ه. خب حق داره. شاید منم بودم، بدم نمیاومد که عالم و آدم بفهمن که چه زن خوشگل و جذابی دارم…
ه. خب حق داره. شاید منم بودم، بدم نمیاومد که عالم و آدم بفهمن که چه زن خوشگل و جذابی دارم.» «من دارم با شرایط جدید خودمو وفق میدم. خودت هم خوب میدونی خیلی هم به چادر اعتقاد نداشتم. بیشتر عادت بود.» «بله در جریان جزییات اعتقادات شما هستم. اما مسئله اینجاست که تو تا کِی قراره خودت رو با هر اتفاقی که توی زندگیت میافته وفق بدی؟» فصل سوم: مرگ من «یعنی چی که همش نصفش رو خوندی؟ یعنی نمیخوای کمک کنی؟» کتش رو درآورد. گذاشت روی صندلی پشت میزش و گفت: «اتفاقا بسیار مشتاق شدم که این پرونده رو قبول کنم.» تعجب کردم و گفتم: «متوجه نمیشم. بعد از دو روز به من گفتی بیام اینجا و داری میگی که همش نصف خاطراتش رو خوندی. در صورتی که اگه قرار باشه کمک کنی باید همهشو بخونی.» خیلی خونسرد نشست پشت میزش. به من هم تعارف کرد که بشینم. انگشتهای هر دو تا دستش رو توی هم گره داد و گفت: «دقیقا چند وقته که شبنم گم شده؟» چهرهی خونسردش هر لحظه بیشتر من رو عصبانی میکرد. با حرص یه نفس عمیق کشیدم و گفتم: «امروز میشه هشت روز.» چشمهاش رو کمی تنگ کرد و گفت: «از اونجایی که دو روز پیش اومدی پیش من، یعنی دقیقا شش روز بعد از گم شدنش یادت اومد که یک اقدام جدی بکنی. البته در جریانم که مفقود شدن شبنم رو به پلیس گفتی اما فقط در حدی که گفته باشی. هیچ پیگیری خاصی نکردی...» حرفش رو قطع کردم و گفتم: «اگه میشد از طریق پلیس لعنتی پیداش کنم، اینجا نبودم. تو رو یک آدم مطمئن به من معرفی کرده. الانم دقیقا نمیدونم کی هستی یا چی هستی. وکیلی یا کاراگاه خصوصی یا فوقش به چهار تا خبرچین توی سیستم، باج میدی تا بهت یه سری اطلاعات مسخره و سوخته بدن. هر کوفتی که هستی بدون که چارهای نداشتم وگرنه الان اینجا نبودم.» هیچ واکنشی به عصبانیت من نشون نداد. دفتر خاطرات رو از توی کشوی میزش درآورد و گذاشت روی میز. به آرومی گفت: «هنوز کامل نخوندم که نگران اعتماد به من باشی. میتونی برش داری و بری.» درمونده و مستاصل شده بودم. یک لحظه از عصبانیتم پشیمون شدم. بهش نگاه کردم و گفتم: «ببخشید من این روزا اصلا حالم خوب نیست. عصبانیت منو جدی نگیر.» انگار مطمئن بود که من چارهای جز اعتماد ندارم. خیلی سریع دفتر خاطرات رو برداشت. به سمت من گرفت و گفت: «وقت برای خوندن مابقی خاطرات شبنم خانم هست. اما قبلش باید یه سری چیزای مهم تر رو بدونیم. اگه شبنم اهل نوشتن خاطرات باشه، یک دفتر دیگه هم باید وجود داشته باشه.» با تعجب نگاهش کردم و گفتم: «منظورت چیه؟» از جاش بلند شد. کمی هیجان داشت و گفت: «تا حالا چند بار اینو خوندی؟» «چند باری خوندم. امید داشتم تا یه سر نخ بهم بده.» روی صندلی جلوی من نشست و گفت: «حتی یک درصد هم به ابهامی که توی خاطراتش هست، فکر نکردی؟» «کدوم ابهام.» «آقای رحمانآبادی این خاطرات از زمان ازدواج شبنم شروع شده و مشخصه که چقدر سعی کرده هیچی از گذشتهاش نگه. چطور شما متوجه نشدی؟ حدس میزنم یک دفترچه خاطرات دیگهای هم باید باشه. خوندن اون و دونستن اینکه چه اتفاقهایی در گذشتهی شبنم افتاده، مهم تر از خوندن بقیه این دفتر خاطراته.» گیج شده بودم. گذشتهی شبنم چیز خاصی نداشت که بخواد این همه اهمیت داشته باشه. برای چی اینهمه براش مهم بود؟ همینطور توی فکر بودم که گفت: «قطعا پیش نفیسه رفتین. چی بهتون گفته؟» «اونم وقتی فهمید که شبنم گم شده، شوکه شد. از برخورد و رفتارش فهمیدم از هیچی خبر نداره.» «من باید شخصا ببینمش.» «ولی به نظر من نیازی نیست. نفیسه این اواخر خیلی هم برای شبنم مهم نبود.» «آقای رحمانآبادی آیا شما واقعا میخواید شبنم پیدا بشه یا نه؟» «آره که میخوام پیدا بشه. اما نمیخوام عالم و آدم از همه چی با خبر بشن.» «بله قطعا همینطوره. وگرنه الان پیش من نبودین. اصلا هدف اصلی شما برای اومدن پیش من همین بوده. اما نفیسه میتونه کلید حل این ماجرا باشه. حتی بدون اینکه خودش بدونه.» «شاید به من اعتماد نکنه که بخواد بیاد اینجا.» «ما میریم پیشش.» «شاید اصلا نخواد جواب ما رو بده.» «میده، من مطئمنم که همکاری میکنه.» الهام بهم گفته بود که چقدر آدم عجیب و خاصیه. اما بیشتر از اونی که فکر میکردم، عجیب و غریب بود. به بهونهی دستشویی از دفترش زدم بیرون. به الهام زنگ زدم. «الهام از این یارو مطمئنی؟» «آره که مطمئنم. گفتم که ظاهرش وکیله اما همه کاری میکنه. همه جا نفوذ داره. خیلی از پروندهها که پلیس نتونسته حل بکنه، این حلش کرده. بهش اعتماد کن. خیالت راحت.» «میخواد با نفیسه حرف بزنه.» «خب مگه چاره دیگهای هم هست؟» «آخه از این دختره بدم میاد.» «چه خوشت بیاد چه نیاد. بگو راه دیگهای هم هست یا نه؟ تو باید به دانیال اعتماد بکنی.» وقتی برگشتم توی دفتر، دانیال خیره شده بود به جلد دفتر خاطرات. با همون لحن خونسردش گفت: «خب فکرات رو کردی؟» «توی یک فروشگاه کار میکنه. صندوق داره. ساعت یازده شب کارش تموم میشه. توی راه خو
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.