و میبخشمت و به کسی چیزی نمیگم. اما اگه بازم از این گُها بخوری، من میدونم و تو. فهمیدی یا…
و میبخشمت و به کسی چیزی نمیگم. اما اگه بازم از این گُها بخوری، من میدونم و تو. فهمیدی یا نه؟ با تو هم حرومی. فهمیدی یا نه؟» تو همون حالت سعی کردم سرم رو به علامت تایید تکون بدم و بهش گفتم: «چشم فهمیدم.» چند روز بعد فهمیدم که سعید واکمن رو برای خودش برداشته. با دوستاش دسته جمعی آرین رو کتک زده بودن. همه جا پخش کرده بودن که آرین روی من نظر داره. از اون روز نه تنها نگاه سعید روی من عوض شده بود، بلکه همهی پسرای کوچه هم یه جور دیگه بهم نگاه میکردن. نفیسه دفتر خاطرات شبنم رو به شدت روی زمین کوبید. زمستون بود و خونهشون هم سرد بود اما صورت نفیسه عرق کرده بود. مات و مبهوت به نفیسه خیره شده بودم. چیزهایی که میشنیدم رو باور نمیکردم. نفیسه با بغض گفت: «میدونستم اذیتش میکنن یا حتی گاهی وقتا کتکش میزنن. بهم گفته بود که سعید بیشتر از همه اذیتش میکنه. اما نمیدونستم که...» اشکهای نفیسه سرازیر شدن. از جاش بلند شد و گفت: «برم قرصای بابام رو بدم.» به اون دفتر خاطرات لعنتی خیره شده بودم. نفیسه برگشت. سه تا چای ریخت و بدون اینکه بهمون تعارف کنه، گذاشت جلومون. خودش هم تکیه داد به دیوار و به دانیال گفت: «این چه کمکی میتونه بکنه؟ من دیگه نمیتونم.» دانیال لیوان چای رو توی دستش چرخوند و گفت: «بهت اطمینان میدم که هیچ راه دیگهای نیست. ما باید همه چی رو بدونیم، با جزییات. اگه قراره به شبنم کمک کنیم...» نفیسه حرف دانیال رو قطع کرد و گفت: «اوکی باشه. اوکی فقط چند دقیقه بهم وقت بدین.» وقتی که چشم کبود شدهی آرین رو دیدم، یه غم بزرگ همهی وجودم رو گرفت. تنها کاری که میتونستم بکنم این بود که شبها یواشکی گریه کنم. من باعث شده بودم که این بلا سرش بیاد. سعید کل کوچه رو بر علیه آرین کرده بود. تمسخر و اذیت کردن آرین، براشون تبدیل به یه سرگرمی شده بود. از طریق دیوارِ زیرزمین بهش گفتم که سعید واکمن رو ازم گرفته. اما روم نشد از اتفاقای بعدش چیزی بگم. داشتم آشپزخونه رو تمیز میکردم. افضل خانم و مامانم داشتن برنامه ریزی سفره حضرت رقیه آخر هفته رو میکردن. سمیه هم با ذوق و شوق داشت بهشون کمک فکری میداد. دوست داشتم علنی تو صورتش نگاه کنم و پوزخند بزنم. چون خوب میدونستم که اگه افضل خانم از خونه بره بیرون، سمیه چه فحشایی قراره پشت سرش بده. نهایتا نتونستم خودم رو کنترل کنم و یک لبخند روی لبهام نشست. افضل خانم فهمید و درجا گفت: «بله دخترم بایدم بخندی. از بچگیات میدونستم چه بچهی وقیحی هستی. این جور چیزا لیاقت میخواد که تو نداری.» مامانم سرش رو به نشونهی تاسف تکون داد و گفت: «از اون ننهی خرابش بیشتر از این انتظار نمیره. مخ برادر شوهر جوون و خام من رو زد. بردش دیار غربت و به کشتنش داد. این خراب تر از خودش رو هم گذاشت روی دست ما.» این حرفها برام جدید نبود که بخوام بابتش ناراحت بشم. از اینکه موفق شدم حرصشون رو در بیارم، حس خوبی بهم دست داد. داشتیم شام میخوردیم که مامانم رو به بابام گفت: «این دختره امروز آبروی من رو برد. پرده دریاش تمومی نداره. حالا این به کنار که همش خواهرش رو مسخره میکنه. مسخره کردن حضرت رقیه رو کم داشت که اونم امروز اضافه شد. اونم جلوی افضل خانم.» بابام بشقابی که داشتم توش غذا میخوردم رو پرت کرد به سمت دیوار. شروع کرد به فحش دادن. تا حالا اینقدر عصبانی ندیده بودمش. با فریاد از من خواست که برم توی زیر زمین. همینطور تا راه پلههای زیر زمین بهم فحش میداد و نفرین میکرد. تا حالا نشده بود بابام تا این حد از دستم عصبانی بشه و حتی اینقدر از ته دل من رو نفرین کنه. گوشهی زیرزمین خودم رو مچاله کرده بودم که صدای تَق تَق دیوار رو شنیدم. آرین سر و صداهامون رو شنیده بود و فهمیده بود که من رو باز انداختن توی زیرزمین. اون شب گریههام تموم شدنی نبود. برای اولین بار توی زندگیم، آرزوی مردن کردم. «خدایا ازت خواهش میکنم منو بُکُش.» وقتش بود که توی یک مدرسهی راهنمایی ثبتنام کنم. سمیه به مامان گفته بود: «اینو تو مدرسهی من ثبتنام نکنینا. من حوصلهشو ندارم. این مایه آبروریزیه.» من رو یک مدرسهی دیگه ثبتنام کردن. خیلی دور بود و باید هر روز پیاده میرفتم و میاومدم. البته من مشکلی با پیادهروی نداشتم. به این بهونه کمتر تو خونه بودم. خوبی دیگهاش این بود که سعید کمتر تعقیبم میکرد. البته برای من که هیچ دوستی نداشتم، اون مدرسه فرق چندانی با مدرسهی سال قبلم نداشت. شاید بلد نبودم که با هیچ کس دوست بشم. من نه جزء اونایی بودم که بگن کی یار ما میشه و نه جزء اونایی که بگن ما یار کی بشیم. من تنها بودم و هر روز بیشتر بهش عادت میکردم. حسادتهای سمیه تمومی نداشت. تلاشهاش برای خوشگل بودن همیشه بینتیجه بود و اقوام و آشناهایی که من رو میدیدن، مستقیم و غیر مستقیم به زیبایی من اشاره میکردن. سمیه موفق شده بود این حسادت و حساسیت رو به مامان هم انتقال بد
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.