پدر تاجر یک مطب لوکس هم بالای شهر برای خودش خرید.و کل زندگی اش را شیرجه زد در استخر کار و …
پدر تاجر یک مطب لوکس هم بالای شهر برای خودش خرید.و کل زندگی اش را شیرجه زد در استخر کار و کار و کار … روزها تا ساعت ۲ عصر را در بیمارستان خصوصی و دولتی قرارداد داشت و بعد به خانه خود میرفت و ناهار را میخورد و یک چرت کوتاه و سر ساعت ۴ عصر دوش میگرفت ، لباس به تن میکرد و به مطب میرفت و تا هر ساعتی که نا و توان داشت مریض میدید و آخر شب خسته و بی حال خودش را پرت میکرد روی تخت و با خواب خسته وعمیق فرصت رویا هم برای خود نمی گذاشت . و صبح دوباره این چرخه را شروع میکرد . -تا کی ؟ پاسخی می داد : تا هر وقت… تا وقتی هستم… تا وقتی جرئت تمام کردن را ندارم… تا وقتی از مرگ خود خواسته می هراسم… تا وقتی که این دل مزخرفم بخواهد… گاهی وقتی در آینه خودش را میدید ، حس میکرد پشت این صورت سنگی هیچ جریانی از روح زندگی وجود ندارد… پوچ و توخالی و بی هدف به نظر می رسید … نه اهل مهمانی بود… نه شیفته سفر خود را نشان میداد… نه در جمع رفقا حضوری میداشت و نه هیچ تفریح و برنامهای برای دلخوشی خود تدارک میدید… مثل یک ربات بی روح و بی احساس تکرار هر روز را برای خودش تکلیف کرده بود. دنیا اما همیشه شگفتی های خودش را دارد ! مانند یک پوکر باز قهار روبروی آدم مینشیند. بازی سرنوشت را چنان برای آدمی مینویسد که وقتی برگ آس آخر خود را روی میز میکوبد… انسان مات و مبهوت می ماند … از قدیم گفته اند که این دنیا عجوزه پیری است که هر جوانی را به خود شیفته می کند !!! همیشه باید منتظر یک اتفاق نادر بود… این رسم زندگی است… زمستان که شروع شد . هومن حالش کمی بهتر بود . چون پاییز را از سر وا کرده بود. پاییزی که همواره برایش رنج و درد و غم را میآورد . آن روز… بعد از یکی دو روز غیبت در مطب ، به خاطر آنفولانزای تازه رسیده …هومن که حالش بهتر بود و فقط کمی گرفتگی بینی داشت و تک سرفههایی که مزاحم گفتارش نبودند … کت و شلوار طوسی روشنش را پوشید… کراوات قرمز رنگی را که جیغ میزد ، به گردن بست و از آن عطر کلاسیک گرم همیشگی هم چند اسپری به سر و صورت خود زد و راه افتاد… ترافیک عصرگاه تهران مثل همیشه روی اعصاب بود ، هومن اما بیخیال از این همه بوق و دود و مردم بی اعصاب که با هر اتفاقی مانند خروس جنگی به جان هم می افتادند. راه خود را گرفت و طی کرد و وارد مطب شد. اتاق انتظار شلوغ بود… منشی به استقبالش آمد و به سرعت درب اتاق را برایش گشود و هومن سر به پایین با قدمهای تند بی اینکه اصلا توجهی به دیگران داشته باشد وارد اتاق خودش شد . منشی درباره دو سه روز گذشته گزارش میداد که هومن حرفش را برید : -ولش کن خانم تاجیک برو یه قهوه غلیظ برام بیار … بعد از آن هم ، مریضها را به نوبت بفرست بیان… -چشم آقای دکتر… چند دقیقه بعد قهوه تلخ بدون شکر را چند جرعه نوشید و برخاست و وارد تراس شد که مشرف بود به خیابان ، سیگاری آتش زد. چند پوک زد و بعد خاموش کرد و به اتاق بازگشت پشت میزش نشست و به منشی دستور داد تا اولین مریض را بفرستد و طبق روال همیشه کارش را شروع کرد… مریض اول… دوم… سوم… تا ۲۷ مریض را ویزیت کرد …روز سختی بود . ساعت را که نگاه کرد ۱۱ و نیم شب بود به نظرش همه بیماران را دیده بود . برای همین برخاست تا کتش را بپوشد و برود… در همین حین منشی وارد اتاق شد : -آقای دکتر یه نفر دیگه مونده… خیلی اورژانسی … برای همین گفتم امروز بیان …تا الان هم چند ساعته که نشستن… اجازه میدید که ایشون هم بیان ؟ هومن شانه بالا انداخت و کتکش را دوباره روی رخت آویز گذاشت و با سر تایید کرد که مشکلی نیست و پشت میزش دوباره نشست. خسته بود و کمی گرسنه …هنوز سرماخوردگی را با خود داشت … با ورود بیمار که همراهی هم داشت… خمیازه افتاد به صورتش …هومن که با دست جلوی آن را سد کرد و نتوانست جواب سلام را بدهد و فقط در همان حال خمیازه کشیدن سر تکان داد . دو تا خانم بودند یکی جوان و یکی پا به سن گذاشته …معلوم بود یا خواهرند با اختلاف سنی زیاد …یا مادر و دختر …شبیه هم بودند…رنگ پوست و طرز راه رفتن و حتی مدل مانتو و شال و شکل و شمایل لباس پوشیدن …از یک شباهت جالب و دلنشین خانواده گی حکایت داشت . نشستند روی صندلی های مقابل میز هومن . هومن سر بلند کرد و به صورتشان نگاهی انداخت . با همان اولین نگاه زیبایی خیره کننده هر دویشان توجه اش را جلب کرد . : -مشکل چیه…؟ این را به اویی که سنش بیشتر داشت گفت. زن با چشمان روشن … لبخندی روی صورتش نرم رقصید و چهرهاش را کاملا برجستهتر و زیباتر کرد . هومن بی اختیار لبخندی زد و نگاهش را کشاند به موهای بلوند زن که شالش سبزش را به چالش گرفته بودند . و با خودش فکر کرد این موها اگر رها شوند چه موجی روی کمر این زن راه خواهند انداخت ! –مریض ایشونه… و اشاره کرد به خانم جوانتر: -دخترم… و هومن نگاهش را کشاند به س
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.