وم میشد و برمیگشت.
وم میشد و برمیگشت. چند تا زن دیگه همین حالا در همه جای دنیا دارن این فکرها رو می کنن؟ بخاطر بچه هاشون، بخاطر خانواده هایشون و نگه داشتن ازدواج مقدسشون سکوت می کنن و ملافه ها رو می سابند؟ لااقل من نه بچه داشتم و نه ازدواج کرده بودم. سعی کردم با این فکرها خودم رو دلداری بدهم. با گریه خوابم برد، توی فیلمها همیشه روز بعد روز بهتری بود. با سردرد و چشمهای پفدار بیدار شدم. قطعا روز بهتری نبود. تمام شب کابوس های وحشتناکی دیده بودم و تنم درد می کرد.رفتم زیر دوش، عجیب بود هنوز هم از لغزش آب روی موها و پوستم لذت می بردم و دستهای قوی و مردانه ای رو میخواستم، با خودم گفتم همینه زندگی ادامه داره حتی بدون او! عصر، بعد از کارم کمی شیرینی خریدم و رفتم اونجا خلوت بود، لبخند زدم: چای داری؟با شیرینی تازه عجیب میچسبه. سرتا پام رو برانداز کرد: میدونستی من عاشق لبخندتم؟ و دکمه چایساز رو روشن کرد. لبخندم پخش شد توی تمام تنم، چشمهام، موهام و حتی دستهام میخندید. چقدر خوب بود حرفهاش هرجمله اش انگار طوطیایی بود بر زخمهای دلمه بسته تنم. دو ساعت تمام حرف زدیم از زندگیمون و گذشته ای که دوستش نداشتیم، سبکتر شدم. پیاده تا خونه رفتم تا شیرینی این مکالمه به جانم بنشینه اما درِ خونه رو که باز کردم لبخندم ماسید، بغض شدم. جای خالی اشیاء گاهی چقدر آزار دهنده می شه ...چه کسی مقصر بود؟ رفتم زیر دوش و زار زدم. دلم می خواست زمان به عقب برگرده و خیانتی در کار نباشه و من مجبور نباشم تصمیم بگیرم و قوی باشم و تنهایی، آه تنهایی... با لباس، زیر دوش نشستم و زار زدم ...فردا باز باید قوی می بودم. با صدای موزیک همسایه از خواب پریدم به طرز عجیبی سبک شده بودم و حالم خوب بود، یاد حرف دوستم افتادم که میگفت: "بعد از جداییم تا مدتها ثبات روحی نداشتم صبح پا میشدم حالم خوب بود لباس تنگ می پوشیدم آرایش میکردم لیست خرید می نوشتم بعد یهو دم ظهر عصبی می شدم، نفرینش می کردم از همه چیز بدم میومد و دلم می گرفت احساس تنهایی می کردم و حتی پشیمونی، تصمیم می گرفتم برگردم پیشش و حتی ببخشمش و آخر شب به این نتیجه می رسیدم که حتما خودمو بکشم و تموم، تا به یه آرامش نسبی رسیدم خیلی طول کشید". با خودم گفتم: تا شب که تصمیم به خودکشی بگیرم وقت دارم یکم زندگی کنم و خندیدم، تقریبا بلند وچقدر عجیب بود، آدم چیزهای عجیبی یاد می گیره حتی تنهایی قهقهه زدن رو. از غلت زدن و تنبلی توی رختخواب لذت می بردم. پیامهای تلفنم رو چک کردم نوشته بود: ناهار میام با هم بخوریم. جواب دادم: ۱۲ منتظرم و با لبخند کش و قوس آمدم. آفتاب پاییزی گرمی بود اما حالم انقدر خوب نبود که پیرهن بپوشم، یه جین و یه بافت گشاد پاییزی پوشیدم. راس ساعت ۱۲زنگ زد. _خوش اومدی دستم رو توی دستش نگه داشته بود و به صورت بدون آرایشم نگاه می کرد . _همیشه بخند باشه؟ اصلا تو باید لبخند بزنی و روز کسی که شانس بیاره و تو رو ببینه رو بسازی. دیده شدن! و احساس کردم زنده ام! نگام کرد: هوا را از من بگیر خنده ات را نه! دوستش داشتم؟ نه! اما چه کسی از دیده شدن بدش میاد؟ مگه بازی نبود؟ همه چیز خوب پیش می رفت دیدارهای هر روزه، دوستیمون صمیمی تر شده بود ...بازی قشنگی بود تا روز نمایشگاه. چیزی به من نگفت عمدی یا سهوی بودنش رو هرگز نفهمیدم. اصلا از کجا معلوم شاید اونم بازی می کرد. من همچنان دوران سختی رو سپری می کردم، با دیدن هر چیز کوچک و بی اهمیتی یاد معشوق خائنم می افتادم، تمام ملافه ها رو عوض کردم، دکور خانه رو تغییر دادم، اما هنوز هم حضورش رو حس می کردم. گاهی نیمه شب از خواب می پریدم به عادت همیشگی کمی عقب میرفتم تا با بدنش تماس پیدا کنم و دلم آروم بگیره عقب می رفتم و چیزی جز ملافه های سرد و تخت خالی نبود و هق هق! روزها بهتر بود، سر کار فرصت نداشتم به چیزی فکر کنم، گاهی یه لحظه، یه کلمه، یه بو، یه غذا...نفسم بند می اومد اما اجازه نمی دادم طول بکشد من یک زن قوی بودم که معشوقم رو بخاطر خیانت ترک کردم. یکی از همکارم گفت:خوبه که خونه مال توئه اگر مجبور میشدی بخاطر اشتباه یکی دیگه آواره بشی چی؟ راست میگفت همیشه حالت بدتری هم بود. رفتن به گالری شده بود کار هرروزم با لبخند و شیرینی. ۴ تا کیک مافین توی پاکت بود، برای ۴ لیوان چای که ۴ ساعت آخر روزمان را با اون سپری می کردیم. رفتم تو، غلغله بود همه بلند بلند حرف می زدند؛ آثار جدیدی چیده شده بود. با نگاه دنبالش گشتم، در مرکز یک جمع ۱۲-۱۰ نفری بود لبخند بر لب و به تبریک های بعضا شیطنت آمیز افراد دور و برش جواب می داد، مثل همیشه کوتاه و مختصر. نزدیکتر رفتم، دختری با چشمهای بادامی روشن بازویش رو گرفته بود و نگاهش می کرد، ظرافت اولین چیزی بود که به نظرم رسید. با یه پاکت کیک ایستاده بودم و سعی داشتم سر در بیارم چه خبره. دخترک رو قبلا دیده بودم، توی سفری به پایتخت از گالریش دیدن کرده بودم آوانگارد بود خوشم می اومد، اما خیلی پر هیا
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.