پانیذ چند ثانیه به چشمهای من زل زد و گفت: آخه تو اینجا تنها میشی.
پانیذ چند ثانیه به چشمهای من زل زد و گفت: آخه تو اینجا تنها میشی. لحنم رو جدی کردم و گفتم: قیافهتون رو توی آینه دیدین؟ میگم با شایان برین. تردید رو به وضوح توی چشمهای پانیذ دیدم. آب دهنش رو قورت داد و گفت: اوکی ما میریم. بعد از رفتن شایان و پانیذ و پرهام، مانی اومد به سمت من و گفت: دوست داشتم پیشت باشم اما مهدیس… اخم کردم و گفتم: معلومه که نمیتونی اینجا باشی. هر کَسی هم جای مهدیس باشه شک میکنه. چه معنی داره دوست شوهرم بالا سرم وایسته؟! مانی کمی از برخورد تندم جا خورد. یک قدم به سمت عقب رفت و گفت: هر مشکلی بود، فقط تماس بگیر. بعد از رفتن مانی، دیگه مجبور نبودم جلوی گریهام رو بگیرم. هنوز باورم نمیشد که چه اتفاقی افتاده. همهاش خودم رو مقصر میدونستم. شاید اگه به مادرم پیشنهاد نمیدادم که اتاقم رو نگه داره، پانیذ و پرهام هر کدوم یک اتاق مجزا داشتن و این اتفاق نمیافتاد. شاید اگه بعد از آشنایی با شایان، این همه از پانیذ و پرهام فاصله نمیگرفتم و صمیمیت خودم رو باهاشون حفظ میکردم، این اتفاق نمیافتاد. همینطور شایدهای توی ذهنم رو مرور میکردم و خودم رو بیشتر مقصر میدونستم. پرستار اومد به سمت من و گفت: جاییتون درد میکنه؟ سعی کردم دیگه گریه نکنم. سرم رو به علامت منفی تکون دادم و گفتم: نه، مشکلی نیست. پرستار چند لحظه به من نگاه کرد و گفت: بهتون آرامشبخش زدم. لطفا چشمهاتون رو ببندین و فقط استراحت کنین. با صدای مهدیس از خواب بیدار شدم. داشتن با پرستار، درباره شرایط من حرف میزدن. حالم خیلی بهتر شده بود و دیگه حالت تهوع و سرگیجه نداشتم. دم غروب و هوا رو به تاریکی بود. مهدیس متوجه شد که بیدار شدم. لبخند زد و گفت: به به خانم خوشگله. الان چطوری؟ سعی کردم بشینم. پرستار بهم کمک کرد و نشستم. به مهدیس نگاه کردم و گفتم: خیلی حالم بهتره. مهدیس گفت: معلومه که بهتری. گفتم که تا سر شب اوکی میشی. بعد رو به پرستار گفت: شما برو، بقیه کاراش رو خودم انجام میدم. مهدیس یک صندلی کنار من گذاشت. نشست و درجه سِرُم رو دوباره تنظیم کرد. آب دهنم رو قورت دادم و گفتم: شرمنده شما شدم. به خاطر من از استراحت خودتون زدین. مهدیس لحنش رو شیطون کرد و با صدای آهسته گفت: من فقط واسه خانم خوشگلا از وقت استراحتم میزنم. خندهام گرفت و جوابی نداشتم که به شوخیاش بدم. مهدیس هم لبخند زد و گفت: شوهرت نیم ساعت پیش زنگ زد و حالت رو پرسید. بهش گفتم داری برای بقیه آواز میخونی و وقت نداری باهاش حرف بزنی. +آقا مانی میگفت که شما خیلی پُر انرژی و شاد هستی. -عه مانی در مورد من حرف هم میزنه؟! +آقا مانی همیشه درباره خانوادهاش حرف میزنه. مشخصه که خیلی بهتون علاقه داره. مهدیس پوزخند تلخی زد و گفت: خانواده؟! علاقه؟! اصلا بگذریم. یک ساعت دیگه میتونی بری. اصلا خودم میرسونمت. +نه، به شما زحمت نمیدم. -زحمتی نیست عزیزم. الان هم صبر کن تا برات یک نوشیدنی بیارم. مهدیس رفت و بعد از چند دقیقه با یک لیوان آب پرتقال طبیعی برگشت. لیوان آب پرتقال رو به دست من داد و دوباره نشست. رفتار مهدیس برام عجیب بود. به خاطر برادرش داشت به من کمک میکرد اما وقتی صحبت از خانواده شد، واکنش جالبی نشون نداد. بعد از چند دقیقه سکوت، با یک لحن جدی گفت: پرستار بهم گفت که داشتی گریه میکردی. شونههام رو انداختم بالا و گفتم: همینطوری یکهو دلم گرفت. دلیل خاصی نداشت. مهدیس چشمهاش رو تنگ کرد و گفت: امروز تو آدمی نبودی که دلت از چیزی گرفته باشه. دقیقا شبیه آدمی بودی که از یک چیزی ترسیده. خیلی هم ترسیده. حتی حدس بالایی میزنم که به خاطر همین، جسمت کم آورد و افت شدید فشار پیدا کردی. به خاطر حدس مهدیس کمی جا خوردم. سعی کردم خودم رو جمع و جور کنم و گفتم: نه نه اتفاقی نیفتاده. یعنی چیزی نیست که ازش بترسم. مهدیس چند ثانیه به چشمهام زل زد و گفت: اوکی هر چی تو بگی. آب دهنم رو قورت دادم و گفتم: فقط میتونم یک خواهش ازت بکنم؟ -حتما. +میشه لطفا درباره گریه من به شایان… مهدیس حرفم رو قطع کرد و گفت: بهت قول میدم که جلوی رازدار ترین آدمی نشستی که توی کل عمرت دیدی. +فقط نمیخوام باعث نگرانیاش بشم. -خیالت راحت. وقتی وارد خونه شدم، شایان در سکوت، روی کاناپه نشسته بود. من رو که دید، ایستاد و از چهرهاش مشخص بود که چقدر نگرانه. بهش سلام کردم و گفتم: پرهام و پانیذ کجان؟ -توی اتاق خوابیدن. +میوه نداریم، برو بیزحمت میوه بخر. -حالت خوبه؟ +آره خوبم شایان. -چرا زنگ نزدی بیام دنبالت؟ +مهدیس رسوندم. -اوکی پس من میرم. برای شام هم لازم نیست چیزی درست کنی، یک چیزی از بیرون میگیرم.
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.