همینطور خودمو مقصر می دونستم که شاید اونطور که باید به شادی توجه نکرده بودم و دهها فکر دیگ…
همینطور خودمو مقصر می دونستم که شاید اونطور که باید به شادی توجه نکرده بودم و دهها فکر دیگه که در اون شرایط مثل کرم در مغزم وول می خورد و منو آزار می داد. حس می کردم که قدرت و تمرکز من در اختیار خودم نیست. مجمع شرکت نزدیک شده بود و من تقریبا تصمیم خودمو گرفته بودم. در روز مجمع با احساس کمی فشار برنامه ریزی شده از جانب سهامداران و تعدادی از اعضای هیات مدیره، بلند شدم و چند جمله در خصوص تصمیمات بی پایه و اساس هیات مدیره که سبب بروز مشکلات جدی برای شرکت شده بود، صحبت کردم و اضافه کردم که به عنوان مدیرعامل صرفا موظف به اجرای آنها بودم و نه چیز دیگه ضمنا بر مواضع خودم تاکید کردم و گفتم با این روش بهتر است به دنبال مدیر عامل دیگری باشید و جلسه را ترک کردم. مسیر دیگری در زندگی من و احتمالا شادی در حال ایجاد بود. مسیری که با جدایی از فعالیت 17 ساله در حال شکل گرفتن بود. در راه به شادی زنگ زدم و موضوع رو گفتم. هنوز فکر می کردم که باید کنارش شادی باشم و اون به من نیاز داره. هنوز دنبال راه حلی بودم که بتونم اونو کنار خودم بیارم شاید به محل جدید کارم. تقریبا مطمئن بودم که شرکت بدون من راه به جایی نخواهد برد و حتما تعطیل خواهد شد. دو روز بعد کلیه لوازم و وسایل شخصی خودم از اتاقم جمع کردم و به داخل ماشین برم و منتظر شدم تا نماینده هیات مدیره برای تحویل بیاد. وقتی که همه مدارک و اسناد رو تحویل دادم جلوی درب شرکت بچه های دفتر جمع شده بودند و در میام اونها شادی با نگاه اشکبار به من نگاه می کرد. چه چیزی میتونستم در اون لحظه بگم جز اینکه با قدرت و لبخند از تمام تلاشهاشون تشکر کنم و بهشون برای آینده ای که می دونستم در شرکت رقم نخواهد خورد، امیدواری بدم. درون آسانسور تصاویر این چند سال مثل فیلمی با دور تند در ذهن من به نمایش درآمده بود و با رسیدن آسانسور به طبقه همکف و باز شدن درب، هجوم نور همه چیز را محو کرد. مثل اینکه من به دنیای جدید پا گذاشته بودم و مسیری جدید و مبهم و البته شاید بدون شادی! پس از چند ماه مطابق با پیش بینی من شرکت نتونست روی پا بمونه و برای همیشه تعطیل شد. مدت کمی هم با شادی ارتباط تلفنی داشتم اگرچه خیلی از تماسهای من هم بدون پاسخ می موند. یکی دو بار هم دیدمش اونم توی ماشین و کنار خونه اش. آخرین باری که دیدمش حلقه طلایی رنگی به انگشتش بود که شاید تیر خلاصی برای رابطه ما محسوب می شد و در نهایت هم شماره ای که از شادی داشتم برای همیشه خاموش شد. اما جمله ای در مغز من مدام تکرار می شد که همه چیز اون طور که نشون میده پیش نخواهد رفت، همانگونه که تمام چیزهایی که پیش می آد بر پایه برنامه ریزیهای ما نبوده و نیست. پایان نوشته: رضا دریم
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.