: “مراقب باش!” …
همه پول ها رو برداشتم و به طرف دختره گرفتم. تا خواست به سمتمون بیاد داد زدم: “مراقب باش!” و به پاهای علیرضا اشاره کردم. عقب ایستاد و پول ها رو گرفت. به علیرضا نگاه کرد: ممنونم. علیرضا: خواهش میکنم. +فکر کنم اون پولا رو من دادم! مینا: بله، بله ممنونم. چرخید و از در بیرون رفت. تلفنم زنگ خورد. +سلام دایی. -باراد همین الآن با فرهود و زانیار بیا استودیو. اسنپ بگیر. منتظر راننده نشو! فهمیدی؟ و قطع کرد! یا خدا… یعنی چیشده؟ لباسام رو پوشیدم. +عزیزم من یه سر میرم گالری و میام. -باشه. تا خواستم از در بیرون بیام صدام زد: باراد؟ به طرفش برگشتم، از روی تخت بلند شد و به طرفم اومد و… بغلم کرد… علیرضا من رو بغل کرد… خدایا… اوه…! -ممنونم باراد. +حالا بهم بگو گی هستی یا نه؟ مکث کرد: گرچه حکم مرگ خودم رو دارم امضا میکنم ولی… هستم! صورتش رو بوسیدم: برای منم ماکارونی درست میکنی؟ خندید: شاید… اگر وقتی موند… +چی؟ -هیچی… آآآم… باشه. +منظورت رو نفهمیدم ولی… باید برم وقتی برگشتم با هم حرف میزنیم عزیزم. با فرهود و زانیار روی مبل اتاق یاوری توی گالری نشسته بودیم. در باز شد و به محض اینکه یاوری داخل اومد در رو قفل کرد و کتش رو درآورد و روی چوب لباسی انداخت. یاوری: زانیار بیا اینجا. تا زانیار بهش نزدیک شد محکم به دیوار کوبیدش و با چک و لگد به جونش افتاد. من و فرهود سعی کردیم بگیریمش ولی تا دست فرهود بهش خورد، برگشت و یه کشیده محکم به فرهود زد. از پشت بغلش کردم و به زور نگهش داشتم. داد میزدم: دایی… دایی سعید چیکار میکنی؟ خودشو از دستای من بیرون کشید و به پاش تو شکم زانیاری زد که هنوز روی زمین بود… فریاد زانیار انقدر بلند بود که حتی خود دایی سعید هم عقب رفت. فرهود: آقای یاوری چیکار میکنین؟ زانیار تکون نمیخورد. انگار از حال رفته بود. دایی سعید گوشیش رو درآورد و یه کم باهاش ور رفت و بهم داد و گفت: هومن بهم دادتش. پاهام سست شد، قلبم درد گرفت… زانیار و فرهود بالای سر هومن ایستاده بودن و زانیار داشت هومن رو میبرید. فرهود کنارم ایستاد و گوشی رو گرفت… ابروهاش رو بالا انداخت و زیر بغلم رو گرفت و من رو روی مبل نشوند. سرم رو گرفتم… وای… من که گفتم… هومن بیکار نمیمونه… همونطور که سرم رو گرفته بودم سؤالی رو پرسیدم که به شدت از جوابش میترسیدم: دایی، هومن چی ازت خواسته؟ جواب یاوری بهم فهموند ترسم کاملاً به جا بوده: علیرضا رو. یاوری در رو باز کرد و به منشیش گفت: به راننده بگو ماشین رو بیاره داخل، (با پاش به زانیار زد) این تخم سگ رو بندازین توش ببرین استودیو. (به طرف فرهود برگشت) برو گمشو بیرون. فرهود به منشی کمک کرد و زانیار رو بلند کردن و بیرون بردن. +دایی… چیشده؟ روی مبل روبه روم نشست: پسره ی حرومزاده… امروز اومده استودیو و این رو بهم داده و میگه فقط سه روز بهمون وقت میده که قرارداد علیرضا رو فسخ کنیم وگرنه بعدش این فیلم رو هم به برزگر میده و هم به حامیش توی پرورشگاه. +به خودش اجازه داده تو رو تهدید کنه؟ -نه. حرفش رو توی لفافه زد. اسمش رو معامله گذاشته. +رد کردی درسته؟ -نه. داد زدم: نه! ما به قرارداد علیرضا دست نمیزنیم. -باراد… پسرم فکر کن… این فیلم، فرهود و زانیار و اعتبار کامل گالری رو میگیره. قضیه مالیات جمع نشده، هومن با برزگر روی هم ریخته… سرم رو گرفتم: نه… دایی… من بدون علیرضا چیکار کنم؟ باید با نقاشی خداحافظی کنم… -باراد، امشب باید علیرضا رو بفرستی خونه هومن. اینجوری میتونیم به هومن بفهمونیم که باهاش داریم راه میایم و زمان بخریم. همین امشب باید بفرستیش. پس برای همین امروز ظهر هومن دیگه به استودیو برنگشت… بلند شدم: به هیچ وجه. -باشه، باشه… امشب نفرستش… ولی نهایتاً تا پسفردا باید بفرستیش. باراد… این موضوع رو باید جمع کنیم… بدون هیچ حرفی از گالری بیرون اومدم. یاد مکالمم با علیرضا افتادم، همین امروز عصر وقتی میخواستم از در بیرون بیام… “برای منم ماکارونی درست میکنی؟” “خندید: شاید… اگر وقتی موند…” اگر؟ پس تو میدونستی… به استودیو رسیدم. هیچ صدایی نمیومد. وارد سوئیت علیرضا شدم، فرهود رو در روی علیرضا ایستاده بود، صبر کن… چرا چمدون علیرضا بستس؟ +چه خبره؟ فرهود: داره میره. +کجا؟ علیرضا: پیش هومن. آقای یاوری بهم زنگ زدن و گفتن اگر بخوام میتونم برم. +تو میخوای بری؟ سرش رو پایین انداخت: آره. +قضیه این فیلم رو میدونستی… مگه نه؟ جواب نداد. داد زدم: کری؟ یهو داد زد: آره! میدونستم! +و فکر کردی من فقط به خاطر یه فیلم میذارم تو از اینجا بری… چمدونش رو کشید و به طرف در رفت. محکم توی سرش زدم، زمین خورد. چشمای فرهود در فاصله چند میلیمتریم بود: ولش کن… تو رو خدا ولش کن باراد، کشتیش… +چی؟ به علیرضا نگاه کردم، روی شکم افتاده بود و به زحمت سعی میکرد بلند بشه. نتونست… یهو افتاد.
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.