چقدر خوشحال بودم. البته نه بخاطر امتحان فیزیک! که بخاطر بودن این پسر، تو زندگیم. یک نفر، چ…
چقدر خوشحال بودم. البته نه بخاطر امتحان فیزیک! که بخاطر بودن این پسر، تو زندگیم. یک نفر، چطور میتونه انقدر تاثیر داشته روی زندگیم؟؟ البته که میتونن تاثیر داشته باشه! باید هم داشته باشه. شوخی که نیست! عشقمه! از بدو ورود شهریار به زندگی تکراری و خسته کننده و غمناکم، متوجه یک واقعیت شدم یک واقعیت دلچسب! اونم اینکه زندگی، هر چقدر هم که ظالم باشه، هر چقدر هم که بی رحم باشه، هر چقدر هم که با آدم بد تا میکنه، بازم قشنگی های خودش رو داره و یکی از اون قشنگی ها، صددرصد شهریار و عشق به شهریاره… عشقی که چنان برام با ارزش و حس برانگیزه، که مثل آب برای یک کویر! به لبای پررنگ نگاه کردم، ااخ کاش میتونستم که… نه بابا زشته… ما هنوز یه هفته هم نیست که با همیم. البته انکار نمیکنم که توی همین یه هفته و در مواقعی که خونه شهریار تنها بودیم، هر دون وسوسه می شدیم . اما خب انگار هردومون یک خجالت و شرمی داشتیم که مانع از انجام کاری میشد. زنگ اول که تموم شد، رفتیم حیاط. دوتایی نشستیم روی صندلی حیاط. خوراکی هامون رو به هم تعارف کردیم. من توی ظرف میوه ام، نارنگی و سیب و چند خلال هویج داشتم. از هویج خوشم نمیومد. اما از وقتی فهمیدم که شهریار از هویج خام خیلی خوشش میاد، منم دیگه بدم نمیاد. در حدی که اول هویج ها رو میخورم، بعد باقی میوه ها رو :) شهریار هم ظرف پر از پسته و گردو و مویزش رو به طرفم دراز کرد. یه چند تا ازشون برداشتم. شهریار هم هویج و نارنگی برداشت. بعد هر دو مشغول خوردن شدیم. حرف خاصی نمیزدیم. درباره امتحان فیزیک و گلی که کاشته بودیم، حرف میزدیم. یکهو شهریار خودشو بهم نزدیک تر کرد و دست راستشو گذاشت روی دست چپم که روی صندلی بود. -ای وای… شهریار… +هیس. کسی نمیبینه. نمیدونی که چقدر دلم لک زده بود برای این دستای نرمت -همین دیروز تو اتوبوس دستامو گرفته بودی شهریار +میدونم. خنده ای کردیم و شهریار دستم رو محکمتر تو دستش گرفت -منم دلم برای گرمای دستات تنگ شده بود… شهریار… یه… یه سوال بپرسم؟ +بپرسم جانم! -میگم…امم… تو از همون… از همون اول از من خوشت میومد؟ +این بود سوالت؟؟! -خب آره. حالا واقعا از اول از من خوشت میومد؟ +آره -جدی؟ +آره والا. فکر کردی واسه چی همون هفته اول، شماره ات رو از متین گرفتم؟ از همون اول که دیدمت، فهمیدم برام فرق میکنی با تمام آدمایی که تا الان دیدم. خب… خب از همون اول مهرت به دلم افتاد. یادته بار اول رفتیم کتابفروشی؟؟ همش میخواستم بهت نزدیک تر بشم و احساس واقعیم رو بهت ابراز کنم. اما میترسیدم. میترسیدم که تو از من خوشت نیاد. وقتی دفعه اول که تو خونمون بودی، بهت حرف دلم رو زدم و تو اونطور واکنش نشون دادی، خیلی ترسیدم. خیلی ناراحت بودم. خودمو لعن و نفرین کردم که چرا بهت اون حرف رو زدم. -شهریار! منو ببخش واقعا. من اون روز… +مهم نیست عزیز جانم. من اون روز رو فراموش کردم. وقتی با هم رفتیم کافه و تو بهم هدیه دادی و اون حرفها بینمون رد و بدل شد، تمام ناراحتی هام از بین رفت. با وجود تو، دوست داشتنم به اوج خودش رسید! -خوشحالم :) +اون روز واقعا بهترین روز زندگیم بود -من هم. من هم واقعا خیلی… +هعی شما ها! -عه متین! چیه؟ چرا یه دفعه ای میای! +بگین ببینم چه سَر و سِری بین شما دو تا هست؟؟ من و شهریار جفتمون خشکمون زد! آخه متین از کجا چنین چیزی رو فهمیده؟ نکنه رفتار های ما باعث شده که بفهمه؟ نکنه خودمون،خودمون رو لو دادیم؟؟ -کُ…کد…کدوم سِر؟؟ +لامصبا چجوری تونستین تو بیست دقیقه، اون ده تا سوال سخت رو حل کنین؟؟ هووف . جفتمون نفس راحتی کشیدیم…شهریار رو به متین گفت: +خب ما توی این چند مدت، با هم این مبحث فیزیک رو کار کردیم. دوتایی به هم کمک کردیم تا… +پس بگو! دوتایی درس میخوندین! خیلی هم خوب. آقا امیر داشتیم؟؟ خب به من هم میگفتی دیگه نامرد! -آخه…آخه نمیدونستم که تو هم تمایل داری، ضمنا خودت گفته بودی که با احسان، درس میخونی و دوتایی به هم کمک میکنین. +آره بابا. شوخی کردم. موفق باشین. -مرسی عزیزم. همچنین تو. راستی از احسان چه خبر؟ +چند روزه که سرماخورده. واسه همین نمیاد مدرسه -عه عجب. ایشالا که زود خوب میشه +اوهوم.مرسی. من برم دیگه. فعلا! فعلا با رفتن متین، شهریار به سمت من چرخید و تو چشمام زل زد. من هم به چشمای عسلی رنگ شهریار زل زدم. برای چند لحظه ، انگار زمان ایستاد… تو چشمای شهریار، عشق بود… عشقی زلال و پاک. یقینا تو چشمای من هم چنین چیزی هویدا بود! +میگم امیر… میشه… میشه یه قولی بهم بدی؟ -چه قولی؟ +اول بگو قول میدی یا نه؟ -خب من نمیدونم که چی میخوای بگی. شاید بخوای بگی خودمو بکشم! باید قول بدم که انجام میدم؟ شهریار خنده ای کرد و گفت: +نه دیوونه! تو الان دیگه مال منی! حق نداری بدون اجازه من، یه نیشگون از خودت بگیری! چه برسه اینکه بخوای خودتو ب
داستانهای مشابه
- عمومیرم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا…اجتم رم و آروم هل میدادم که بره.اصلا لذت نمیبرد و همش ناله و التماس که بیخیال کونش بشم.توی حرفا… عمومی
- عمومیشیوناجتم شیون عمومی
- عمومیوااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر…اجتم وااای فرشاد بزن بزن محکمتر بزن بزن منم چندبار همینجوری محکم زدم آبم اومد گفت اومد؟ گفتم آر… عمومی
- عمومیل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د…اجتم ل خوردش.صدای آه بلند من و کشیده شدن آب بینی یاسی تضاد عجیبی رو اینجاد کرده بود.یکی از ما د… عمومی
- عمومیافی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا…اجتم افی بود تا من تبدیل به همون پسر درونگرا و ساده بشم چرا که یاسمن رگ خواب منو خوب بلد بود.پا… عمومی
- عمومیشوازش رفتم.اجتم شوازش رفتم. عمومی
- عمومیماجرای یک انتقاماجتم ماجرای یک انتقام عمومی
- عمومیبچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ…اجتم بچه بهونه میگیره گوشی رو قطع کرد و گفت برگرد تا برم خونه گفتم نميشه که اينهمه راه اومدیم گ… عمومی
- عمومیهادی و زن متاهلاجتم هادی و زن متاهل عمومی
- عمومیل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری…اجتم ل کن دور کمرم منم همینکارو کردم کاملا در اختیار اون بودم و به حرفاش گوش میدادم و داشتم گری… عمومی
برای صحبت با آتوسا وارد شوید
گفتوگوی صوتی برای اعضای سایت است. بعد از ورود به همینجا برمیگردید و میتوانید شروع کنید.